1 mei. Ongenoegen rond koopkracht heeft geen politieke vertaling

Een centraal thema dat op 1 mei telkens naar voor kwam was dit van de koopkracht. Op de dag van de arbeid werd traditioneel in heel het land actie gevoerd door vakbonden, sociaal-democraten maar ook door linkse socialisten. De koopkracht mocht dan al centraal staan, de uiterst zwakke (federale) oppositie van SP.a en de regeringsverantwoordelijkheid van PS zorgen er mee voor dat dit thema op politiek vlak geen vertaling krijgt.

Optochten in het kader van de koopkracht

[box type=”shadow” align=”alignright” width=”100″]

Verslagen en foto’s

Aalst
Antwerpen
Brussel (> Foto’s)
Charleroi
Luik
Oostende

[/box]

Daarnaast was er ook interesse in onze geplande activiteiten rond mei 68 en in het boek dat we net uitbrachten over die maand van revolutie. In Charleroi werd afgesproken om verder te werken rond anti-fascisme en de mogelijkheid van een meer permanente samenwerking met onder meer het ABVV kwam er aan bod in discussies. Dat zou wel eens nodig kunnen zijn om de pogingen van Nation om publieke activiteiten aan de dag te leggen tegen te gaan.

In Brussel liggen leden van LSP/MAS mee aan de basis van de acties rond asielrecht.

Aangezien er dit jaar sociale verkiezingen zijn, werd een goede opkomst verwacht op de traditionele 1 mei optochten. Het tegenvallende weer en de mogelijkheid van een verlengd weekendje uit, zorgden er echter voor dat het beperkt bleef. Maar uiteraard is er ook een verouderend publiek terwijl 20 jaar sociaal-democratische regeringsdeelname niet bepaald heeft geleid tot een actieve betrokkenheid van nieuwe lagen bij SP.a en PS.

De ABVV-sprekers moesten de koopkracht centraal stellen en verwezen meermaals naar de noodzaak van acties om iets aan de koopkracht te doen. In Sint-Niklaas haalde de ABVV-spreker fors uit naar de groeiende kloof tussen rijk en arm. “We zijn niet op weg naar de 19de eeuw, we zitten er middenin”, stelde hij. In Leuven bracht ABVV-voorzitter De Leeuw de acties aan die gepland zijn begin juni.

Het thema van de koopkracht was ook aanwezig in de vakbondsdelegaties in andere steden. De Antwerpse BBTK voerde actie tegen de notionele intrestaftrek en vatte het beleid van deze (en vorige) regering samen: cadeaus voor het patronaat (met o.a. de notionele intrestaftrek), apenootjes voor de gewone werkmens. Ook andere vakbondsdelegaties hadden slogans rond koopkracht.

Specifieke acties in Brussel en Charleroi

In het kader van de 1 mei manifestaties waren er specifieke acties in Brussel en Charleroi. In Brussel werd geprotesteerd tegen de houding van burgemeester Thielemans in de arrestatie van 130 betogers voor een regularisatie van de mensen-zonder-papieren. Een aantal van de opgepakte betogers werden naar gesloten centra overgebracht om gedeporteerd te worden. In Merksplas werden deze betogers geconfronteerd met de harde realiteit van een gesloten centrum en de voorbereiding op een deportatie: een man uit Kameroen pleegde er zelfmoord na een mislukte poging tot uitwijzing.

De mensen-zonder-papieren en ook andere activisten, waaronder studenten van de ULB waar een bezettingsactie plaatsvindt, voerden actie op het Brusselse 1 mei feest. Indien deze repressie zomaar kan passeren, wordt het bijzonder moeilijk om de “verworpenen der aarde” te organiseren in protestacties. Ook deze repressie doet aan de 19de eeuw denken, maar dan wel met zogenaamde “socialisten” die aan de andere kant staan…

In Charleroi was er een strijdbare actie tegen de geplande optocht van het extreem-rechtse Nation, een kleine neo-fascistische groep die net als het VB de tradities van 1 mei wou kapen. Het ABVV van Charleroi had opgeroepen tot een tegenactie en ook onze leden namen deel aan de mobilisatie hiernaar. Er was uiteindelijk een strijdbare optocht van zo’n 250-tal betogers tegen Nation. Die kon haar geplande actie niet laten plaatsvinden en slaagde er niet in om een publieke activiteit aan de dag te leggen. Op haar website moet de groep zich tevreden stellen met een foto van een incognito militant (die volgens rechtse normen dringend naar de kapper moet) die samen met Di Rupo op de foto stond.

