Enkel strijd loont!
Na Bayer moet ook de directie van Inbev inbinden
De volgehouden blokkades, de solidariteit van hun Europese en Braziliaanse collega’s en de publieke verontwaardiging over de ten toon gespreide hebzucht, hebben de Inbev-directie bakzeil doen halen. Het oorspronkelijke plan, inclusief het verlies van 300 jobs, werd ingetrokken. De lonen werden uitbetaald, de lock-out opgeheven en echte sociale onderhandelingen opgestart. Dat is de tweede overwinning voor de arbeiders na die bij Bayer een maand eerder. Maar op dezelfde dag dat dit goede nieuws ons bereikte, vernamen we alweer een nieuw sociaal drama. Het doek over de Opel-vestiging in Antwerpen zou immers gevallen zijn.
Artikel door Eric Byl uit de februari-editie van De Linkse Socialist die eind deze week verschijnt. Neem vandaag nog een abonnement en dan krijg je deze krant thuis opgestuurd.
Sinds de regering de speculanten die zich voordoen als “financiële instellingen” € 21 miljard (dat is € 21.000 miljoen!) toestopte, was het opnieuw feest op de beurs. Dividenden voor aandeelhouders en bonussen voor de managers vloeiden weer rijkelijk. Inbev-topman Carlos Brito verwachtte een bonus van € 80 miljoen in aandelen indien hij zijn besparingsplan kon realiseren. Dat Leterme daar eens gaat aankloppen als hij de schamele € 9 miljoen die de regering beloofde voor de slachtoffers in Haïti wil verhogen. Maar met de buitenlandpolitiek van Leterme is het niet anders gesteld dan de binnenlandse. Namelijk apenootjes voor de sukkelaars en lekker graaien in de schatkist voor de rijken. Als de B-fast ploeg of pakweg de ambtenaren zich desondanks de naad uit het lijf werken, steekt Leterme overigens ongegeneerd de pluimen op zijn hoed.
Wat hadden we anders verwacht. De beheerraden van de bedrijven zijn bezaaid met voormalige politici die er worden beloond voor bewezen diensten. Europarlementslid Dehaene vindt het nodig zijn wedde aan te vullen met lucratieve posten in de beheerraden van Lotus-Bakeries, Umicore, Dexia (als voorzitter is dat aan dubbel tarief) en dus ook Inbev. Bij Inbev brengen zijn aandelenopties tegen 2013 € 1,5 miljoen op en ontvangt hij jaarlijks zowat € 80.000 om een tiental vergaderingen bij te wonen. Vergelijk dat met het Iers europarlementslid Joe Higgins, verkozen voor de Socialist Party (de LSP in Ierland), die van het royale loon van Europees parlementslid enkel een gemiddeld arbeidersloon voor zichzelf houdt. Want als vertegenwoordiger van de arbeidersbeweging staat Joe daar het grootste deel van af aan de partij en aan allerlei solidariteitsacties met arbeiders in strijd overal ter wereld.
Elke overwinning door een groep arbeiders is een stimulans voor toekomstige strijd. Het conflict bij Bayer was een keerpunt. Toen de werknemers bij Bayer weigerden in te leveren en langer te werken, kregen ze de media, de volledige politiek en minister-president Peeters over zich heen. “Inleveren of sluiten” dreigde men. “Onverantwoord”, vond Peeters de houding van de syndicale delegaties. Het chemiepatronaat eiste dat de arbeiders zich konden uitspreken tegen hun afgevaardigden. Maar die gaven niet toe. Hun belagers leden een smadelijke nederlaag. Er werd niet ingeleverd, noch op loon, noch op arbeidstijd en er komt zelfs een bijkomende investering door de multinational.
Ook de overwinning bij Inbev kan een belangrijke mijlpaal worden. Door de blokkade was Inbev al snel door haar speciaal aangelegde voorraad heen. De Luxemburgse en Nederlandse sites weigerden Jupiler te brouwen zolang er geen oplossing kwam in België. In Brazilië uitten de arbeiders al eerder solidariteit en ook in Duitsland stond actie op til. De directie kon geen kant meer uit en moest haar voorstel inslikken.
Intussen zijn ook de arbeiders bij Opel een blokkade begonnen. We begrijpen het fatalisme dat bij veel arbeiders na maanden onzekerheid overheerst. Maar we zijn het er niet mee eens dat het te laat zou zijn. De Antwerpse vestiging is een zeer moderne fabriek, met volledig afbetaalde productielijnen en kwalitatief hoogstaand personeel. Het zou misdadig zijn dat verloren te laten gaan. Het is intussen wellicht voor iedereen duidelijk dat de oplossing niet van de private sector zal komen, niet van GM, niet van Magna, niet van Opel,… Waarop wachten we om ons als gemeenschap deze site toe te eigenen en er een draaischijf voor research en toepassing van milieuvriendelijke transportalternatieven van te maken?