LSP/MAS en CAP. Beide zijn nodig en mogelijk

Als het Comité voor een Andere Politiek (CAP) deelneemt aan de verkiezingen van 10 juni kan dit een mijlpaal betekenen voor de Belgische arbeidersbeweging. Net als in de buurlanden, kan het de aanloop zijn naar een nieuwe, brede linkse strijdpartij die het ongenoegen over de neoliberale politiek vertaalt.

Eric Byl

LSP/MAS heeft zich hiervoor van bij het begin volop ingezet. Doorgaans wordt dat fel gewaardeerd. In bepaalde radicaal-linkse en intellectuele kringen stoot zoveel inzet echter op argwaan. LSP/MAS en haar relatie tot CAP is een geliefkoosd onderwerp geworden van een elitair links roddelcircuit. De impact ervan is beperkt, maar het kan helaas een wantrouwen creëren dat de werking van CAP ondermijnt. Vandaar deze toelichting.

Waar iedereen het over eens is, is het feit dat de militanten van LSP/MAS een pak werk verzetten. Moet er een zaal worden gehuurd, opgezet of opgeruimd; een pamflet worden gedrukt; voor eten en drank worden gezorgd; iemand vervoerd worden; gemobiliseerd worden of op straat worden tussengekomen… de militanten van LSP/MAS behoren steevast tot diegenen die de mouwen oprollen. Het ophalen van peterslijsten, het schrijven van een programma, het organiseren van lokale afdelingen valt eveneens dikwijls op de schouders van LSP/MAS. Dat blijft niet onopgemerkt en wordt doorgaans gewaardeerd, vooral bij de arbeiders en hun gezinnen. We merken dat in een forse toename van de verkoop van ons maandblad, een groeiende interesse voor onze voorstellen en een zichtbare toename van het aantal nieuwe leden. Hieronder veel jongeren, maar ook meer en meer syndicalisten.

Dit is geen toeval. Sinds de sociaal-democratie en de vakbonden het militantisme grotendeels hebben ingeruild voor publiciteitsstunts, symbolische (uit-de-kleren)-acties en gratis lunchpaketten, blijft buiten LSP/MAS niet echt veel meer over qua know-how van het militantisme. Een nieuwe partij bouw je niet zomaar. Ofwel beschik je, zoals Dedecker, over aanzienlijke financiële middelen, ofwel moet je het doen met de kracht van het aantal, de talloze kleine bijdragen, maar daarvoor heb je militanten nodig. Tot op zekere hoogte is de inzet van LSP/MAS en enkele onafhankelijken binnen CAP erop gericht een laag van CAP-militanten te vormen die een dergelijke partij gestalte kunnen geven. Betekent dit dat LSP/MAS zich wil oplossen in CAP, zoals sommigen beweren? Of dat LSP/MAS van CAP een LSP/MAS+ wil maken, zoals anderen dan weer beweren? Geen van beide.

Al sinds ’95 pleit LSP/MAS voor een nieuwe, brede arbeiderspartij die alle stromingen die zich afzetten tegen het neoliberalisme bundelt. Dat is een noodzakelijke voorwaarde om bredere lagen in actie te betrekken. We denken dat voor eenieder die vandaag rechtstreeks bij LSP/MAS aansluit, er zeker 9 anderen zijn die niet willen kiezen voor een specifieke stroming, maar wel open staan voor een brede formatie. We willen samen met hen door de ervaring van gemeenschappelijke strijd gaan. Een deel zal daaruit revolutionaire conclusies trekken, anderen zullen wellicht kiezen voor opties die bereikbaarder lijken, maar hoe dan ook zullen we gemeenschappelijk meer bereiken dan apart. Kortom: LSP/MAS zal zich noch oplossen in CAP, noch van CAP een halve revolutionaire partij (LSP met een plusteken) proberen maken. Voor ons is er een brede partij nodig (CAP) om de strijd krachtiger te kunnen voeren en tegelijk een revolutionaire partij (LSP) die loyaal haar programma verdedigt en wie weet, op basis van de praktijk, CAP of een belangrijk deel ervan van haar revolutionair programma kan overtuigen.

Een dergelijke houding is voor de meeste arbeiders en hun gezinnen de logica zelf. Zoals een arbeider van VW het uitdrukte: wat kan je daar nu op tegen hebben? Binnen radicaal-links geldt helaas een andere logica: wie succes heeft, is per definitie sectair en wie er minder heeft, Mister Sympathico. Vandaar de aanvallen op CAP. Dat zou slechts een verlengstuk zijn van LSP/MAS. Onze criticasters beseffen blijkbaar niet dat ze daarmee alle onafhankelijken van CAP herleiden tot een stel dwazen die zich laten manipuleren door LSP/MAS. LSP/MAS schuift bovendien niet meer dan 2 LSP-kandidaten naar voor: Bart Vandersteene als lijstrekker in Oost-Vlaanderen, één van de 9 (!) CAP-Kamerlijsten en Anja Deschoemacker ergens op de Senaatslijst. Daar waar nodig zullen we uiteraard loyaal de lijsten helpen opvullen. Wij nodigen onze critici uit mee de handen uit de mouwen te steken en zijn alvast bereid om hen na de verkiezingen op basis van het resultaat alsnog aan boord te tillen.