Parlementairen aan een arbeidersloon
Alle LSP-kandidaten beloven dat ze, indien verkozen, zullen leven aan het gemiddelde loon van een geschoolde arbeider. De rest wordt onmiddellijk doorgestort naar allerhande campagnes en bewegingen die de belangen van de werkenden en hun gezinnen voorop stellen.
5% inleveren?
Verkozenen staan los van de leefwereld van de kiezers die hen een mandaat hebben gegeven en weten amper wat de impact van hun beslissingen is voor gewone werkenden en hun gezinnen. Ze leven financieel op een andere planeet en dat heeft uiteraard ook gevolgen op de mogelijkheid om in te schatten hoe de meerderheid van de bevolking moet rondkomen.
Alexander De Croo wil het geblutste imago van politici verbeteren en stelt voor dat ministers 5% inleveren. Ook de Britse ministers van de regering beslisten hun loon met 5% te verminderen. Toevallig gaat dit alles ook gepaard met aankondigingen van zware inleveringen en besparingen voor de meerderheid van de bevolking. Ook in België lijkt de geste van De Croo als doel te hebben om goodwill te creëren bij de bevolking om te besparen. Open VLD is o.a. van plan de wachtuitkering voor jongeren af te schaffen, komaf te maken met de welvaartvastheid van de uitkeringen,… Voor jongeren die vandaag geconfronteerd worden met massawerkloosheid betekent de afschaffing van de wachtuitkering een regelrechte aanslag op hun capaciteit een zelfstandig leven op te bouwen.
Of een minister nu 10.000 of 9.500 euro netto per maand verdient, zal voor hen geen verschil uitmaken. 5% besparen op een loon van een postbode van 1.200 euro netto komt daarentegen wel hard aan. LSP-kandidaten zullen leven aan een gemiddeld loon van een geschoolde arbeider, dat is al snel slechts de helft van wat de huidige verkozenen opsteken. Europarlementslid Joe Higgins (van onze Ierse zusterpartij) geeft alvast het voorbeeld: hij leeft aan een gemiddeld arbeidersloon.
Weg met de privileges voor de politieke kaste
Een kamerlid heeft een brutojaarinkomen van € 103.794. Daarenboven genieten kamerleden nog van andere financiële voordelen, en voordelen in natura. Bijvoorbeeld een maandelijkse onkostenvergoeding van € 1.748, postvrije zendingen, en gratis gebruik van het openbaar vervoer. Een minister krijgt met alle vergoedingen inbegrepen ongeveer 250.000 op een jaar.
Een federaal parlementslid heeft na 20 jaar dienst vanaf de leeftijd van 60 jaar recht op een pensioen van 75% van de parlementaire wedde. In veel gevallen worden “gepensioneerde” politici beloond voor bewezen diensten met rijkelijk vergoede postjes in de raden van bestuur van grote bedrijven, zoals Jean Luc Dehaene bij InBev, Dexia, … Willy Claes bij Carrefour.
En zij komen de werkenden dan vertellen dat de loonkosten te hoog liggen en de pensioenleeftijd moet worden opgetrokken?
De kliek van traditionele politici leiden een leven dat veel meer gemeen heeft met die van managers, CEO’s, bankiers, renteniers, rechters,… In het bedrijfsleven, de politiek, media en justitie worden de taken verdeeld om ervoor te zorgen dat de kleine elite die de lakens uitdeelt de grote winnaar is van het gevoerde belei.
Enkel politici die een socialistisch programma verdedigen ten voordele van de gewone werkenden en hun gezinnen en dit doen aan gemiddeld werknemersloon zijn het vertrouwen waard om voor te stemmen.