Het neoliberale “alternatief” van Sinn Fein
Sinn Fein is de politieke vleugel van het IRA in Ierland. De partij stelt zich graag als links voor en ze geniet ook enige steun onder verschillende linkse formaties doorheen de wereld. Nochtans staat Sinn Fein voor een neoliberaal beleid. We publiceren een artikel van Domhnall O’Cobhthaigh die enkele maanden geleden uit Sinn Fein is gestapt om de Socialist Party te vervoegen.
Sinn Fein publiceerde recent een nieuw programma: “There is a Better Way” (Er is een betere weg). Dat plan omvat vooral veel besparingen, hier en daar opgesmukt met enkele populistische maatregelen om de pil te verzachten, zo wordt voorgesteld om de Noord-Ierse parlementsleden een beetje te laten inleveren, minder beroep te doen op externe consultants en de bonussen voor consultants te verlagen. Buiten die beperkte populistische maatregelen, aanvaardt het document de neoliberale besparingslogica volledig. Het document stelt dan wel: “We zijn het fundamenteel oneens met de politiek van de Tory-regering om harde besparingen op te leggen als antwoord op de economische crisis, maar we moeten noodgedwongen omgaan met de gevolgen van die politiek.” Sinn Fein wil de besparingen in Noord-Ierland zelf mee doorvoeren en de belangen van de grote bedrijven veilig stellen door de lonen en arbeidsvoorwaarden aan te pakken. Intussen zal worden geprobeerd om een “oppositie”-imago hoog te houden om een te groot verlies aan steun te vermijden.
Belastingen verhogen
Sinn Fein stelt voor om een aantal vaste belastingen te verhogen. De partij heeft het daarbij niet over belastingen op grote vermogens of progressieve belastingen. Neen, er wordt voorgesteld om belastingen te heffen op plastic zakjes (waarmee de partij 5 miljoen pond wil ophalen) en op GSM-masten. Dat zal er enkel toe leiden dat telefoonbedrijven de kosten doorrekenen aan de gebruikers. In een aantal plattelandsgebieden kan het ertoe leiden dat de masten (en de toegang tot het net) verdwijnen. In de plaats van een treuzelende houding tegenover de telecomgiganten aan te nemen, zouden deze beter worden genationaliseerd en gedemocratiseerd zodat de winsten worden gebruikt om te investeren in het verbeteren van de lokale infrastructuur en de uitbouw van openbare diensten.
Financiële sector versterken
Sinn Fein heeft zich aangepast aan de opvattingen van het financiële kapitalisme. De partij pleit voor “financiële instrumenten die de regio’s en steden moeten helpen om aan hun behoeften inzake investeringen tegemoet te komen.” Er wordt voorgesteld om een bankgarantie te bieden voor private investeringen. Dat beleid zal de massale winsten van de bankiers veilig stellen. De eis van nationalisatie van de financiële sector wordt niet opgenomen door Sinn Fein. Meer zelfs, het document stelt voor om gemeenschapsactiva te privatiseren en sociale huisvesting te betalen met een “speciaal financieel instrument” waarmee zou gebruik worden gemaakt van het “voordeel” van de leenvoorwaarden die mogelijk zijn voor een “orgaan dat niet tot de regering behoort.”
De partij lijkt te zijn vergeten dat net dit beleid in de jaren 1990 door de Tory-regering werd gevoerd. Het was een belangrijk onderdeel in het opvoeren van het aantal Publiek-Private-Samenwerkingsinitiatieven. Het resultaat van PPS is gekend: lucratieve winsten voor de speculanten en de gemeenschap die ervoor opdraait. Sinn Fein heeft daar blijkbaar geen problemen mee. De speculanten die geld lenen aan de overheid zullen uiteraard eisen dat dit wordt terugbetaald en dat een hoge intrest wordt betaald zodat er winst kan worden gemaakt. Waarom wordt de sociale huisvesting niet gewoon uitgebreid met gemeenschapsmiddelen?
Belastingsverlagingen voor de rijken
Sinn Fein eist meer “fiscale macht” om de “fiscale crisis” aan te pakken. “Zonder de nodige instrumenten kunnen we enkel een kleiner budget verdelen.” De partij wil echter niet overgaan tot een beleid waarbij de grote bedrijven en de rijken meer betalen. “De Tory partij heeft een publiek voorstel gedaan om van Noord-Ierland een bedrijvenzone te maken waar de bedrijfsbelastingen variabel worden. Sinn Fein denkt dat de Britse regering dit voorstel moet doorvoeren in het kader van de begroting.” De fiscale machten zouden niet gebruikt worden om de openbare diensten en de arbeiders te beschermen tegen de besparingen. Neen, Sinn Fein wil de belastingen voor de grote bedrijven verder verlagen. Dat mag tot 500 miljoen pond per jaar kosten, de belastingbetalers zullen daar wel voor opdraaien.
Het is de ironie van de geschiedenis die aan het werk is. Na 30 jaar van uitzichtloze en verdelende gewapende strijd, komt de lokale regeringspartij Sinn Fein niet verder dan het zelf doorvoeren van besparingen waar Margaret Thatcher destijds enkel van kon dromen. Socialisten moeten bouwen aan een gemeenschappelijke oppositie over de verschillende gemeenschappen heen om samen in te gaan tegen de besparingen. Eengemaakt arbeidersverzet is het enige alternatief op de neoliberale besparingsdrang van zowel de regering in Londen als de lokale regering in Stormont.