Welke partij verdedigt de belangen van de werkenden en hun gezinnen nog? Een nieuwe arbeiderspartij is noodzakelijk
Politici organiseren sociaal bloedblad
Naar verluidt ligt het ergste van de crisis achter ons. Niet dat wij daar veel van merken. Het jobverlies raast met de snelheid van een hoge snelheidstrein door. Nu al is 1 op 7 officieel arm. Maar de grootbanken maken opnieuw winst. De speculanten hebben hun dagelijkse bezigheid hervat en er worden alweer bonussen in het vooruitzicht gesteld. Nu nog de openstaande facturen betalen. Dat is doorgaans het moment waarop alle blikken zich naar ons richten.
Toen de banken zich in de problemen speculeerden, sprongen de overheden bij: 20 miljard euro en nog eens 80,4 miljard aan waarborgen op “rommelportefeuilles”! De bedrijven krijgen dit jaar 8,4 miljard euro aan vermindering van werkgeversbijdragen en loonsubsidies. Vorig jaar was dat al 7,8 miljard en volgend jaar wordt dat 8,9 miljard. De trein der traagheid waarmee de bonussen en gouden parachutes van toplui aan banden gelegd worden, is vastgelopen in een juridisch kluwen.
Bovenop 90.000 jobs dit jaar, zullen er volgend jaar 125.000 sneuvelen. Verwacht je niet aan jobcreatie in broodnodige openbare diensten of arbeidsduurverkorting om het beschikbare werk over iedereen te verdelen. Dat strookt niet met de logica van het patronaat en “onze” politici. Zij willen de werkloosheid bestrijden door ons langer te laten werken voor minder loon, het helse arbeidsritme op te vijzelen en ons later op pensioen te laten vertrekken.
De overheden treden in de voetsporen van de privé-sector. Ambtenaren worden niet vervangen, hun statuut op de helling gezet, flexibiliteit en onveiligheid opgedreven en lonen “gematigd”. De gezondheidszorg wordt niet ingekort, maar zal de putten in de andere sectoren van de sociale zekerheid dempen.
Zelfs Fons Verplaetse, ooit gouverneur van de Nationale Bank, erkent in Knack dat de gewone gezinnen “opdraaien voor de crisis”. Toch zijn de vakbondsleidingen al “tevreden” dat het sociale bloedbad over een langere termijn gespreid wordt. Van Rompuy moest zelfs aan de journalisten komen uitleggen waarom hij niet nog meer bespaarde.
Oppositiepartijen protesteren nauwelijks
Voor de liberalen en voor Sp.a-fractieleider Bruno Tobback mocht het allemaal wat sneller en harder. Enkel SP-a volksvertegenwoordiger Kurt De Loor durfde het opnemen voor de stakende spoormannen. Hij gaf de liberalen een goede sneer, maar over de rol van Sp.a-er en NMBS-topman Jannie Haeck lazen we helaas geen woord in zijn persbericht. Wat doet ABVV-voorman De Leeuw daar nog in dat SPa-partijbureau?
Bij zo weinig links verweer wrijft extreem en populistisch rechts zich in de handen. Ze staan al klaar om de reëel voelbare besparingen aan te grijpen om ons te verdelen tussen Belg en immigrant, Vlaming en Waal. Het zal wel weer allemaal de schuld zijn van de vakbonden en de socialisten. Een linkse partij die de crisis niet laat betalen door de gezinnen maar door de speculanten, de bankiers en de grote bedrijven zou het succes van die retoriek snel ondermijnen.
Vakbonden: breek met Sp.a en CD&V en ondersteun vorming nieuwe partij voor werkenden en gezinnen!
Een handvol verkozenen die het standpunt dat bij duizenden arbeidersgezinnen leeft, verwoordt in de media zou de hele patronale logica snel onderuit halen. De Linkse Socialistische Partij, noch andere consequente socialisten, beschikken over de mogelijkheden om dat op te bouwen. Maar allemaal samen, met de steun van onze vakbonden, kan dat wel. Waarop wachten ABVV en ACV nog om de banden met Sp.a en CD&V door te knippen?
Hoe zou zo’n partij tot stand kunnen komen? Welke rol zouden de vakbonden hier in kunnen spelen? Wat hebben wij als werkenden, werklozen, syndicalisten, jongeren… erbij te winnen? Allemaal discussiepunten die aan bod zullen komen op onze meeting.