Goede respons voor linkse socialisten

Militanten van LSP/MAS waren in heel het land druk in de weer om onze ideeën naar voor te brengen. We kregen daarbij heel wat goede reacties van vakbondsmilitanten. Ook bij ons stond de koopkracht centraal met de eis “meer koopkracht door meer loon”. De nood aan een actieplan voor koopkracht (zoals voorop stond op ons maandblad) sluit aan bij de situatie waar we vandaag voor staan: de nood van acties met regionale manifestaties in juni als goed begin. Daarna zal er meer nodig zijn, een nationale betoging in het najaar is een goed idee maar moet gekoppeld worden aan een actieve campagne op de werkvloer, in de wijken, op straat. De argumenten zijn er, de noodzaak wordt aangevoeld, waarop wachten om dit te organiseren en de passieve koopklachten om te zetten in een actief koopkrachtverzet?

Ons maandblad werd goed onthaald met op dit ogenblik zo’n 700 exemplaren van ons maandblad die werden afgerekend. Vorige jaren waren dat er respectievelijk 650 (2007) en 600 (2006). Er waren goede verkopen in Luik (117) en Brussel (138). In West-Vlaanderen gingen er 95 exemplaren van de hand, voornamelijk in Oostende en Brugge. In Oost-Vlaanderen zijn er niet langer optochten in Geraardsbergen en Ninove waar we traditioneel goed verkochten. In Aalst verkochten we 67 exemplaren, maar we trokken ook naar Gent (77 exemplaren), Lokeren, Dendermonde en Sint-Niklaas. In die laatste stad waren er ook militanten uit het Antwerpse aanwezig. In Oost-Vlaanderen kwamen we aan een totaal van 175. In het Antwerpse waren we aanwezig in Antwerpen, Mechelen en Sint-Niklaas. Daar verkochten we samen 68 nummers. In Vlaams Brabant en Limburg waren we aanwezig in Leuven, Diest en Eksel. Samen verkochten we er 55 exemplaren van ons maandblad. In Brussel kwamen we aan 138. In de provincies Luik en Henegouwen waren we op activiteiten in Verviers, Luik, Mons en Charleroi. In beide provincies verkochten we samen 169 nummers van Alternative Socialiste.

Ter gelegenheid van 1 mei verkochten we ons blad uitzonderlijk aan 2 euro. Het was ook een dikker nummer met de meigroeten die dit jaar ruim 2800 euro hebben opgebracht. Daarnaast haalden we in heel wat regio’s nog extra strijdfonds op tijdens de 1 mei optochten, onder meer met anti-fascistisch materiaal langs Franstalige kant of badges rond koopkracht.

Met een goede interventie op de 1 mei optochten willen wij de tradities van strijd en solidariteit op 1 mei verderzetten. De komende periode zal ongetwijfeld woelig worden. Het kapitalisme krijgt steeds meer te maken met crisis en de gevolgen hiervan worden gevoeld door brede lagen van de arbeiders en armen. De voedselcrisis dreigt 100 miljoen mensen extra in de armoede terecht te brengen, er waren reeds acties en rellen in een 40-tal landen en ook bij ons neemt de kloof tussen rijk en arm toe met een groeiende laag van werkenden die eveneens in armoede terecht komen. Dat is de logica van het kapitalisme, waartegenover wij de noodzaak van het socialisme plaatsen: een systeem waarin niet wordt geproduceerd voor de winsten van enkelen, maar voor de behoeften van de meerderheid en onder democratische controle van die meerderheid. Dat is waar wij internationaal voor strijden, zowel op 1 mei als daarna!