Ook Britse vestigingen van Ford getroffen. Handen af van onze jobs!
Het Britse National Shop Stewards Network (NSSN, netwerk van strijdbare delegees) is volkomen solidair met de arbeiders van Ford nadat het bedrijf aankondigde dat twee Britse vestigingen worden gesloten en tot 2.000 arbeiders tegen de zomer hun job zullen kwijt zijn. De vakbonden moeten de strijd hiertegen aangaan, liefst op een gecoördineerde manier met ook de arbeiders van Ford in Genk.
De aankondiging van jobverlies in Groot-Brittannië komt vlak na de bekendmaking dat Ford in Genk sluit en daar 4.300 jobs op de helling zet. Het sluiten van de Transit-productie in Southampton en de koetswerkfabriek in Dagenham, waar onderdelen voor de Transit werden gemaakt. Met deze sluitingen en afdankingen is de toekomst van Ford in Groot-Brittannië erg onzeker, het bedrijf wordt erg klein en kwetsbaar voor een volledige sluiting of aanval op de arbeidsvoorwaarden en lonen. In 2000 waren er nog 52.000 Ford-arbeiders in Groot-Brittannië, na deze afdankingen zouden het er nog 11.000 zijn. Dit is de beloning voor de vele inspanningen van de Ford-arbeiders de afgelopen jaren – er werden indirecte jobs uitbesteed en er kwam een aanpassing van de pensioenrechten voor beginnende arbeiders.
Deze aankondiging maakt duidelijk dat geen enkele arbeider zeker is, niet in de automobielsector en ook niet in andere sectoren. Met alle jobs bij onderaannemers en verwante sectoren meegerekend kan dit bloedbad oplopen tot 20.000 jobs. De vakbonden Unite en GMB moeten de arbeiders van Ford en de onderaannemers bijeenbrengen om samen in verzet te gaan. Het is niet evident om sluitingen en afdankingen tegen te houden, maar we kunnen het jobverlies wel degelijk stoppen als er een ernstige en vastberaden strijd wordt georganiseerd. Dit jaar werden al overwinningen behaald door leden van Unite in de bouwsector en bij de Londense bussen. Deze overwinningen geven aan dat de patronale plannen kunnen gestopt worden.
De vakbonden moeten deze aangekondigde sluiting aangrijpen voor een nationale strijd. Er moet onmiddellijk een bijeenkomst komen van alle delegees bij de Ford-vestigingen om gezamenlijke acties te organiseren, waaronder een nationale stakingsactie.
De acties, zowel officiële of onofficiële, moeten gecoördineerd worden met de arbeiders van Genk en andere Europese vestigingen. Er moet dringend een bijeenkomst komen van de vakbondsvertegenwoordigers in de Europese ondernemeringsraad met afgevaardigden van alle vestigingen. Dat kan in de arbeiders in Southampton en Dagenham het vertrouwen geven om tegen de sluitingen in te gaan, ook met bezettingsacties.
In Southampton zou een oproep doorheen de stad om solidariteit te betuigen kunnen leiden tot een optocht met duizenden deelnemers.
Op de grote vakbondsbetoging van 20 oktober (een betoging met 150.000 aanwezigen), pleitte het NSSN voor een algemene 24-urenstaking tegen de besparingspolitiek van de regering. De dreiging om Ford-vestigingen te sluiten toont eens te meer aan dat de vakbondsleiding alle arbeiders moet verenigen, zowel in de private en publieke sector, om alle jobs, lonen en pensioenen te verdedigen.
Als Ford weigert om de afdankingen in te trekken, moet het genationaliseerd worden om de levensstandaard van de arbeiders te behouden en de kennis en vaardigheden in de vestigingen waar ze werken te benutten.
Met alle arbeiders van Ford samen
De Ford-arbeiders die hun job niet verliezen, dreigen zware gevolgen te dragen als gevolg van het pensioentekort van 2 miljard pond. Hoe zal een bedrijf dat zo klein wordt en de afdankingen toeschrijft aan verliezen erin slagen om overeind te blijven en het gat in de pensioenkas te vullen? We mogen niet vergeten hoe de voormalige onderdelenfabrieken van Visteon (ex-Ford) in 2009 werden gesloten waarbij 600 arbeiders werden afgedankt. Zowat 3.000 arbeiders van Visteon halen Ford voor de rechter om hun volledige pensioenrechten op te eisen. Ford zal wellicht snel geneigd zijn om de financiële problemen volledig van de baan te halen door de productie volledig te stoppen. De arbeiders van Visteon kregen de maximale wettelijke opzegvergoeding van 9.000 pond per persoon en ook bijkomende voordelen. Dat was enkel omdat ze ervoor gestreden hebben met bezettingen en andere acties.
Het onmiddellijk opzetten van ernstige nationale en zelfs internationale acties zou de arbeiders in de twee Britse Ford-vestigingen vertrouwen geven en meteen aan Ford duidelijk maken dat we de strijd voor het behoud van jobs en pensioenrechten ernstig aangaan.
Solidariteit met de Ford-arbeiders!