Extremistische kleine patroons hebben het over “koopkrachthysterie”…
Unizo haalt uit naar de arbeiders die opkomen voor hun koopkracht. De extremisten onder aanvoering van Karel Van Eetvelt hebben het over een “koopkrachthysterie” die leidt tot onaanvaardbare loonsverhogingen in onder meer de automobielsector. De reactie van de kleine patroons op de bekommernissen van de arbeiders getuigt van een grote vorm van hysterie, maar toch lijkt het erop dat Van Eetvelt met zijn “koopkrachthysterie” niet in eigen boezem keek.
Volgens Unizo zijn de loonsverhogingen bij de onderaannemers van Ford, maar ook bij pakweg Opel Antwerpen onaanvaardbaar. Bij Opel kwam het niet tot een staking, maar ging de vakbondsleiding “preventief” met de directie onderhandelen om een premie af te dwingen. Zoniet had het voorbeeld van de Genkse stakingen mogelijk geleid tot acties in de Antwerpse automobielvestiging.
Ook bij Opel werd een premie toegekend in de vorm van een loonbonus, een dubieus stelsel waarbij een resultaatgebonden premie wordt toegekend waarop geen sociale bijdragen en amper belastingen worden betaald. Resultaat: loonsverhogingen via deze weg ondermijnen verder de sociale zekerheid. Maar voor de werkenden zal natuurlijk het resultaat het belangrijkste zijn: ruim 800 euro netto extra bij Ford Genk en bij Opel gaat het om zo’n 350 euro netto. Dat laatste zal net voldoende zijn om de duurder geworden energieprijzen op te vangen…
Toch heeft Van Eetvelt van Unizo het over “hysterie”. Hij stelde vast dat de arbeiders van Opel hun collega’s bij Ford headden gevolgd: “Het personeel zag het resultaat van de betogingen van hun collega’s bij Ford Genk en de toeleveranciers daar en dachten "als het daar lukt, waarom hier dan niet." En de directie van Opel Antwerpen kocht, de miljoenenverliezen door 3 dagen inactiviteit in Ford Genk indachtig, de sociale vrede af en beloofde het personeel vandaag in totaal 350€ netto extra in 2008.”
Dat vindt Van Eetvelt onaanvaardbaar. Hij klaagt dat er gemeenschapsmiddelen misbruikt worden, terwijl deze lastenverlagingen niet mochten dienen om de lonen te verhogen… Blijkbaar mogen gemeenschapsmiddelen enkel worden aangewend om de winsten te vergroten en bijgevolg in de zakken van het management en de grote aandeelhouders te verdwijnen. Maar als de arbeiders ook een deel van de koek opeisen, dan is het kot te klein voor Unizo. Dat het door de arbeid van de werkenden is dat er gemeenschapsmiddelen zijn, ontgaat hen uiteraard.
Unizo stelde: “Op basis van de opgeklopte koopkrachtdalinghysterie wordt dat geld wel gebruikt om loonsverhoging te geven,… en de competitiviteit te verminderen.” Sinds wanneer zijn de aanvallen op de koopkracht “opgeklopt”? Moet Van Eetvelt zelf geen elektriciteits- en gasrekening betalen waardoor hij de prijsstijgingen niet voelt? Kookt zijn personeel voor hem waardoor hij amper voeling heeft met de voedselprijzen? Heeft zijn chauffeur hem nog niet ingelicht over de stijgende brandstofprijzen? Als de prijsstijgingen op de planeet Unizo onbestaande zijn, zullen we met veel plezier daar komen tanken en inkopen doen. Van Eetvelt mag ons het adres opsturen!
Uiteraard dient de uithaal van Unizo enkel om te waarschuwen. De patroons zijn bang dat het voorbeeld van de arbeiders uit de automobielsector zal gevolgd worden: “Het voorbeeld zal aanstekelijk werken op tal van andere bedrijven, met een looninflatie, dalende competitiviteit, stagnerende werkgelegenheid en economische groei en uiteindelijk reeëe koopkrachtdaling tot gevolg. Of hoe opgeklopte koopkrachthysterie kan leiden tot meer armoede in de toekomst.” Loonsverhogingen bedreigen de recordwinsten die vorig jaar opnieuw werden geboekt. Dat betekent niet echt dat de armoede dreigt voor het patronaat en de grote aandeelhouders, maar Van Eetvelt gaat er natuurlijk al van uit dat de kosten opnieuw op de arbeiders en hun gezinnen zullen verhaald worden.
Terwijl het hysterisch gejoel van het patronaat aan decibels wint, moeten we hen van repliek dienen. De arbeiders bij de toeleveranciers van Ford en bij Ford zelf hebben het voorbeeld gegeven: als we iets willen afdwingen, dan moeten we ervoor strijden!