Referendum in Ierland. Ja-campagne doet alles om angst te versterken
Indien een meerderheid van de Ieren in het referendum over het Europese besparingsverdrag ja stemt op 31 mei zal dit ongetwijfeld gebruikt worden om de besparingen op te drijven. De ja-campagne doet er alles aan om de bevolking schrik aan te jagen. Wie neen stemt, wordt naar Siberië verbannen! Zo ver gaan de gevestigde politici niet in hun dreigementen, maar het scheelt niet veel. En wie weet komt dat dreigement in de laatste dagen nog naar boven.
Momenteel lijkt het er op dat er iedere dag wel een nieuw dreigement wordt geuit. Vorige woensdag las de minister van Financiën in het parlement een brief voor van de National Treasury Management Acency waarin werd gesteld dat een ‘neen’-stem in het referendum wellicht zou betekenen dat Ierland niet opnieuw op de obligatiemarkt zou kunnen gaan met redelijke koersen. Los van het feit dat een overheidsinstelling een standpunt inneemt in een controversieel politiek debat, kwam er opnieuw geen bevestiging van het tegendeel: als we ‘ja’ stemmen is er geen garantie dat er wel toegang tot dezelfde markten zou zijn.
Om zeker te zijn dat we de nieuwe beweerde dreiging voor de overheidsfinanciën niet zouden missen, vroeg Michael McGrath van oppositiepartij Fianna Fail aan de minister om zijn punt te herhalen. ‘Kan de minister verduidelijken of dat het advies was dat het agentschap hem bezorgde.’ De minister: ‘Ik zal mijn opmerking opnieuw voorlezen voor de verkozene…’ McGrath: ‘Komt dat advies overeen met het standpunt van de minister zelf als minister van Financiën?’ De minister: ‘Het komt volledig overeen met mijn standpunt’.
Wat een solidariteit tussen de minister van Fine Gail en de loyale oppositie van Fianna Fail. Het zijn besparingsbroeders die samen angst aanjagen. Op geen enkele wijze wordt er nog teruggekeerd naar de kritiek die partijleider Micheal Martin van Fianna Fail in december had toen de fiscale maatregelen voor het eerst werden bekendgemaakt na de EU-top. Toen stelde Martin over het beperken van het structurele begrotingstekort en de automatische schuldafbouw: “De cijfers voor de nieuwe doelstellingen zijn zorgwekkend. Het ziet er naar uit dat dit de groei zal ondermijnen en de tewerkstelling zal tegenhouden (…) Met andere woorden komen er belangrijke besparingen op een permanente basis.”
Gelukkig voor Fianna Fail voeren de media grotendeels een ja-campagne. Anders zouden ze hem misschien gevraagd hebben waarom hij campagne voert voor een Verdrag dat zo rampzalig is.
Het is geen toeval dat de dreigementen door de regering toenemen. Het rigide geïnstitutionaliseerde besparingsbeleid dat in het Verdrag vervat zit, bleek eerder al rampzalige gevolgen te hebben in Griekenland en het verdiept de crisis in de Ierse binnenlandse economie. De dreigementen zijn een wanhopige poging om een doofpotoperatie rond de gevolgen van het besparingsbeleid op te zetten en om niet te moeten antwoorden op gedetailleerde vragen over de concrete besparingen en belastingsverhogingen die als gevolg van dit Verdrag zullen opgelegd worden.
Het recht van de Ierse bevolking om vrij te stemmen wordt natuurlijk sterk ondermijnd als er dagelijks dreigementen zijn over welke zware gevolgen gekoppeld zijn aan een ‘neen’-stem. We mogen niet vergeten dat dictators niet enkel gebruik maken van fysieke bedreigingen of de mogelijkheid van geweld, ze doen evenzeer beroep op economische dreigementen.
De schandalige opstelling van de Ierse regering blijkt eens te meer uit wat in Duitsland gebeurde. Terwijl de Ierse regering ons het Verdrag door de strot wil rammen, weigerden zowel de sociaaldemocraten als de groenen in het Duitse parlement om de regering aan een tweederdenmeerderheid te helpen om hetzelfde verdrag goed te keuren. Beide partijen stelden dat het niet duidelijk was welke maatregelen zouden voortkomen uit de Europese topbijeenkomst over groei, investeringen en jobs. De Ierse regering van Fine Gael en Labour is te laf om de Ierse bevolking echt te laten oordelen.
De eis van de gevestigde partijen om ‘ja’ te stemmen, komt erop neer dat ze de Ierse bevolking vragen om medeplichtig te worden in het besparingsbeleid dat tegen hen is gericht. Een overwinning voor het ja-kamp zal door de regering en door daaropvolgende rechtse regeringen worden aangewend om nieuwe besparingen en belastingverhogingen door te voeren. “Jullie stemden voor die doelstellingen, je moet nu niet komen klagen”, zal dan de argumentatie zijn.
De mogelijkheid van een alternatief op het Europese besparingsbeleid wordt stilaan duidelijk. Er waren electorale schokken in Griekenland en Frankrijk, het ongenoegen neemt toe in Spanje, in Nederland is er onrust en het verzet van delen van de Duitse arbeidersklasse groeit aan. Dat zijn uitdrukkingen van een zoektocht naar een alternatief. Met een Iers ‘neen’ kan die zoektocht doorheen het continent worden versterkt en de boodschap brengen dat we de vernietigende gevolgen van het besparingsbeleid in dienst van de haaien van de financiële markten niet aanvaarden. Er is een alternatief nodig op het casinokapitalisme dat een kleine minderheid obsceen rijk maakt ten koste van de grote meerderheid.