Socialisme 2008: enthousiaste bijeenkomst bevestigt wil om te bouwen aan duidelijk socialistisch alternatief

Afgelopen weekend vond Socialisme 2008 plaats, een bijzonder succesvolle bijeenkomst met tal van toespraken en discussies over zowel actuele als meer historische thema’s. Virginy Prégny van onze Franse zusterorganisatie vatte de rode draad van het weekend goed samen: de beste manier om mei 68 te herdenken, is door het socialisme opnieuw naar voor te brengen in de huidige strijdbewegingen. Het weekend bracht zo’n 200 arbeiders en jongeren samen.

De agenda voor het weekend omvatte heel veel discussies en meetings. Hierdoor werd het soms moeilijk om de strakke agenda te volgen, ook in coulissen en de pauzes werd verder gediscussieerd over de thema’s die aan bod kwamen op het weekend of om plannen te maken voor de verdere werking van onze partij. De komende dagen zullen we van verschillende discussies of toespraken uitgebreidere verslagen publiceren. Maar met dit korte verslag willen we de rode draad door het weekend centraal stellen.

Het weekend werd geopend met vier toespraken. Mirre Vercoutere, scholiere en actief in de Gentse afdeling van Internationaal Verzet, opende het weekend. Zij wees op het belang van jongeren in de strijd. Els Deschoemacker, nationaal organisator van LSP/MAS, legde uit dat de crisis van het politieke establishment in dit land haar zwakte aantoont in de pogingen om onder meer via een verdeel-en-heerspolitiek een neoliberaal beleid op te leggen. Virginy Prégny van onze Franse zusterorganisatie stelde dat het arrogante beleid van de Franse president Sarkozy steeds meer op weerstand botst. De laatste spreker was Sascha Stanicic die Lucy Redler verving (Lucy moest aanwezig zijn op een conferentie van de nieuwe jongerengroep van ‘Die Linke’ waarin onze Duitse zusterorganisatie een actieve rol wil spelen). Sascha zei dat de uitdrukking “ruk naar links” vandaag centraal staat in de Duitse politiek: er is een grote steun voor linkse eisen en ook ‘Die Linke’ kent een sterke opgang in de peilingen. Dit zal echter moeten gekaderd worden met een duidelijk socialistisch programma, zeker tegen de achtergrond van een ontwikkelende economische crisis zal dat belangrijk zijn.

De eerste reeks discussies in kleinere groepen omvatte een brede waaier aan thema’s. De discussie met het grootste aantal aanwezigen was deze over China waar Vincent Kolo van de website Chinaworker.info inging op de actuele situatie in China (onder meer Tibet, de Olympische spelen, de economische en ecologische problemen,…) maar ook een aantal aspecten van de geschiedenis van China aan bod liet komen.

De discussie over de strijd tegen herstructureringen in multinationals en vooral over de opbouw van een sterke linkerzijde op syndicaal vlak was eveneens een hoogtepunt. Er werd gesproken door twee delegees met een ruime ervaring (Levi Sollie van ABVV-Bayer en Rudi Dom van ABVV-Agfa) en dat werd gekoppeld aan een gemengde aanwezigheid in de zaal: zowel meer ervaren militanten als een nieuwe generatie van werkenden die de eerste stappen aan het zetten is om zich ook syndicaal te organiseren. Met syndicale militanten uit het openbaar vervoer, onderwijs, privé-sector,… werden belangrijke ervaringen uitgewisseld.

De werkgroep over Mei 68 bracht eveneens verschillende generaties samen: een aantal activisten die er toen reeds bij waren of die in de jaren 1970 actief werden, aangevuld met een grotere groep van jongeren die vandaag de lessen willen trekken uit de gebeurtenissen van mei 68. De discussie maakte duidelijk dat een revolutionaire beweging ook vandaag nog mogelijk is, maar om dit soort bewegingen tot een succes te brengen, zal er nood zijn aan een sterke revolutionaire kracht met een duidelijk socialistisch programma.

