Partijcongres. Enorme mogelijkheden voor verdere uitbouw LSP/PSL

Op het congres van afgelopen weekend werd een volledige dag gediscussieerd over de opbouw van onze partij. Er werd een evaluatie gemaakt van de werking de afgelopen jaren en gediscussieerd over de prioriteiten de komende periode. Een controversieel discussiepunt was alvast deze over de naam van onze partij langs Franstalige kant waarbij het Nationaal Comité voorstelde om van MAS naar PSL te gaan, Parti Socialiste de Lutte. Dat voorstel werd aanvaard door een grote meerderheid.

De discussie over partijopbouw werd ingeleid door Boris Malarme en afgerond door Els Deschoemacker. Ondanks een enthousiaste deelname aan de feestelijkheden op zaterdagavond – voor een aantal aanwezigen tot in de vroege uurtjes – bleef de aandacht op zondag aanwezig. Ook in de discussie bleek het enthousiasme en was er een grote betrokkenheid met 21 leden die tussenkwamen over diverse thema’s.

In de komende periode zullen er enorme mogelijkheden zijn voor onze partij met een groeiende openheid voor discussies over alternatieven op het kapitalisme dat in crisis komt. De woede van bredere lagen van de bevolking zal zich steeds meer gaan richten tegen het kapitalisme zelf. Maar dat zal niet automatisch leiden tot een socialistisch bewustzijn. We moeten niet alleen kijken naar wat voor ons ligt, we moeten ook rekening houden met de gevolgen van de afgelopen periode. In die periode was er een grote terugloop in het bewustzijn en was het socialisme niet sterk aanwezig als alternatief. Dat is een verschil met de jaren 1930 en zelfs de jaren 1970. Hierdoor zal het socialisme niet automatisch als alternatief worden gezien door bredere lagen, maar er is wel een openheid voor discussie daarover.

We zullen de mogelijkheden van de komende periode tegemoet gaan met een kracht waar we jarenlang geduldig aan hebben gebouwd. We zullen verder nadruk blijven leggen op politieke discussie over de actuele situatie, perspectieven en ons programma. We willen immers bouwen aan een partij van bewuste militanten die in staat zijn om zelf mee een rol te spelen in de uitbouw van een alternatief. De afgelopen twee jaar heeft onze partij een grotere autoriteit opgebouwd in de arbeidersbeweging en tegelijk hebben we onze dynamische jongerenwerking verder gezet.

We waren goed aanwezig in de verschillende acties rond koopkracht. De vele verslagen, foto’s en interviews op onze website waren daar een uitdrukking van. Onze site heeft de afgelopen maanden overigens een sterke vooruitgang gekend langs Franstalige kant met een toename van het aantal artikels en verslagen. Dat drukt zich ook steeds meer uit in de bezoekersaantallen en het aantal mensen dat contact opneemt via de site. In de komende maanden zal het belang van onze publicaties erg groot zijn, we willen ons maandblad verder versterken en tevens aanvullen met nationale pamfletten en publicaties zoals het magazine Marxisme.be.

Op politiek vlak hebben we via de CAP nuttige contacten gelegd, ook al is CAP niet verder ontwikkeld en zat het steeds meer in een doodlopend straatje. Onze evaluatie van CAP blijft echter dat het een interessante ervaring was waar we heel wat uit geleerd hebben, wat erg nuttig zal zijn bij de ontwikkeling van een nieuwe formatie. Uiteraard zullen we niet zomaar een herhaling zien, maar we kunnen wel een aantal lessen meenemen: het feit dat we minder onvoorwaardelijk moeten zijn in ons engagement in de opbouw van een nieuwe formatie maar ook de noodzaak om gedurfde initiatieven te nemen.

De noodzaak van een politiek instrument zal op de agenda blijven staan. Het ontbreken ervan heeft een remmend effect onder meer op syndicaal vlak. Er zal nood zijn aan een nieuwe formatie die de syndicale eisen opneemt. Voor de verkiezingen van 2009 zal dat nog niet aan de orde zijn. Voor die verkiezingen hebben wij een open brief gestuurd naar de PVDA, die spijtig genoeg niet heeft geantwoord op ons voorstel tot samenwerking. We hebben in dezelfde zin ook een discussie voorgesteld aan de LCR die langs Franstalige kant wil opkomen voor de Europese verkiezingen en daarbij wil inspelen op de populariteit van hun Franse kopstuk Besancenot. De komende dagen zal er een discussie plaatsvinden met de leiding van LCR/SAP over een mogelijke samenwerking bij die Europese verkiezingen in Franstalig België.

