Verslag van de betoging in Gent op 6 oktober
De betoging in Gent op 6 oktober mobiliseerde een kleine 5000 mensen van verschillend plaatsen uit Oost-Vlaanderen zoals Aalst, Dendermonde, Oudenaarde etc. De betogingsoproep titelde “stop afbraak textiel” en was ook georganiseerd vanuit de textiel. Bijgevolg waren er ook wat Franstaligen aanwezig. Voor arbeiders die hun werk kwijt raken of met toekomstige afdankingen geconfronteerd worden kan protest soms lijken als een gevecht tegen de bierkaai. Voor de kapitaalinjecties bij Fortis en Dexia is er genoeg geld, over het redden van jobs hebben we nog niets gehoord.
’s Morgens spraken we af om uit solidariteit piketten te gaan bezoeken. Gezien de onduidelijke mobilisatie was het op voorhand ook niet echt duidelijk welke bedrijven zouden staken en waar er piketten zouden staan. Uiteindelijk was er een piket van zo’n 30-tal blauwe militanten bij een bouwbedrijf en zou er ook een piket geweest zijn aan het UZ, waar we wegens de laattijdige berichtgeving niet geraakten.
Tegen 10u zou de betoging van start gaan door de straten van Gent en vanaf 9u begon het er al behoorlijk vol te lopen. De betoging concentreerde zich voor een groot stuk op het behoud van jobs en het afdwingen van een goed sociaal akkoord. Met de Actief Linkse Studenten kwamen we ook tussen met een kleine studentendelegatie. Het is een belangrijk begin om in de toekomst ook duidelijker aanwezig te zijn op een betoging over koopkracht en jobs met de ALS. Het is duidelijk dat studenten zwaar getroffen worden door precaire statuten en het cliché van ‘de arme student’ is meer en meer realiteit. Belangrijk hierbij is natuurlijk dat werkenden gezien worden als diegenen die ook effectief een slag kunnen toebrengen aan een burgerij die de afgelopen jaren alle winsten oppotte.
Op het einde van de betoging werd gesteld dat het belangrijk is om nu een goed akkoord af te dwingen en zich strijdbaar op te stellen. Hoe men een goed akkoord kan afdwingen of hoe men jobs kan behouden in tijden van internationale afdanking, daar werd geen concreet antwoord op geformuleerd. Wat er na 6 oktober volgt, was evenmin duidelijk. De link zou perfect kunnen gelegd worden met andere bedrijven en sectoren zoals dit ook het geval was in Henegouwen, Luik, Antwerpen,…
Om banken te redden kwam de politieke elite opdraven met miljarden euro’s. Alle sociale consequenties (afdankingen, verarming, werkloosheid, slechtere arbeidscondities,…) van de crisis waarin we vandaag zitten konden in het verleden niet opgelost worden door de traditionele partijen en vandaag wordt er zelfs geen degelijk antwoord op geformuleerd.
Vakbonden zouden vandaag de discussie moeten voeren over het feit dat een bedrijf zoals Bekaert dat nog massale winsten maakte de afgelopen periode, nu ongestoord mensen aan de deur kan zetten. Men mag nog zoveel sociale akkoorden ondertekenen, een sluiting ontstaat nooit op basis van een akkoord (aangezien het enkel de directie is die daarover beslist).
LSP eist dat werkenden zelf kunnen beslissen over de toekomst van hun fabriek en dat de winsten van de afgelopen jaren aangewend worden om de fabriek draaiende te houden en er sectorieel naar een oplossing gekeken wordt.