Peru: stop de winsthonger van de multinationals. Veralgemening van de strijd nodig om Garcia weg te staken!
Deze middag verzamelden een 200-tal manifestanten, hoofdzakelijk Latijns-Amerikanen, maar ook een 50-tal Belgen voor de Peruaanse ambassade bij Brussel. Ze ondersteunden daarmee de oproep tot algemene mobilisatie afgekondigd door het "Verdedigingsfront van de soevereiniteit en het leven", samengesteld uit organisaties van arbeiders, boeren en inheemse bevolking. Aanleiding daartoe was een slachting aangericht door de Peruviaanse politie. Op 5 juni had die vanuit verschillende helikopters het vuur geopend op een wegblokkade door 5.000 inheemse bewoners nabij de stad Bagua in het Amazonegebied. Resultaat: minstens 200 gewonden en 60 doden.
Verslag door Eric Byl
Al sedert 9 april mobiliseren zo’n 60 inheemse etnieën uit het gebied om 11 regeringsbesluiten ongedaan te maken. Die besluiten zijn het gevolg van akkoorden over vrijhandel (TLC) en geven de vrije hand aan multinationals om de natuurlijke rijkdommen te ontginnen. De inzet is groot. Recent nog werden enorme grondstoffenvoorraden ontdekt. Petroleumbedrijven als het Braziliaanse Petrobas, maar ook bosontginningsbedrijven en bedrijven uit de mijnbouw trekken president Garcia aan de mouw. De inheemse bevolking vreest dat de regio geplunderd en vervuild zal worden, de winsten in de kluizen van de multinationals zullen verdwijnen, waarbij hooguit wat kruimels zullen overblijven om de lokale elite te bedaren.
President Alan Garcia is bereid tot het uiterste te gaan. Tijdens de aanval op de wegblokkade werden vluchtende mensen achtervolgd in de bergen, verschillende werden in hun huizen neergeschoten door de kogelregen uit de helikopters. De bevolking bood weerstand, gijzelde 38 agenten waarvan er 20 gedood werden als represaille voor de slachting door de politie. Garcia is trouwens niet aan zijn proefstuk toe. Tijdens zijn eerste mandaat zou hij meer dan 100 gevangenen hebben laten ombrengen volgens de "waarheidscommissie". Hij liet ook al schieten op arbeiders uit Retamas en Casapalca, waarbij telkens verschillende doden vielen. Niet voor niets werd hij aan de ambassade in één adem genoemd met president Uribe van Colombië.
Diens bedoeling is duidelijk: via de nederlaag van de Indianen de hele sociale beweging en de arbeidersbeweging murw slaan. Het moet hem toestaan diens politiek van uitverkoop aan de multinationals, van liberalisering en privatisering en van ondermijning van lonen en arbeidscondities ongehinderd verder te zetten. Dat de indianen uiteindelijk zijn overgegaan tot het doden van de agenten zal door Garcia worden misbruikt om de beweging te criminaliseren en de repressie nog meer op te drijven. Het had nochtans anders gekund.
Door de afschaffing van de 11 besluiten te koppelen aan eisen tegen de privatisering van de havens en andere eisen van de arbeidersbeweging had de beweging een andere wending gekregen, naar een algemene verlamming van heel de economie en tenslotte de val van Garcia en zijn kliek. Helaas zijn ook in Peru de vakbonden met handen en voeten gebonden aan politici uit de oppositie die vooral stabiliteit wensen en, zeker geen veralgemening van de strijd die heel het systeem in haar voegen zou doen barsten. Resultaat: 50 dagen lieten de vakbondsleiders van de CGT de Indianen aan hun lot over, verder dan parlementaire druk en verbaal verzet kwamen ze niet. De oproep door het "verdedigingsfront voor soevereiniteit en leven", samengesteld uit organisaties van boeren, arbeiders en inheemse bevolking, voor een Nationale Dag van Strijd is een enorme stap vooruit. Hopelijk is dat het startsein voor een veralgemeende beweging.