BLOG. Enkele korte stukjes vanop linkse socialistische blogs
We publiceren elke zaterdag enkele korte stukjes die deze week verschenen op blogs die (al dan niet rechtstreeks) verbonden zijn aan LSP. Het gaat om opvallende of scherpe stukjes die ons waren bijgebleven.
[box type=”shadow” align=”alignright” width=”100″]
Satirische column
Malaise in onze gevangenissen duurt voort
Vorige donderdag rond 15u is Guy Verhofstadt ontsnapt uit de luxegevangenis genaamd Europees Parlement te Brussel. In het gezelschap van drie andere voortvluchtige liberale gangsters, waaronder Dirk Sterckx die recent nog op brutale wijze de gezondheidszorg wilde privatiseren, nam het illustere kopstuk de benen door in een langsvliegende helikopter te klauteren. Inderdaad, een wel zeer low profile ontsnapping, voor iemand die vroeger de business class van een Boeing 747 of een Airbus A 380 gewoon was.
Een merkwaardig feit: Verhofstadt werd in zijn ontsnapping aan luxueuze recepties, lekkere scampi’s, nieuwe mosseldiners en andere EU-richtlijnen geholpen door Betty Somers, het Mechelse gangsterliefje van de toppoliticus. Zo werden de gebeurtenissen toch door andere gedetineerden, waaronder Derk Jan Eppink – de LDD’er die vastzit wegens patronale belastingontduiking – omschreven. Somers had onder een vals voorwendsel de helikopter afgehuurd ("Ik zou mijn boodschappen graag doen in Monaco"), bood de piloot snel enkele lucratieve functies aan binnen haar partij, maar stak hem – toen zelfs deze overredingspogingen niet werkten – prompt een pistool onder de neus. "En nu naar het Schumanplein." Het liberalisme was in de ogen van Somers altijd sociaal geweest, maar soms hebben mensen, en dus ook piloten, een incentive nodig. Een bonus om hen harder te laten werken, zeg maar.
Even een vraag: waarom wordt de vrouwelijke partner van ontsnapte misdadigers altijd als een gangsterliefje omschreven? Waarom dat poezelige, bijna schattige verkleinwoord? Liberale gangsters worden in onze pers altijd sympathieker voorgesteld dan ze zijn. Let daar maar eens op.
Verhofstadt, Somers en de andere liberalen vlogen met de helikopter eerst naar Aalter, waar ze Pieter De Crem hoopten te kidnappen. Toen die in Afghanistan bleek te vertoeven om het Amerikaanse leger als een knipmes van dienst te zijn, jackten ze de Land Rover van De Crem en zetten vervolgens koers richting Brugge. Ongemaskerd, alsof niets hen kon deren, beroofden de losgeslagen liberalen achtereenvolgens 3 gepensioneerden, onder bedreiging van een pistool en een foto van Margaret Thatcher. Op die manier vervoegden de oudjes de meer dan 20% gepensioneerde armen in België. Wat eigenlijk niets meer was dan een verderzetting van het antisociale beleid dat Guy Verhofstadt altijd had gevoerd, zij het met andere middelen. En met de enthousiaste steun van Yves Desmet van De Morgen, die reeds langer in intellectuele afzetterij een broodwinning had gevonden. Zolang het maar geen Volkshuissocialisme betrof, was elke neoliberale misdaad goed voor Desmet.
Vanuit Aalter stoof het vijftal richting Nederlandse grens. Onderweg ontspon zich een discussie tussen Verhofstadt en zijn gangsterliefje over de noodzaak van een voluntaristisch economisch beleid op Europees niveau. Betty Somers’ horizon reikte echter niet verder dan Mechelen kazerne. Waarop Verhofstadt Somers’ kwaliteiten als gewezen voorzit(s)ter hoonde en zodoende, in zijn opwinding, bijna de afslag naar Antwerpen miste. Enkel de tussenkomst van Dirk Sterckx – "Hey hey, we zijn toch allemaal tegen de arbeidersklasse? Betty! Guy!" – wist finaal de gemoederen te bedaren. "OK, da’s juist."
