Nieuwe aanvallen van het VBO op de pensioenen en ambtenaren
Het is de eerste keer in meer dan 20 jaar dat de sociaal-democratische partijen SP.a en PS mogelijk geen deel zullen uitmaken van een regering. Ondanks de goede diensten van de sociaal-democratie aan het patronaat de afgelopen twee decennia, hopen de werkgeversorganisaties met een centrumrechtse regering nog meer van hun eisen te realiseren. Wie dacht dat de werkgeversorganisaties na het Generatiepact hun aanvallen op de pensioenen zouden stoppen is er aan voor de moeite. Dit keer worden ook de ambtenaren geviseerd.
De ambtenaren vormen het belangrijkste doelwit van de werkgeversorganisaties. De werkgeversorganisaties stellen dat ons land teveel ambtenaren telt en dat die teveel geld kosten. 25.000 ambtenaren schrappen, zou een besparing opleveren van 10 miljard euro. Dat geld zou dan gebruikt worden om de lasten verder te verlagen. Ook de ambtenarenpensioenen liggen volgens de werkgeversorganisaties veel te hoog en dit is volgens hen onrechtvaardig tegenover de mensen die in de privé werken. Daar liggen de pensioenen gemiddeld veel lager. Hun antwoord op dit probleem is uiteraard niet om de lage pensioenen in de privé op te krikken, maar om drastisch te snoeien in de pensioenen van de ambtenaren (naar het voorbeeld van de maatregelen die ook Sarkozy in Frankrijk aankondigde). Het is een typisch voorbeeld van verdeel en heers om dieper te kunnen snijden in de verworvenheden van de werkenden ongeacht hun statuut.
Het zijn niet alleen de pensioenen van de ambtenaren die volgens de werkgeversorganisaties te hoog liggen, maar ook de lonen. Een groot deel van de banen van ambtenaren zouden niet worden geschrapt, maar “vervangen” door mensen in de privé die dan voor minder geld hetzelfde werk doen. Bijkomend voordeel voor de werkgevers is dat er bovendien nog eens geld kan worden verdiend bij het aanbieden van dergelijke diensten aan de overheid.
De werkgeversorganisaties willen ook snijden in de pensioenen van de werkenden in de privé. Zo willen ze dat er bij de berekening van de pensioenen geen rekening meer wordt gehouden met de periodes waarin werknemers om allerlei redenen niet werkzaam waren, maar die wel als gelijkgesteld worden beschouwd. Deze maatregel treft vooral vrouwen omdat zij vaak bepaalde periodes stoppen met werken (bijvoorbeeld om voor de kinderen te zorgen).
De aanvallen op de ambtenaren en de pensioenen zijn geen Belgisch fenomeen. Overal in Europa zijn er regeringen aan de macht die de ambtenaren zien als een gemakkelijk doelwit om op te besparen. De discussie over het verminderen van het aantal ambtenaren is voor het patronaat niet in eerste instantie een discussie over dienstverlening aan de bevolking. Wat het patronaat het meeste stoort, zijn de statuten van vast benoemde ambtenaren, de daarbij horende pensioenen en andere sociale verworvenheden. Het zijn die sociale verworvenheden die onder vuur komen te liggen.
De voorstellen van de werkgeversorganisaties dienen niet om de pensioenen betaalbaar te houden maar om de zoveelste lastenverlaging te financieren. De Belgische ondernemingen behoren reeds tot de meest winstgevende van Europa, maar blijkbaar is het nog steeds niet genoeg.