300 miljoen dollar voor Iraakse propaganda
Het Amerikaanse leger heeft een budget vrijgemaakt van 300 miljoen dollar om de volgende 3 jaar te gebruiken voor PR-diensten in Irak. PR staat in dit geval duidelijk voor propaganda. Met deze fondsen wil de Amerikaanse overheid private ‘journalistieke contracten’ sluiten om een positiever beeld te scheppen van de Irakese situatie. Zelf zeggen de Amerikaanse autoriteiten dat het budget vooral bedoeld is om de Irakese bevolking te ‘inspireren en te engageren’. Ze willen op deze manier ‘steun vinden onder de lokale bevolking’ voor de Amerikaanse objectieven en de Iraakse regering.
Het zou de bedoeling zijn journalisten te betalen om nieuwsitems te brengen die een positiever beeld scheppen van de situatie, maar ook speciale entertainment programma’s te maken die als specifiek doel hebben de perceptie van de situatie te veranderen. De contracten zullen uiteindelijk uitgevoerd worden door SOS-international, Lincolngroup, MPRI en Leonie Industries. MPRI is een ‘mediabedrijf’ opgestart door Vernon Lewis, een Amerikaanse Generaal uit de Koude Oorlog. Lincolngroup is een bedrijf dat zich bezig houdt met bedrijfsspionage en politieke campagnes maar doet bijvoorbeeld ook aan immobiliën in Irak.
Staatspropaganda naar de Amerikaanse bevolking toe is in de VS officieel verboden. Daar hebben ze die ook niet nodig: In het kapitalistische Westen wordt het merendeel van de media immers gecontroleerd door de grote bedrijven die dezelfde belangen hebben als de kapitalistische klasse. Fox-news en de controle van Berlusconi over de Italiaanse media zijn daar het duidelijkste voorbeeld van. Wanneer je zenders als Fox-news hebt die onder controle staan van de grote bedrijven, hoeft de staat er zich niet onmiddellijk met propaganda te bemoeien. Toch stellen de contracten dat het doelpubliek van de ‘inspiratiecampagne’, het Iraakse, pan-Arabische, internationale en Amerikaanse publiek zijn.
Dit propagandabudget moet verhullen dat de invasie van Irak op een totale catastrofe is uitgedraaid, zowel voor de VS, maar vooral voor de Irakese bevolking. Zij zagen de onveiligheid en werkloosheid stijgen en alle basisinfrastructuur vernietigd worden. Daarnaast wil men proberende sjiiietisch Iraanse invloed in Irak terug te dringen.Verschillende onafhankelijke Iraakse journalisten verklaarden echter al dat deze propaganda in Irak zelf weinig invloed zal hebben. De bevolking is ondertussen zo kritisch geworden dat eender welke ‘positieve’ berichtgeving over de invasie of het beleid van de regering terecht al propaganda wordt afgedaan.
Deze zaak toont echter wel nog maar eens de noodzaak aan eigen media, los van de grote kapitalistische mediagroepen en staten, zowel in Irak als daarbuiten.