Patronaat zet opnieuw deurwaarders in tegen stakingen

Hoewel een aantal jaren geleden werd overeengekomen dat het patronaat niet langer eenzijdig naar de rechtbank zou stappen om stakingen te breken, wordt nu opnieuw meer teruggegrepen naar rechterlijke bijstand tegen stakers. Bij het textielbedrijf Beaulieu in Wielsbeke werden deurwaarders ingezet na een eenzijdig verzoekschrift van de directie.

[box type=”shadow” align=”alignright” width=”100″]

Beaulieu vormt onderdeel van "Beaulieu International Group" of B.I.G. Op de betoging van 6 oktober in Gent maakte het personeel al duidelijk welk beleid de directie daar voert…
[/box]

Het personeel in de textielsector wordt hard getroffen door de herstructureringen en afdankingen die werden aangekondigd. Bij Beaulieu gaat het om 400 jobs die worden bedreigd. Het ABVV stelde in een persbericht terecht: “De werknemers in deze sectoren krijgen geen gouden parachutes en de regering pompt geen miljarden in de redding van de getroffen bedrijven.”

Als de arbeiders zich verzetten tegen de afdankingen en beperkte afscheidspremies. Terwijl we in het nieuws tal van berichten krijgen over miljoenen die aan gouden parachutes worden betaald, is het voorstel bij Beaulieu om 150 euro per jaar anciënniteit te betalen. Dat zal amper voldoende zijn om een gewone parachute te kopen, laat staan een gouden parachute.

Het ongenoegen onder de arbeiders is groot en dat vormt de reden om tot actie over te gaan. Het enige antwoord van de directie hierop is een eenzijdig verzoekschrift om met dwangsommen de staking te breken. Deze beslissing van de rechter inzake de dwangsommen werd reeds door een deurwaarder aan de stakers overgemaakt. Er werd een dwangsom van 1.000 euro per persoon per inbreuk vastgelegd indien bedienden die willen werken niet door het stakingspiket kunnen. Met andere woorden: het stakingspiket wordt door de rechter verboden of herleid tot een louter symbolische aangelegenheid.

Hiermee wordt uiteraard een inbreuk gepleegd op het stakingsrecht en wordt geprobeerd om de staking te breken door beroep te doen op buitenstaanders, het gerechtelijk apparaat en haar deurwaarders, om een collectief conflict te regelen. Nochtans wordt arbeidsrechtelijk steeds beweerd dat een rechter niet kan tussenkomen in een collectief conflict. Hoe dat wordt geïnterpreteerd, hangt blijkbaar van de krachtsverhoudingen af.

Om te antwoorden op deze patronale agressie en deze aanval op het stakingsrecht, zal het erop aankomen om de arbeiders van Beaulieu niet alleen te laten vechten. Beaulieu is in handen van de familie De Clerck, waarbij pater familias “boer De Clerck” voor zijn verjaardagsfeestje destijds niet toevallig onder meer Margaret Thatcher en Bush sr. had uitgenodigd. In die kringen moet niet veel begrip voor de arbeiders of hun organisaties worden verwacht, men kiest er voor een harde patronale opstelling waarbij enkel de winsten tellen.

Tegenover die agressie is er nood aan solidariteit onder de arbeiders in de textielsector, maar ook van andere getroffen sectoren. Tegenover de pogingen om verdeeldheid te zaaien, is eenheid en solidariteit het sterkste wapen. Indien de arbeiders van Beaulieu alleen moeten vechten, zullen ze zwakker staan en kunnen agressieve provocaties van het patronaat een impact hebben.

> Lees meer over de aanvallen op het stakingsrecht