Voor gezamenlijke acties om de koopkracht te verdedigen
Nadat het ABVV met acties dreigde, zette ook de ACV-leiding deze week de deur open voor acties in het najaar. Waar ACV-voorzitter Cortebeeck voorheen stelde dat er geen acties zouden komen voor het opstarten van de IPA-onderhandelingen, klinkt het nu net iets vager om de mogelijkheid van dergelijke acties open te houden. Hopelijk is dat een eerste stap om effectief tot een gezamenlijk actieplan te komen en hopelijk moeten we niet te lang wachten op die acties.
Op dit ogenblik wordt er druk vergaderd in de structuren van zowel ABVV als ACV. Het centrale thema daarbij is de koopkracht en wat er zal worden gedaan om de levensstandaard van de werkenden te verdedigen. Op verschillende plaatsen is er ongenoegen omdat er na de bijzonder succesvolle actieweek voor koopkracht in juni geen verdere stappen werden aangekondigd. Hierdoor leeft het gevoel dat het succes niet voldoende werd benut en bovendien ging de zomerperiode verloren om de discussie in het najaar voor te bereiden aan de hand van degelijk vakbondsmateriaal (pamfletten, brochures,…).
Nu wordt de discussie gevoerd over acties (betogingen, stakingsacties) in het najaar. Er is druk vanuit een aantal centrales om daar niet mee te dralen en snel over te gaan tot krachtige acties, zoniet dreigt de patronale retoriek de overhand te halen. De hele zomer lang werden we reeds gebombardeerd met aanvallen op de index of berichten dat we toch wel de buikriem zouden moeten aanhalen. Dat moet worden rechtgezet en syndicale acties zijn er een uitstekend middel toe. De aanval blijft de beste verdediging, ook met het oog op de IPA-onderhandelingen in het najaar.
Hopelijk zullen die acties in gezamenlijk vakbondsfront plaatsvinden en komt er geen herhaling van de ABVV-staking begin oktober 2005 tegen het Generatiepact. Toen liet de ACV-leiding nog een krantenadvertentie verschijnen met 10 redenen om niet te staken, een oproep die vele ACV-leden terecht aan zich lieten voorbijgaan. Nu is Cortebeeck voorzichtiger en erkende hij dat er zo goed als zeker acties zullen komen “in de aanloop naar een nieuw akkoord”. Dat is een belangrijk verschil met wat hij voor de zomer stelde. De ACV-voorzitter erkent dat de druk vanuit de eigen achterban toeneemt.
De IPA-onderhandelingen zullen sowieso moeilijk worden. Het patronaat is niet bereid om iets te doen aan onze koopkracht. Integendeel, het wil nu reeds discussie voeren over onder meer de index om uiteindelijk tot een compromis te komen waarin een slecht loonakkoord wordt vastgelegd. Met de huidige inflatie zal dat niet evident zijn, een loonnorm van 5% zal niet aanvaard worden als de prijzen sneller stijgen. Bovendien zal er achteraf in de sectoren heel wat discussie zijn over mechanismen als all-in akkoorden. De sterke prijsstijgingen van de afgelopen maanden hebben dat mechanisme ondermijnd.
Het patronaat zal uiteraard ook het argument van de economische crisis gebruiken om te pleiten voor een beperkte loonnorm. Tegelijk lezen we echter hoe het hoofd van het beleggingsbeleid bij KBC Asset Management, Luc Van Heden, gisteren in Metro schreef dat een recessie hard aankomt, maar de winsten niet bedreigt. Hij stelde dat analisten rekenen op een winstgroei met 8% in het eurogebied. Het enige wat de verdere winstgroei kan bedreigen volgens deze analist, is de roep om een koopkrachtverhoging. “Dat vormt allicht de enige bedreiging voor de winstmarges." Met andere woorden: voor het patronaat gaat het goed zolang het de gevolgen van de economische recessie op de werkenden kan afwentelen.
De komende periode zal de koopkracht een belangrijk thema blijven. De actiebereidheid aan de basis is groot, dat bleek reeds in de succesvolle actieweek voor koopkracht. De discussies en vergaderingen die nu plaatsvinden in de vakbonden zijn belangrijk, maar zullen ook een concrete actiekalender moeten naar voor brengen met bijvoorbeeld een nationale betoging in de aanloop naar een algemene staking van 24 of 48 uur.