Repressief karakter asielbeleid blijft
Het repressieve en asociale karakter van het huidige asielbeleid blijft slachtoffers eisen. Nu is de Dienst Vreemdelingenzaken overgegaan tot de uitwijzing van twee Tsjetsjeense meisjes van wie de rest van het gezin nog in het asielcentrum van Sint-Truiden verblijft. Een gezin uiteentrekken vormt blijkbaar geen probleem voor de verantwoordelijken van dit asielbeleid.
In het asielcentrum te Sint-Truiden werd geschokt gereageerd op deze uitwijzing. De Tsjetsjeense familie had eerst asiel aangevraagd in Polen en kwam daarna naar ons land. Dat volstaat om een aanvraag af te wijzen: het is in het eerste Europese land waar een vluchteling aankomt dat de procedure moet worden gevolgd. Het gezin (een moeder met zes kinderen) vluchtte in 2005 naar Polen waar nog een asielaanvraag in behandeling is. Omwille van problemen in Polen trok het gezin verder naar ons land.
Dat mag niet volgens de asielregels. Het gezin kwam in het opvangcentrum van Sint-Truiden terecht en de Dienst Vreemdelingenzaken liet twee meerderjarige kinderen oppakken en naar het gesloten centrum 127 bus sturen. Eén meerderjarige dochter werd niet opgepakt omdat ze voor de zieke moeder moest zorgen. De moeder is ziek en kwam haar bed niet uit sinds haar aankomst in St Truiden. Het opvangcentrum vraagt een regularisatie om humanitaire redenen en is uiteraard gekant tegen de scheiding van het gezin. De Dienst Vreemdelingenzaken wil de moeder en de rest van het gezin zo snel mogelijk het land uitzetten. Zodra de moeder kan reizen, wordt ze naar Polen gestuurd.
Eerder deze week was er ook ophef nadat een 19-jarige Ecuadoraan dreigde uitgewezen te worden. Zijn regularisatievraag werd afgewezen en Rothman Salazar dreigt, na zes jaar, uit het land te worden gezet. De jongen zit in het gesloten centrum 127bis. Hij volgde hier de middelbare school en woont bij zijn moeder, broers en zussen. Volgens de verantwoordelijken is een uitwijzing echter geen probleem omdat de jongeman oud genoeg is om voor zichzelf te zorgen in Ecuador.
Dit soort voorbeelden van een bijzonder asociaal asielbeleid zien we steeds meer. Gezinnen worden uiteengetrokken, jongeren krijgen een onzekere toekomst voorgeschoteld. Mensen vluchten niet voor hun plezier, maar worden hier toch stelselmatig als criminelen behandeld. Wij verzetten ons tegen dit beleid en pleiten voor een algemene regularisatie van alle mensen-zonder-papieren.
Lees ook:
> Teken de petitie tegen een mogelijke uitwijzing van Usman, Melina en hun kinderen. Usman en Melina verblijven al respectievelijk 9 en 8 jaar in ons land, hun kinderen werden hier geboren en toch wordt hun regularisatie-aanvraag afgewezen. Hierdoor dreigt een uitwijzing, voor Usman naar Kasjmir en voor Melina naar de Fillippijnen. Wat er met de kinderen moet gebeuren, is onduidelijk. Usman en Melina zijn hier politiek actief met LSP. We vragen je steun aan een online petitie en plannen ook andere acties.