Het enige rode aan de PS is schaamrood

De Parti Socialiste (PS) is in naam socialistisch, maar niet in daden. De partij die volgens N-VA-ondernemers ‘marxistisch’ zou zijn, erkent effectief het concept van klassenstrijd. Alleen staat de PS daarbij niet aan de kant van de werkenden en uitkeringstrekkers. Dat bleek deze week nogmaals bij twee incidenten. In Brussel liet PS-burgemeester Thielemans vreedzame betogers oppakken. In Charleroi pleitte een PS-kopstuk voor verplichte klusjes door werklozen.

Brussel: repressie door PS

Freddy Thielemans (PS) is burgemeester van een stad met 22% werklozen en 2500 daklozen. De stad verwelkomt de lobby van de rijksten van Europa en laat zowat 200 betogers daartegen oppakken. Dat is het ware gezicht van de PS.

Het was de bedoeling dat het bankiersbanket (van de ‘denktank’ Friends of Europe rond burggraaf Etienne Davignon) onopgemerkt zou voorbijgaan. Het protest en de harde repressie tegen dat protest maakten dat onmogelijk.

De PS wierp zich op als de verdediger van de topbijeenkomst van de vertegenwoordigers van de 1% rijksten. Als hoofd van de politie wierp Thielemans zich op als hoofd van de privé-militie van de topbankiers en speculanten. Het enige rood dat nog bij de PS en Thielemans past, is dat van schaamrood.

> Fotoreportage door collectif krasnyi

Charleroi: laat werklozen klusjes opknappen

Het ABVV hield maandag een debat in Charleroi naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen. De zes partijen met een volledige lijst, waaronder het Front de Gauche, waren uitgenodigd. Het ABVV vroeg de vertegenwoordigers onder meer naar hun standpunten over werkloosheid en armoede, huisvesting, kinderopvang, openbare diensten, cultuur, de strijd tegen extreemrechts en de plaats van gepensioneerden en jongeren.

De toekomstige PS-burgemeester van Charleroi, Magnette, verdedigde het beleid van uitsluiting. Hij stelde dat de harde aanpak van werklozen geen probleem voor de stadskas zou vormen (het OCMW moet in veel gevallen instaan voor een leefloon voor geschorste werklozen), de federale overheid zou daar immers in tussen komen.

De spreker van het Front de Gauche was Benjamin Dussaussois (die ook lid is van LSP). Hij had het over de nood aan verzet tegen de besparingen en het aanpakken van de tekorten in plaats van deze te versterken of hoogstens te verschuiven. Benjamin vroeg Magnette om te reageren op het voorstel van de 8ste kandidaat van de PS, Philippe Van Cau (zoon van de vroegere burgemeester), om werklozen gratis klusjes te laten uitvoeren in de stad in ruil voor een uitkering. Dat voorstel wordt onder meer in Rotterdam toegepast door een sociaaldemocratische burgemeester. Het betekent uiteraard de ondermijning van het personeelsstatuut bij de stad en tevens zet het de deur open voor onbetaalde slavenarbeid. Werken voor een werkloosheidsuitkering, is geen oplossing voor de werkloosheid.

In het debat met de zaal lagen de gevestigde partijen onder vuur. Magnette reageerde door minachtend op. Hij lachte de vragen weg. De enigen die meegingen met de kritieken vanuit de zaal waren de vertegenwoordiger van PVDA en Benjamin Dussaussois. Benjamin stelde dat er een krachtsverhouding moet uitgebouwd worden met een actieplan van verzet en strijd tegen het besparingsbeleid. Hij wees er ook op dat Magnette nog niet antwoordde op zijn vraag over de gratis klusjes door werklozen.

Magnette kwam uiteindelijk opnieuw tussen met de stelling dat hij niet goed wist waarom hij uitnodigingen van het ABVV nog aanvaardt, hij wordt er toch altijd uitgejouwd. Vanuit de zaal werd opgemerkt dat er van de PS toch iets anders verwacht werd dan van de liberalen of christendemocraten. De veteraan Gustave Dache kwam tussen om de gevestigde partijen te bekritiseren. Hij vroeg: “Die politici, leven die eigenlijk op dezelfde planeet als wij?”

In het slotwoord van de politici kwam er weinig nieuws. Magnette zag zich verplicht om de verklaring van Van Cau over de werklozen te veroordelen. Benjamin wierp de PS’er nog voor de voeten dat het bizar is dat hij zich nog socialist durft te noemen terwijl zijn partij een besparingsbeleid voert. En of de politici op dezelfde planeet leven? Benjamin: “Ik denk het niet, want als iemand tussen 10 en 15.000 euro per maand verdiend, zoals Paul [Magnette], dan leven we niet in dezelfde omstandigheden. Hebben die politici soms honger? Of koud? Ik heb het wel frisjes want mijn verwarming gaat pas in de maand november aan. Ik herinner me de titel van je laatste boek: ‘De mooie toekomst van het socialisme’. Jouw socialisme is niet mooi en de toekomst van jouw partij is die van PASOK in Griekenland, het bankroet.”