Dag aan dag verslag van de “staking van de eeuw.” 18 januari 1961
[box type=”shadow” align=”alignright” width=”100″]
Dag aan dag verslag:
- 19 december
- 20 december
- 21 december
- 22 december
- 23 december
- 24 december
- 25 december
- 26 december
- 27 december
- 28 december
- 29 december
- 30 december
- 31 december
- 1 januari
- 2 januari
- 3 januari
- 4 januari
- 5 januari
- 6 januari
- 7 januari
- 8 januari
- 9 januari
- 10 januari
- 11 januari
- 12 januari
- 13 januari
- 14 januari
- 15 januari
- 16 januari
- 17 januari
[/box]
De grote industriële centra (Luik, Charleroi, Bergen, La Louvière en de Borinage) houden stand. In die regio’s liggen de staalindustrie en de grote bedrijven nog altijd volledig plat. In verschillende sectoren wordt een werkhervatting aangekondigd of wordt effectief overgegaan tot het hernemen van het werk. Waar de algemene staking wordt beëindigd, trekken de arbeiders in groep de fabrieken binnen. Ze zingen daarbij de ‘Internationale’ en houden hun vuist omhoog, daarmee maken ze duidelijk dat de strijd verder gaat.
De repressie heeft intussen een vierde dode gemaakt. Enkel aan de kant van de stakers zijn er doden te betreuren. De laatste woorden van Jos Woussem waren: “Red ons, het is om zeep.” (Le Peuple, 18 januari).
’s Nachts werd een zware betonblok over de sporen gelegd in het station van Ransart. In Jumet verscheen er op een bepaald ogenblik een jeep van de Militaire Politie. Een van de twee inzittenden, laadt zijn geweer. Maar de stakers reageren vastberaden, waarop de jeep de aftocht blaast.
Het ABVV brengt hulde aan de dodelijke slachtoffers die gevallen zijn onder de repressie. Het ABVV-congres in de Borinage beslist om het werk te hernemen. In de resolutie van het congres staat: “De ontbinding van de staking komt er na de stemming van de Eenheidswet in de Senaat, maar de Eenheidswet zal niet worden toegepast.” Dat is hoe bepaalde bureaucraten de arbeiders ertoe willen aanzetten om de staking te beëindigen.