Na een zenuwslopende, urenlange rit kwam de liberale bende aan in Amsterdam. De vier mannen en één vrouw gebruikten valse namen ("Guido, Bettina, Milton, Augusto en Pol") om hun intrek te nemen in een groezelig hotel met kleine kamertjes, aan de noordrand van de stad. Ver beneden hun stand, maar als uit het Europees Parlement ontsnapte gangster heb je niet altijd te kiezen. Ze rookten gezamenlijk jointjes op bed, staarden hand in hand naar het plafond, en verdiepten zich in een boek van Milton Friedman, iets over perfecte markten. Het geld dat ze van de Belgische gepensioneerden hadden ontvreemd, vergokte het vijftal in een casino nabij de Stadhouderskade. Alsof ze van de staat niets te vrezen hadden. Het manna van de werkende klasse zou hen altijd in de schoot blijven vallen… Ze dronken op die gedachte, aten hun buikjes rond en vergenoegden zich in hun eigen liberale slimmigheden.
"Bettina, kom we gaan slapen", sprak Guy Verhofstadt voluntaristisch. "Ga mee." En Somers volgde gedwee. Ze wou geen tweede stommiteit begaan en die op TV gaan uitleggen… ahum. De ochtend nadien nam de Bende van Vijf de trein richting Brussel. Misdadigers keren altijd terug naar de plaats van hun misdaad, als volleerde ramptoeristen. Die zet werd de gevluchte liberalen fataal. Het zou veel gezegd zijn als we zouden beweren dat de Belgische politie zich de benen vanonder het lijf had gelopen om deze Europarlementairen terug te vangen. Hun namen en gezichten waren bekend. Maar zelfs een oproep in de media om uit te kijken voor deze loslopende, neoliberale bespaarders was er teveel aan. Gelukkig dat de arbeidersklasse van Dublin CWI-lid en kameraad Joe Higgins heeft verkozen in het Europees Parlement, anders waren de liberale voortvluchtigen wellicht nooit bij de kraag gevat.
Joe had het vijftal meteen opgemerkt toen ze in Brussel Centraal uit de trein stapten. Het duurde niet lang of hij stak op het perron een vlammende speech af tegen de cynische politiek van alle fracties in het Europees Parlement, en de liberale fractie van Guy Verhofstadt in het bijzonder. "Deze heren en dame – denk ik toch – voeren een beleid in dienst van de multinationals, vertrappelen de rechten van de arbeiders en vergokken onze pensioenen in het casinokapitalisme!" Stormachtig applaus bij de pendelaars op het perron. De Bende van Vijf, Verhofstadt voorop, stond als aan de grond genageld, temidden van de massa toeschouwers die hen omringde. "Ik roep de Belgische spoormannen en -vrouwen op om deze ontsnapte gangsters te vangen, zodat ze voor een volkstribunaal van arbeiders, jongeren, en democratische vakbonden hun criminele feiten, van massaontslagen tot lastenverlagingen voor de patroons die onze sociale zekerheid ondermijnen, mogen uitleggen. Zij willen ook het spoor en de gezondheidszorg liberaliseren en privatiseren!" Boegeroep en opnieuw luid applaus voor Joe op perron 5 in Brussel Centraal. Een delegatie van ACOD-Spoor trad daarop naar voren uit de massa, boeide de liberale privatiseerders en leidde ze weg onder de verontwaardigde blikken van de treinreizigers.
Joe werd vervolgens op de schouders getild van de meest bewuste arbeiders in het station, dankte ook zijn achterban in Dublin, gaf enkele interviews weg aan de lokale TV, zei dat de arbeiders overal in Europa en de wereld dezelfde belangen hebben, en verkocht 83 exemplaren van Socialistisch Links. Men kan niet zeggen dat de politieke vertegenwoordiging van de arbeidersklasse hier zijn functie niet heeft vervuld. De Belgische Justitie daarentegen…
[/box]
Update over de situatie van Usman en Melina
Eerder wezen we al enkele keren op de campagne van Usman en Melina voor papieren (hier vind je meer info).
In augustus werd een nieuwe regularisatie-aanvraag ingediend in het kader van de nieuwe regelgeving die door de regering werd opgemaakt. Usman en Melina voldoen aan alle voorwaarden waardoor er een reële mogelijkheid is dat ze op korte termijn papieren zullen krijgen. In afwachting van de realisatie van dit goede nieuws, zullen geen verdere acties worden ondernomen. Maar zodra de papieren effectief zijn toegekend, wordt een groot feest gepland!