Tenslotte waren er nog bijzonder interessante werkgroepen over het Midden Oosten en extreem-rechts. Op de werkgroep over het Midden Oosten werd mee gediscussieerd door activisten die uit Iran afkomstig zijn en waarmee we eerder samen het initiatief namen voor een actie aan de Amerikaanse en Iraanse ambassades en ook voor een betoging op 8 maart in het kader van de internationale vrouwendag. De discussie over extreem-rechts bracht ons programma en onze methode van verzet tegen het fascisme. De discussie en vragen gingen voornamelijk over de situatie langs Franstalige kant met onder meer de poging van een kleine neo-fascistische groupuscule om op 1 mei een eigen betoging te houden in Charleroi.

De eerste dag van Socialisme 2008 werd afgesloten met een debat over het nationale vraagstuk in dit land. Het tweede geplande debat (over koopkracht) werd afgelast toen de afgelopen dagen een aantal sprekers hadden afgemeld. Het debat over de nationale kwestie was tegensprekelijk met naast Anja Deschoemacker van LSP/MAS ook Sven Naessen (syndicale militant bij Total en mede initiatiefnemer van een petitie voor het behoud van de federale sociale zekerheid), Tony Van de Calseyde van B-Plus en Johan Denys van Meervoud (een linkse Vlaams-nationalistische stroming). Het duurde even voor het debat op gang kwam, maar het werd uiteindelijk een boeiende uitwisseling van opvattingen die soms heel ver uit elkaar lagen. Zowel Anja als Sven legden daarbij telkens opnieuw de nadruk op het sociale en de noodzaak van solidariteit en arbeiderseenheid. De spreker van Meervoud legde meer nadruk op het Vlaamse element, de spreker van B-Plus had het meer over de institutionele kwesties en niet zozeer over het sociale aspect.

Op zondag begon de tweede dag van Socialisme 2008 met drie sprekers over de staat van de linkerzijde in Europa. Alex Rouillard uit Frankrijk beet de spits af en ging in op de situatie in Frankrijk en onder meer de houding van Gauche Révolutionnaire tegenover het initiatief van de LCR om een oproep te doen voor een nieuwe anti-kapitalistische partij. Wij nemen deel aan de discussie, maar denken dat dit initiatief moet georganiseerd worden en dat het zich moet baseren op de reële ontwikkeling van strijdbewegingen die plaatsvinden in Frankrijk. Sascha Stanicic sprak over de situatie met Die Linke in Duitsland en het enorme potentieel voor links in dat land. SAV, onze Duitse zusterorganisatie, is actief binnen Die Linke maar heeft ook kritieken op deze formatie. Dat is zeker het geval in Oost-Duitsland waar Die Linke grotendeels bestaat uit de vroegere PDS die aanwezig is in verschillende regionale coalities en daar mee een neoliberaal beleid voert met privatiseringen en aanvallen op de arbeiders. Tenslotte sprak Eric Byl over het potentieel voor links in ons land, met onder meer de acties rond koopkracht en de verontwaardiging tegenover de grote toplonen. CAP was een belangrijke en nuttige stap in de vestiging van het idee dat er nieuwe arbeiderspartij nodig is, maar de afgelopen maanden heeft het initiatief aan slagkracht verloren. LSP/MAS blijft bereid om samen met anderen de discussie over een politieke vertegenwoordiging voor de arbeiders en hun gezinnen aan te gaan, maar de nadruk zal de komende periode eerder liggen op de versterking van een duidelijke links-socialistische kracht.

Ook op de tweede dag van Socialisme 2008 was het niet makkelijk om er maar één discussie uit te pikken. Er stonden immers 5 interessante commissies op de agenda. De ervaring van Liverpool 1983-87 toen er een socialistische meerderheid was in het gemeentebestuur, was zeker een hoogtepunt voor de discussies. Tony Mulhearn was voorzitter van de lokale afdeling van Labour in Liverpool in die periode en stond vooraan in de strijd. Hij bracht een enorm interessant beeld van een geschiedenis die een belangrijk onderdeel is van de recente geschiedenis van de linkse socialisten.