We willen in de komende weken de campagne voor de verkiezingen opstarten. In de feestdagen willen we in familie-omgeving al een reeks peterslijsten ophalen. We zullen twee keer 5.000 gewettigde peterslijsten nodig hebben, wat een immense opdracht zal zijn. De précampagne biedt veel mogelijkheden om discussies te houden en in contact te komen met arbeiders en jongeren. We zullen voor die campagne een specifiek pamflet voorbereiden en zullen ook reeds beginnen met de voorbereiding van verkiezingsmeetings op nationaal en regionaal niveau.

Onder jongeren hebben we nog geen beweging gezien zoals in Spanje, Griekenland, Italië, Frankrijk, Duitsland of Ierland. Maar ook hier nemen de kosten voor het studeren steeds meer toe en verzet zal nodig zijn. Daarom maken we deel uit van de campagne Respact voor gratis en degelijk onderwijs. Ons anti-fascistisch werk blijft belangrijk binnen onze jongerenwerking. Met Blokbuster hebben we een traditie en autoriteit uitgebouwd op anti-fascistisch vlak, we willen de komende maanden een sterke campagne voeren voor de anti-NSV betoging in Leuven. Ook langs Franstalige kant hebben we de eerste stappen gezet om ons te profileren op dit thema.

Het zal mogelijk zijn om onze werking verder uit te breiden en te consolideren in nieuwe regio’s en steden. Daarbij zien we het belang van de uitbouw van onze regionale structuren die we de afgelopen jaren hebben opgezet. De meetings rond “Marx had gelijk” gaven aan dat er een grote openheid is en bereidheid tot discussie. Als we daar optimaal gebruik van willen maken, moeten we het ideologische debat aangaan om het marxisme op de agenda te zetten. Deze openheid kan leiden tot een sterke uitbouw van onze partij. De afgelopen zeven jaar is ons ledenaantal verdriedubbeld. We blijven natuurlijk een kleine partij, maar het ritme waarmee we stappen vooruit zetten is wel opvallend.

We willen onze naam langs Franstalige kant aanpassen om ook daar de term partij te gebruiken. Toen we zeven jaar geleden van Militant Links naar LSP gingen, kozen we ervoor om langs Franstalige zijde de naam MAS (Mouvement pour une Alternative Socialiste) als overgangsnaam aan te nemen. Dat was een uitdrukking van onze beperkte uitbouw onder Franstaligen. Intussen zijn we daar sterk gegroeid en is de verhouding binnen LSP/MAS steeds meer een weerspiegeling van de verhoudingen tussen Franstaligen en Nederlandstaligen in dit land. We willen ons etiket naar buiten uit aan die realiteit aanpassen en van de verkiezingscampagne gebruik maken om een nieuwe naam te lanceren. Het voorstel van nieuwe naam is PSL: Parti Socialiste de Lutte. Deze naam is geen letterlijke vertaling van LSP omdat de term “links” in Wallonië en Brussel minder duidelijk een verschil maakt met de traditionele partijen. Alternatieve voorstellen op het congres waren de namen PSG (Parti Socialiste de Gauche) en PdS (Parti du Socialisme). Een duidelijke meerderheid van 80% van de aanwezigen dacht evenwel dat de naam PSL het beste aangepast is om ons politiek te positioneren en tegelijk voldoende afstand te nemen van de traditionele partijen. In die zin sluit de naam PSL aan bij het idee achter de naam LSP langs Nederlandstalige kant. We zullen deze naamsverandering de komende maanden lanceren met de verkiezingscampagne.

De uitbouw van onze organisatie en de mogelijkheden op internationaal vlak maken dat we moeten zoeken naar extra middelen. Op het congres is er een succesvolle financiële oproep gedaan met een totaal bedrag aan giften dat werd beloofd van 12.300 euro. We springen erg voorzichtig om met onze middelen en beschikken niet over rijke donoren, maar baseren ons volledig op onze leden en sympathisanten om de nodige middelen bijeen te krijgen.

Het congres verkoos verder een nieuw Nationaal Comité met 33 leden. Dit Nationaal Comité vormt tussen twee congressen in de nationale leiding van de partij en vergadert ongeveer vier keer per jaar gedurende een volledig weekend. In het nieuwe Nationale Comité wordt een Uitvoerend Bestuur verkozen dat de dagelijkse werking coördineert en leidt. Er werd ook een nieuwe controlecommissie verkozen, een orgaan van ervaren kameraden die geen NC-lid zijn en dat bij conflicten in de partij naar een oplossing moet zoeken. Tenslotte werd ook een financiële controlecommissie verkozen met een aantal leden die toezicht houden op het financieel beheer van de partij.

Dit congres werd gekenmerkt door een groot enthousiasme en vertrouwen in de komende periode. Uit de discussies bleek een grote betrokkenheid bij verschillende acties en strijdbewegingen. Dat heeft de vastberadenheid van de leden versterkt en het werd aangevuld met een politieke duidelijkheid die ons in staat zal stellen om de komende jaren verder te groeien en de strijd voor een socialistisch alternatief te voeren.