Eind september: G20-top in Pittsburgh (VS)
Op 24 en 25 september vindt in het Amerikaanse Pittsburgh een bijeenkomst van de G20 plaats (de 20 machtigste landen ter wereld). Het wordt de eerste top die wordt voorgezeten door Obama. Naar aanleiding van de top worden verschillende protestacties voorbereid. Een interessant initiatief bijvoorbeeld is de geplande Mars voor Werk en een solidariteitsweek met de werklozen. De Mars voor Werk is geïnspireerd op gelijkaarde betogingen van werklozen in de jaren 1930 tijdens de Grote Depressie.
Top van eilanden in de Stille Oceaan
Begin augustus vond in Australië de 40ste top van het Pacific Islands Forum plaats. Vijftien regionale staatshoofden discussieerden er onder meer over het vrijmaken van de handel en de klimaatveranderingen. Het forum wordt in de realiteit gedomineerd door Australië en Nieuw-Zeeland die hun belangen willen verdedigen. De discussie over klimaatverandering is erg specifiek en concreet voor heel wat eilanden die lager gelegen zijn en bedreigd worden door het oprukkende zeeniveau. Van de 4 miljoen eilandbewoners leeft minstens de helft binnen een straal van 1,5 kilometer van de kust, een stijging van het zeeniveau kan ertoe leiden dat miljoenen mensen ergens anders moeten wonen. De kleine eilanden zelf worden vooral gekenmerkt door armoede en weinig industrie. Belangrijke producenten van CO2-uitstoten als Australië en Nieuw-Zeeland staan sterk onder invloed van de industrie. Op de top beslisten de premiers van beide landen om een pathetische doelstelling te stellen van een vermindering van de CO2-uitstoten met 50% tegen 2050. Door de lat zodanig hoog te leggen, wordt het effect van een dergelijke doelstelling wel heel beperkt. Verder werd de top gekenmerkt door discussie over de vrijhandel. Australië is bang van de groeiende Chinese pogingen tot het uitbouwen van invloed in de regio. Een vrijhandelsakkoord tussen de EU en Fiji en Papua Nieuw Guinea werd ook kritisch onthaald in Australië. Fiji werd overigens van het forum uitgesloten, officieel omdat het militaire regime haar belofte niet nakwam om verkiezingen te organiseren. Australië en Nieuw-Zeeland legden de regio een vrijhandelsakkoord op: het Pacific Agreement on Closer Economic Relations (PACER-Plus). Dit zal de uitvoer vanuit Australië en Nieuw-Zeeland naar de eilanden goedkoper maken, volgens bepaalde economen staat drie vierde van de productie op de eilanden op de helling door dit akkoord met mogelijk duizenden jobs die zullen verloren gaan. Het Australische en Kiwi-neoliberalisme blijken alvast geen haar beter te zijn dan het Europees of Amerikaans neoliberalisme.
10% werkenden in Brussel arm
Het nieuwe rapport van het Centrum voor Sociaal Beleid (CSB) maakt duidelijk dat armoede een immens probleem blijft in ons land. Bij de bevolking op actieve leeftijd (16-65 jaar) is 12,5% arm. Onder gepensioneerden neemt dat aantal toe. Onder werklozen is 26,2% arm, in Brussel is dat zelfs 45,4%. Onder werkenden is 3,5% arm, in Brussel loopt dat op tot 9,7%. In Nederland, Frankrijk en Duitsland loopt het aantal werkende armen op tot 5 à 8%.
Militaire interesse voor Noordpool
De klimaatveranderingen hebben ook militaire gevolgen. Het vrijkomen van de zee rond de Noordpool maakt dit gebied en vooral zijn vele natuurlijke grondrijkdommen toegankelijker. Verschillende landen maken zich sterk dat ze recht hebben op deze natuurrijkdommen. Zo is Canada nu begonnen met militaire oefeningen in het uiterste noorden van het land als voorbereiding op eventuele confrontaties rond de Noordpool. Ook Denemarken, Rusland en de VS hebben een grote interesse in de grondstoffen.