Een andere commissie die heel wat aanwezigen trok, was deze over Kronstadt 1921. Dat thema is misschien minder evident, 87 jaar na de feiten. Maar het is altijd interessant om de geschiedenis te bekijken zodat we kunnen antwoorden op bijvoorbeeld documentaires die recent werden getoond over de Russische Revolutie waarin ook aandacht was voor Kronstadt. In deze discussie werd duidelijk gemaakt dat we de geschiedenis steeds in haar context moeten zien. De onderdrukking van de opstand in Kronstadt in maart 1921 was geen hoogtepunt voor de bolsjewieken, maar er was geen andere keuze. Zoals Trotski het stelde, was dit een “tragische noodzakelijkheid”.

Verder waren er commissies om een aantal actuele discussies te kunnen kaderen. Het succes van de werkgroep over Latijns-Amerika was het resultaat van een intussen langere periode waarin een aantal leden van onze partij extra aandacht besteden aan de situatie op dat continent. Verschillende leden namen ook deel aan interventies in Latijns-Amerika zelf of namen er deel aan activiteiten van onze afdelingen. De discussie over milieu en het energiebeleid bracht een stevig onderbouwde inleiding door Kristof Bruyland waarin een socialistisch antwoord werd ontwikkeld. Tenslotte was er een discussie over religie en de rol van godsdienst vandaag. Daarin werd opnieuw gediscussieerd met activisten uit Iran, wat meteen maakte dat de discussie een globalere vorm aannam.

Het weekend werd afgesloten met een meeting waarin nogmaals werd benadrukt dat het nodig is om het socialisme opnieuw op de agenda te zetten. Vincent Kolo had het over de enorme kloof tussen rijk en arm, ook in China. De ontwikkelende economische recessie in de VS en de gevolgen ervan elders in de wereld zullen een keerpunt vormen. De afgelopen periode zagen we acties en verzet tegen onder meer de aanvallen op de koopkracht of voor meer loon, dit gebeurde nog tegen de achtergrond van economische groei. Die groei heeft niet kunnen verhinderen dat de kloof tussen rijk en arm nog nooit zo groot was. Tegen de achtergrond van een economische crisis zal dit nog brutaler op de agenda staan. Ook Bart Vandersteene benadrukte de tegenstellingen tussen rijk en arm tegen. De afgelopen periode zagen we hoe de rijken steeds rijker werden en op de beurs soms grote winsten maakten. Zodra het daar slechter gaat, willen ze de gemeenschap ervoor laten opdraaien. Dat zagen we onder meer met de grote sommen die door de nationale banken werden geïnjecteerd. Om te antwoorden op de crisis van het kapitalisme, zal er nood zijn aan een socialistisch project met een duidelijk programma en strategie. Tony Mulhearn bracht de ervaring van Liverpool 83-87 en trok er belangrijke lessen uit: deze massabeweging (met bijvoorbeeld een 24-urenstaking in Liverpool met 100.000 stakers en 50.000 betogers ter verdediging van het gemeentebestuur) was enkel mogelijk omdat er een bewuste politieke leiding aanwezig was. Maar we kunnen geen eiland van socialisme creëren in een kapitalistische zee. In Liverpool hadden we het socialisme vertaald in termen van sociale huisvesting, jobs, sociale diensten, ontspanningscentra, wijkscholen,… Het gaf aan wat mogelijk kan zijn, maar we zullen een sterke revolutionaire partij nodig hebben om dat blijvend te kunnen realiseren. Aisha Paulis tenslotte mocht het weekend afsluiten en riep de aanwezigen op om de discussie verder te zetten en de linkse socialisten verder te versterken in hun strijd voor een socialistisch alternatief.

Socialisme 2008 was een bijzonder succesvolle bijeenkomst met een groot enthousiasme. We bedanken nogmaals het team dat de keuken verzorgde en de aanwezigen culinaire hoogstandjes aanboden. Ook de praktische organisatie verliep bijzonder professioneel dankzij de inzet van heel wat vrijwilligers. Tenslotte werd er ook heel wat steun opgehaald, een financiële oproep bracht zo’n 3.000 euro op. De boekenstand draaide op volle toeren, dat was een uitdrukking van de enorm politieke sfeer op het weekend. De vastberadenheid en het enthousiasme van dit weekend moeten we de komende weken omzetten in een stevige werking van LSP/MAS in alle regio’s. De geplande campagnes rond de koopkracht kunnen daartoe als aanzet dienen.