Nu ook massaal protest in Iran
Op 14 februari (25 Bahman) waren er massale betogingen in Iran. Er waren honderdduizenden betogers in Teheran en andere steden. De betogers waren duidelijk: “Weg met de dictatuur” en “Na Ben Ali, nu Sayed Ali [Khamenei]”! De pogingen van het Iraanse regime om het Egyptische protest voor te stellen als een strijd voor een islamistisch bewind naar Iraans model waren doorzichtig. Egypte volgt niet het Iraanse pad, het is eerder omgekeerd.
Er werd via Facebook een oproep gedaan om te protesteren. Er waren zowat 50.000 mensen die de oproep ook effectief volgden. De officiële oppositieleiders, Mehdi Karroubi en Mirhossein Mousavi, hadden eerder in een brief aan het ministerie van binnenlandse zaken om toelating gevraagd voor een betoging ter ondersteuning van de revolutie in Egypte.
Het regime was goed voorbereid op het protest, er werden massaal veel agenten in burger, militieleden en agenten ingezet. De betogers werden aangevallen vanop bromfietsen, er werd traangas gebruikt en er werd op de betogers geschoten. Er vielen twee jonge doden, waaronder een student aan de universiteit. Er waren ook gewonden en in Teheran alleen werden 1500 mensen opgepakt.
Jongeren en vrouwen speelden een belangrijke rol in het protest. Moeders die deelnamen aan het protest in het Lale Park in Teheran brachten foto’s mee van hun kinderen die omkwamen bij eerdere protestacties. Er waren veel jongeren en studenten, maar ook activisten uit de bedrijven. De gekende strijdbare vakbondsleider Mansour Ossanlou van de vakbond van buschauffeurs steunde de betoging.
Deze gebeurtenissen maken duidelijk dat het volledige Midden-Oosten een vulkaan vormt, ook in Iran is er een groot potentieel voor strijd. Alle dictators zijn bang. Dit werd nog eens bevestigd in het ‘parlement’ van Iran toen enkele parlementsleden na de acties de doodstraf eisten voor Mousavi en Karroubi.
Het regime van Teheran voert haar terreurcampagne op en ging sinds de massale protestacties in 2009 over tot het executeren van honderden arbeiders en activisten van de oppositie. Dit volstond niet om het protest van afgelopen maandag te vermijden.
De nieuwe acties maken duidelijk dat een nieuwe periode van massale bewegingen in Iran is aangebroken. Mousavi en Karroubi zijn echter pro-kapitalistische politici. Als de arbeidersklasse een actieve rol speelt in de strijd tegen het regime is het mogelijk om dat regime omver te werpen. Maar daarbij mag geen vertrouwen worden gesteld in pro-kapitalistische figuren. Het is nodig om de oppositie te organiseren op de werkvloer om de strijd aan te gaan voor echte democratische rechten en een fundamentele verandering van de sociale omstandigheden.