BLOG. Enkele korte stukjes vanop linkse socialistische blogs
We publiceren elke zaterdag enkele korte stukjes die deze week verschenen op blogs die (al dan niet rechtstreeks) verbonden zijn aan LSP. Het gaat om opvallende of scherpe stukjes die ons waren bijgebleven.
Grootste jaarwinst ooit voor een Amerikaans bedrijf
De winnaar van de dure olieprijzen is bekend gemaakt. Na de uitreiking van de Oscars, werd ook de prijs voor de grootste jaarwinst ooit voor een Amerikaans bedrijf bekend gemaakt. De winnaar was Exxon Mobil met een winst van 40,6 miljard dollar. Daarmee verbeterde Exxon haar vorige record van 39,5 miljard dollar in 2006. Shell komt amper aan de helft daarvan met slechts 18,57 miljard euro winst, ook wel goed voor een record.
We lazen het volgende in Knack: "De omzet en winst van de oliebedrijven klimmen tot ongekende hoogtes, omdat ze mee profiteren van de hoge prijs voor een vat ruwe olie. En wat doen de oliebedrijven met hun winst? Vooral uitbetalen aan de aandeelhouders: 25,6 miljard euro werd door de vijf oliebedrijven als dividend uitgekeerd. Het zijn dus niet alleen de olieproducerende landen die buitensporig profiteren van de hoge olieprijzen, ook de oliebedrijven en vooral hun aandeelhouders doen dat. En dat terwijl u en ik aan de pomp recordprijzen moeten betalen."
Niet dat de auteur hierna tot socialistische conclusies kwam, maar de feiten zijn wat ze zijn. Wij betalen steeds meer voor benzine en diesel. De bedrijven maken steeds meer winst. En die winst wordt niet gebruikt om milieuvriendelijke alternatieven te ontwikkelen, laat staan om openbare diensten uit te bouwen of armoede te bestrijden. Het kapitalisme is een obsceen systeem dat dringend aan vervanging toe is.
Afghaanse vrouwen blijven sterk onderdrukt
Een mensenrechtengroep, Womankind Worldwide, heeft een nieuw verslag opgemaakt van de situatie van vrouwen in Afghanistan. De conclusie is dat het land één van de meest gevaarlijke plaatsen ter wereld blijft voor vrouwen. Afghanistan is één van de weinige landen waar meer vrouwen dan mannen zelfmoord plegen. De nieuwe wetten die vrouwen moeten beschermen, worden niet toegepast. Zeven jaar na de val van de Taliban worden vrouwen bovendien nog steeds onderdrukt op alle mogelijke manieren. In grote delen van het land is de Taliban bovendien aan een nieuwe opmars bezig. Van de beloofde "democratie" en "vooruitgang" die deze oorlog moesten rechtvaardigen, hebben de Afghaanse massa’s nog niet veel gemerkt…
Online vakbondscampagne voor vrijlating vakbondsleiders in Iran
De website labourstart bundelt informatie over vakbondscampagnes. Een soort internationale versie van de Website voor Syndicalisten bij ons. Labourstart heeft een online campagne opgezet om steunberichten te verzamelen voor de vrijlating van twee Iraanse vakbondsleiders die werden opgepakt. Zie: http://www.labourstart.org/cgi-bin/solidarityforever/show_campaign.cgi?c=339
Het gaat om Mansour Osanloo en Mahmoud Salehi. In de gevangenis gaat het niet goed met de gezondheid van beide vakbondsleiders. Ze zitten enkel en alleen omwille van hun vakbondsactiviteiten in de cel. Dat is uiteraard onaanvaardbaar. Het zijn bovendien geen geïsoleerde gevallen. Zo werden negen personeelsleden van het onderwijs tot 91 dagen gevangenisstraf veroordeeld wegens vakbondsactiviteiten die een "bedreiging voor de nationale veiligheid" vormden volgens het reactionaire regime.
Op 6 maart wordt internationaal geprotesteerd rond deze kwestie. Wij nemen het uiteraard mee op in de protestbetoging op 8 maart, de internationale vrouwendag.
Crembo
De nieuwe minister van defensie laat er geen gras over groeien. De Crem wil het conflict in Afghanistan oplossen door de Taliban een lesje te leren. In Tsjaad wil hij eveneens Belgische troepen inzetten. De militaristische opstelling heeft de minister al de bijnaam "Crembo" opgeleverd, met die nuance dat Rambo geen militairen had om het vuile werk op te knappen, de man deed alles zelf.
Racisme, ja! Separatisme, nee!
De Kosovaarse onafhankelijkheid zou de Vlaams-nationalisten tevreden moeten stellen. Zou je toch denken. Maar er is natuurlijk jaloezie en nog iets veel ergers. Het VB schrijft dat het "gemengde gevoelens" heeft bij de onafhankelijkheid van Kosova.
De reden is niet de onafhankelijkheid op zich, maar wel het volgende: "Europa heeft er een moslimstaat bij". De partij stelt vast dat van de 2 miljoen Albanese inwoners 90% moslim is, waarna onvermijdelijk de conclusie volgt dat Kosova een "bandietenstaatje" is…
Blijkbaar gaat racisme bij het VB nog steeds voor op nationalisme. En dan maar klagen over de vette vissen die in België naast de pannen belanden bij de onderhandelingen over de staatshervorming.