Armoede onder gepensioneerden
Het aantal armen onder 65-plussers neemt zorgwekkend toe in Europa. In ons land is volgens cijfers van de EU maar liefst 23% van deze bevolkingsgroep arm. In Cyprus is meer dan de helft van de gepensioneerden arm: 51%. Bij de Britten gaat het om 30%. Het Europese gemiddelde bedraagt 19%.
VS: 34,4 miljoen mensen gebruiken voedselhulp
Het aantal Amerikanen dat beroep moet doen op voedselhulp neemt verder toe. In mei ging het om 34,4 miljoen mensen of zes miljoen meer dan een jaar eerder. In vergelijking met een maand eerder was er een stijging met 2%. Het is toch bizar dat de Amerikaanse regering wel middelen heeft om ten oorlog te trekken in Irak en Afghanistan, maar niet om de eigen bevolking in voedsel te voorzien.
Protest tegen hoofddoekenverbod
Het platform BOEH (Baas over eigen hoofd) verstuurde volgende oproep via Facebook:
1 september wordt de dag dat het hoofddoekenverbod in de Antwerpse Athenea in voege komt. BOEH! roept Antwerpse scholieren (en daarbuiten!) – gelovigen en niet-gelovigen, jongens en meisjes – op om op 1 september iets op hun hoofd te zetten. Wat dan ook. Een hoofddoek? Goed. Een reuze hamburger? Ook goed. Een schaalmodel van een zeilboot? Zeker goed. Hoe gekker, hoe beter!
We zouden het ontzettend fijn vinden als jullie mee onze actie “Op 1 september zet ik op mijn kop wat ik wil” ondersteunen! Dat kan je op verschillende manieren doen. Online, op Facebook, maar ook daarbuiten.
Om je steentje bij te dragen aan deze strijd voor vrije meningsuiting kan je het volgende doen:
1) Om te beginnen door NU lid te worden van onze nieuwe groep “Op 1 september zet ik op mijn kop wat ik wil”. Ook als je zelf geen student bent, word nu fan en post onze groep op jouw prikbord! Zo zorg je dat iedereen op de hoogte is van onze actie! http://www.facebook.com/pages/Op-1-september-zet-ik-op-mijn-kop-wat-ik-wil/115922184723
2) Je steunt onze actie door je Facebook-status aan te passen als volgt: OP 1 SEPTEMBER ZET IK OP MIJN KOP WAT IK WIL, WANT …. (vul gerust in waarom jij het belangrijk vindt)
3) Je kan nog een stapje verder gaan, en een nieuwe profielfoto maken waar je het gekste wat je kan bedenken op je hoofd zet.
4) Heb je een blog? Dan kan je onze perstekst en het beeldmateriaal van de campagne “ik zet op mijn kop wat ik wil” gaan halen op onze website “www.baasovereigenhoofd.be”. En laat de wereld gerust weten waarom jij achter onze actie staat.
5) Maar het liefst van al hebben we natuurlijk dat je op 1 september afzakt naar Antwerpen met iets heel geks op je kop. Zo kan je samen met ons aan de schooldirectie duidelijk maken dat jongeren niet opgetogen zijn met maatregelen die discriminatie stimuleren.
Als je fan bent van BOEH! hoeven we jou allicht niet meer uit te leggen hoe belangrijk het verzet tegen het hoofddoekenverbod is. Toch, hieronder drie redenen waarom het in feite ieder van ons aangaat.
– Het is doodzonde als de directie van een pedagogisch instituut (een school) maatregelen neemt die jongeren leert discrimineren in plaats van samenleven in een samenleving met diversiteit.
– We geloven in individuele vrijheid. Wij vinden dat jongeren het recht hebben om zelf te kiezen hoe ze hun religie beleven, en hun identiteit ontwikkelen. Wij geloven noch in een verbod noch in een verplichting.
– Verder geloven we niet dat een hoofddoekenverbod “emanciperend” zou werken. In tegendeel. Zogenaamde onderdrukking los je niet op met een andere soort onderdrukking.
Alvast bedankt voor jullie medewerking!
Wij kijken nu al uit naar 1 september!
