Nederland. Wij gaan hun crisis niet betalen
Het Nederlandse Centraal Planbureau maakte deze week haar vooruitzichten voor de Nederlandse economie bekend. Er zou een inkrimping van de economie met maar liefst 3,5% zijn in 2009. Dat zou bijna een verdubbeling van de werkloosheid met zich mee brengen. De regering met Bos en Balkenende stelde dat “iedereen zijn of haar steentje moet bijdragen.”
Naast de voorspelling dat de economische groei 5,5% lager zal liggen in 2009 (van 2% groei in 2008 naar -3,5% in 2009), vallen vooral de stijgende werkloosheidscijfers op. Het planbureau voorspelt zowat een verdubbeling van 430.000 werklozen eind maart 2008 tot zowat 700.000 tegen 2010. Als iedereen die buiten de officiële cijfers valt, wordt meegerekend komen we al snel aan een meer realistisch cijfer van 15% werklozen. Het begrotingstekort explodeert, de export stort in, de consument verliest zijn vertrouwen,… En zo gaat het rapport nog een tijdje door.
Balkenende zag zich genoodzaakt om naar aanleiding van het rapport een persconferentie te beleggen. Hij sprak in bijbelse termen over een "zware beproeving" en dergelijke. Er wordt opgeroepen tot "nationale samenhorigheid" om deze crisis te lijf te gaan. Waar was die samenhorigheid toen er nog grote winsten werden gedraaid? Het begrotingstekort loopt dit jaar op tot 33 miljard, wat niet zo vreemd is na alle cadeautjes naar de banken en de "nationalisatie" van de ABN-AMRO. Bezuinigingen worden "onvermijdelijk" geacht. Die rekening krijgen wij binnenkort wel gepresenteerd…
Ook de bazenfederatie VNO-NCW sluit zich hierbij graag aan. Wij moeten maar met z’n allen inleveren. Alle overheidsuitgaven, inclusief alle uitkeringen, moeten worden bevroren, vinden ze. Gek genoeg hebben ze dan weer geen mening over de miljoenenbonussen die ze zichzelf toerekenen. Ze willen dit vastleggen in een nationaal akkoord tussen de betrokken partijen, dat heet: henzelf, hun handlangers in de regering en de vakbondsleiding.
Een nationaal akkoord, waar hadden we dat eerder gehoord? Oh ja, het Akkoord van Wassenaar van begin jaren tachtig. Wij zouden loon inleveren, maar dan wel in ruil voor honderduizenden banen, zo was de deal. Wij hebben inderdaad ingeleverd, die extra banen hebben we nooit meer van gehoord. Uiteraard willen ze nog wel een keer zo’n deal…
Wat vinden de vakbonden ervan? Ze komen met een investeringsplan om de crisis te lijf te gaan, maar het is te weinig en te laat. De zwakte van de vakbonden ligt hem in het gegeven dat ze binnen het kapitalistisch kader naar oplossingen blijft zoeken, een kader dat compleet failliet is.
Als linkse socialisten zeggen we nee tegen de rekening die ons nu wordt gepresenteerd van een crisis die de onze niet is. Ook wij hebben voorstellen om de crisis te lijf te gaan:
- Voor het afschaffen van de BTW op levensnoodzakelijke producten. Verhoog de winstbelasting.
- Voor een minimumloon van 10 euro netto per uur zonder uitzonderingen vanaf 18 jaar. 200 euro loonsverhoging ineens ter compensatie van de invoering van de euro en jaren van "nullijn". Voor een herinvoering van de automatische prijsindex om de inflatie te compenseren.
- Voor een 32 urige werkweek met behoud van inkomen en volledige herbezetting door nieuw gecreëerde banen. Garantie op passend werk voor iedereen.
- Een einde aan de flexibilisering. Alle arbeiders, inclusief part-timers, invalkrachten en migranten werkers hebben recht op dezelfde arbeidsrechten en loon. Gelijk loon voor gelijk werk!
- Voor een nationalisatie onder arbeiderscontrole en -beheer van alle bedrijven die massa-ontslagen willen doorvoeren.
- Een einde aan de privatiseringen. Voor een investeringsprogramma in het onderwijs, de gezondheidszorg, het openbaar vervoer en de NUTS bedrijven om de jaren van bezuinigingen in te halen. Voor een (her)nationalisatie van deze vitale sectoren onder gemeenschapscontrole en -beheer. Voor gratis toegang tot deze diensten.
- Voor een grootscheeps programma van sociaal woningbouw om de enorme tekorten in goedkope en goede woningen op te lossen. Een einde aan de grondspeculatie die de huizenprijzen de pan doet uitschieten door middel van het onderbrengen van alle grond in gemeenschapshanden.
- Maak besteding van publieke gelden ook voor iedereen controleerbaar door middel van democratische raden waar zowel de arbeiders van deze diensten zitten als hun gebruikers.
- Voor een herstel van de sociale zekerheid. Alle uitkeringen en pensioenen omhoog naar 100% van het laatst verdiende loon met het minimumloon als ondergrens en een koppeling aan de lonen. De pensioenleeftijd verlagen naar 60 jaar, te beginnen met de zwaarste beroepen.
- Voor een strijdbare en democratische vakbeweging. Een vertegenwoordiger in de vakbeweging mag niet meer verdienen dan de gemiddelde geschoolde arbeider en dient door de achterban gekozen en direct afzetbaar te zijn.
- Voor de opening van de boeken van de grote bedrijven. Deze zeggen zogenaamd verlies te draaien terwijl het ze gaat om winstmaximalisatie. Laat ze maar eens bewijzen hoeveel verlies ze draaien, hoeveel ze investeren in hun materiaal en in hun personeel.
- Onteigening van de grote bedrijven die de economie domineren: industrie, infrastructuur, banken en andere financiële instellingen. Compensatie van aandeelhouders alleen op basis van bewezen behoefte.
- De productiemiddelen in handen van de gemeenschap en democratisch gepland voor de voorziening in de behoeften van de miljoenen, niet de miljonairs.
Alleen met een strijdbaar en socialistisch programma kunnen we deze crisis te lijf. Zonder verzet betalen wij de rekening voor deze crisis in de vorm van bezuinigingen, massa-ontslagen, etc. Zonder verzet zullen we voor jaren op de blaren moeten zitten voor de elite die het allemaal heeft vergrabbeld in het grote gokapparaat dat de aandelenbeurs heet. Rosa Luxemburg stelde het al correct: "socialisme of barbarij": of we zullen de komende jaren onder dit systeem nog veel meer ellende, crisis, oorlog en meer krijgen, of we gaan de maatschappij democratisch inrichten naar de behoeften van iedereen.