25.000 betogers op solidariteitsmars met slachtoffers van VW-directie

Vandaag trokken ruim 25.000 betogers van Brussel-Zuid naar Brussel-Noord om te protesteren tegen de geplande afdankingen bij Volkswagen en onderaannemers. De opkomst voor de betoging viel mee, maar er is toch enige onduidelijkheid over hoe het verder moet. Kunnen we geloof hechten aan de positieve verhalen die gisteren de media domineerden? Zijn er alternatieven mogelijk voor de strijd voor het behoud van alle jobs?

Geert Cool

De media werden gisteren gedomineerd door triomfantelijk nieuws. Volkswagen zou dan toch beslissen om de Audi A1 naar Vorst te brengen en zou vanaf 2009 enkele duizenden arbeidsplaatsen in Vorst voorzien. De topmensen van VW hadden dit zelfs aan premier Verhofstadt bevestigd. Voor de overige arbeiders zou de regering overigens wel andere jobs vinden, de vacatures blijven maar binnenstromen.

Ziet de toekomst voor de VW-arbeiders er dan plots terug rooskleurig uit? De realiteit waarmee we de komende weken zullen geconfronteerd worden, zou wel eens kunnen tegenvallen… Was de positieve berichtgeving vooral bedoeld om de betoging de wind uit de zeilen te nemen?

De komst van de Audi A1 naar Vorst is nog verre van zeker. De directie van VW stelt immers haar eisen. Er moet een oplossing voorzien worden tot 2009 en de loonkost moet met 20% naar beneden. VW wil dat de gemeenschap haar nog meer betaalt om hier extra winsten te komen maken. Achteraf kan de Belgische situatie dan aangehaald worden als argument om ook elders de lonen aan te pakken. En wat zal het lot zijn van de arbeiders die vanaf 2009 de Audi A1 mogen maken? Twee jaar op kosten van de overheid niets doen, een gesubsidieerd reserveleger waarover VW naar eigen goeddunken kan beschikken? Bij een tegenvallende verkoop van de Audi A1 kunnen de arbeiders terug naar de reservebank worden verbannen?

Het is duidelijk dat VW onze rechten en verworvenheden wil aanpakken. Zowel in het geval van een volledige sluiting als in het geval van een verdere productie is het duidelijk wat de bedoeling is: een optimalisering van de winsten. Als er verder zal gewerkt worden in Vorst zal het tegen slechtere voorwaarden moeten zijn en met slechtere contracten. Dat is wat VW wil.

En ander werk? Toen bij Ford 3 jaar geleden 3000 arbeiders op straat werden gezet, werd ook gezocht naar ander werk voor de ontslagen arbeiders. Nu blijkt dat 81% van de ontslagen Ford-arbeiders financieel heeft moeten inleveren als ze een nieuwe job vonden. Ford zelf maakt handig gebruik van 1.297 tijdelijke contracten.

Hoe verder na de betoging?

De betoging van vandaag was strijdbaar, zoveel is duidelijk. Met 25.000 aanwezigen volgens de vakbonden (15.000 volgens de tellers van de politie) was er een goede opkomst voor een betoging op een zaterdagvoormiddag. Er was een enorme solidariteit vanuit heel het land en tal van sectoren. Zelfs vanuit Duitsland waren er delegaties met metaalarbeiders. De arbeiders van VW vormden een sterk en levendig blok, dat in groep aan de betoging aankwam.

In de betoging ontbrak het echter aan een ordewoord over hoe de strijd nu moet worden verdergezet. Wat volgt na de betoging? Of was dit een laatste stap, een begrafenisoptocht waarbij we wel nog zullen zien wat er van VW kan overblijven? Op de betoging verspreidde LSP/MAS een pamflet met de vraag waarom niet gedacht wordt aan een algemene 24-urenstaking. Uiteraard is zoiets slechts haalbaar als het gedragen wordt door de arbeiders van VW en hun syndicale delegaties. Maar het opent ten minste de discussie over een verdere strategie.

Er was overigens heel wat steun voor dat standpunt. Onze pamfletten gingen vlot van de hand, net zoals onze kranten en solidariteitsbadges. Onze militanten verkochten 450 exemplaren van ons maandblad en voor 800 euro aan badges.

Daarnaast kwamen we mee tussen met het Comité voor een Andere Politiek dat eveneens een pamflet heeft verspreid. Aan de CAP-bus stond onder meer Jef Sleeckx de betogers op te wachten. Er was heel wat interesse in de CAP en de discussie over een politiek alternatief.

Ondanks de aanwezigheid van SP.a, PS, Groen en Vivant (dat symbolisch helemaal achteraan opstapte met een klein groepje) is het duidelijk dat die partijen geen antwoorden bieden. Ze kunnen zich enkel neerleggen bij de logica van het neoliberaal systeem dat ze doorgaans zelf verdedigen. Elio Di Rupo zag in VW een kans om de liberalen te schofferen door te stellen dat dit een voorbeeld was van een doorgedreven liberalisme, maar hoe kan het beleid van deze regering anders dan liberaal worden genoemd? De openbare diensten worden geprivatiseerd of geliberaliseerd. Bij De Post spreken we over een vermindering van reeds 9000 jobs op 10 jaar tijd. Is dat het menselijke liberalisme van Di Rupo en de SP.a?

Neen, er is nood aan een andere politiek. Het Comité voor een Andere Politiek gaat in tegen de neoliberale logica en is daarom steeds aanwezig geweest aan het stakingspiket van VW. Daar staan we de arbeiders bij en maken we deel uit van hun strijd. Op die manier kan aan een alternatief worden gebouwd en wordt CAP ook gezien als een onderdeel van de strijd die gevoerd wordt.

De betoging van 2 december was groot. 25.000 betogers volgens de vakbonden (we hadden het zelf iets hoger geschat), is zeker niet slecht. Er was ook een bereidheid aanwezig om de strijd verder te zetten. Maar daar is wellicht onvoldoende mee gedaan op deze betoging. Nu is het afwachten wat de volgende stappen zullen zijn in de strijd voor het behoud van alle jobs bij VW. De solidariteit is aanwezig, de actiebereidheid is er, waarop wordt nog gewacht?