Neoliberalisme in Gent: 7.000 Gentenaars bedreigd door “leefloonval”.
Het OCMW moet meer geld besteden aan de armen in de samenleving, dit zei het ACW in de krant de Gentenaar. Zo meldt de krant dat wie in Gent een vervangingsinkomen, een werkloosheidsuitkering of een wachtvergoeding krijgt slechter af is dan iemand die van een leefloon moet leven.
Het OCMW biedt mensen die van een leefloon leven een aantal toelagen (of steuntjes in de rug) om de huur of de schoolgaande kinderen te helpen bekostigen. Deze toelagen maakt dat de zogenaamde leefloners beter af zijn dan wie zich moet redden met een werkloosheidsuitkering, zo zegt het ACW.
Dit creëert, wat men noemt, een leefloonval. De wil om beschikbaar te zijn op een soms krappe en weinig interessante arbeidsmarkt verdwijnt totaal wanneer werkloosheidsuitkeringen in tussentijd minder opleveren dan de leeflonen. Maar men mag niet vergeten dat de leeflonen (en daarmee ook het vervangingsinkomen en dergelijke meer) eigenlijk een stuk hoger zouden moeten liggen om te garanderen dat niemand onder de armoededrempel zou blijven steken.
Het ACW stelt voor dat ook zij die geen leefloon kunnen verkrijgen de bijkomende steun zouden krijgen. Deze maatregel (overigens geen oplossing voor de problemen waarmee zowel de werkenden als werklozen worden geconfronteerd) gaat in tegen de pogingen van de neoliberale partijen (zowat alle traditionele partijen, inclusief het Vlaams Belang en LDD) om zowel werkenden als niet-werkenden te “responsabiliseren”. Het betekent dat nu niet langer de bedrijven opdraaien voor de welvaartsstaat, voor de hele reeks aan sociale verworvenheden, maar dat iedere werkende meer moet opdraaien voor het in stand houden van de sociale zekerheid. Het Gentse OCMW stapt gestaag mee in deze logica aangezien er ook vanuit de vakbonden geen strijd wordt ondernomen tegen de neoliberale politiek.
De Gentse voorzitter van het OCMW, Geert Versnick van Open-VLD, heeft geen problemen met de “activering” van werklozen. Het OCMW wordt omgevormd tot een middel dat moet voorzien in de begeleiding van werklozen naar een baan. Een vorm van zwart-witdenken werd dominant onder de beleidsmakers. Het ziet de evolutie van het OCMW als een tegenstelling: enerzijds is er het oude OCMW als “geldschieter” (ten voordele van de zogenaamde “profiteurs”) en anderzijds is er de nieuwe variant: de sociale begeleider. Het is een afspiegeling van de manier waarop de verschillende regeringen sinds de jaren ’80 de welvaartsstaat hebben aangepakt. Het OCMW moet vanaf nu de werklozen klaarstomen om de werkenden te vervoegen. Op zich is begeleiding naar werk geen probleem, maar niet als dit dient tot het verlichten van de patronale bijdrages!
Het ziet er dus niet naar uit dat de neoliberale regering (welke het ook moge zijn) en het stadsbestuur de oproepen tot een aanzienlijke verhoging van de financiële steun aan de behoeftigen in de samenleving zouden inwilligen. “Nie pleuje” kent in Gent dus ook haar asociaal gezicht.
Het voorstel van het ACW is overigens te beperkt. Zoals eerder al berekend door het ACW zouden de leeflonen ook 20% moeten hoger liggen dan dat nu al het geval is. We kunnen bovendien geen genoegen nemen met de voorstellen van Versnick die meer sociale woningen wil laten bouwen en betere ondersteuning voor de zwakkeren (senioren, armen, enz.) wil organiseren. Want bedenk nu eens, voor zowel Gent als gans België: hoeveel loze beloften zijn er al niet gemaakt? Hoeveel zogenaamde sociale maatregelen hebben al niet gediend als schaamlapje voor de patronale aanvallen? M.a.w.het neoliberale beleid geeft met de ene hand (als het al iets wil geven) en neemt met de andere. Op den duur vechten we enkel nog om de kruimeltjes. Dat is natuurlijk niet enkel het geval in Gent.
Na de dreigementen tegenover de vakbonden kunnen we niet toelaten dat ook het OCMW verandert in een “activeringsmachine” i.p.v. een steun in de rug voor de armen en zwakken in de samenleving. Het ordewoord is dus strijd voor het behoud van sociale rechten. Op alle niveaus dient men te breken met de neoliberale politiek en voor sociale programma’s te kiezen.
Een nieuwe arbeiderspartij zou ons in staat stellen te breken met de neoliberale eenheidsworst. Het zou terug de echte discussie op de agenda zetten. Lastenverlaginen worden steeds groter maar werkende mensen boeten aan reëel loon in. Het aandeel van de lonen ligt op een historisch dieptepunt. De winsten van de afgelopen periode zijn nog nooit zo groot geweest, laten we deze dan ook opeisen voor de noden van de meerderheid van de bevolking!