PS in Frankrijk. Voorronde voor presidentskandidaat gaat enkel om persoonlijke belangen
In het voorjaar van 2007 zullen presidentsverkiezingen plaatsvinden in Frankrijk. Dat leidt tot hevige discussies binnen de Franse Parti Socialiste over wie de partij zal vertegenwoordigen bij die verkiezingen. Het gaat daarbij niet zozeer om een debat over de belangen van de arbeiders. Het gaat enkel om de persoonlijke belangen van de kandidaten zelf.
Bij de presidentsverkiezingen van 2002 was er een tweede ronde tussen Jean-Marie Le Pen van het FN en Jacques Chirac. Lionel Jospin, de aftredende sociaal-democratische premier, slaagde er niet in om in de tweede ronde te raken. Dat leidde tot een aantal discussies binnen de PS. Zowat iedere personaliteit in de partij met enige populariteit probeerde zichzelf naar voor te schuiven als mogelijke presidentskandidaat voor de PS in 2007.
Daarbij waren er een reeks kandidaten waarvan er nu drie overblijven: Ségolène Royal, die het wellicht zal halen bij de voorverkiezingen, Laurent Fabius die zichzelf tot de linkervleugel van de PS rekent en Dominique Strauss-Kahn, een econoom die wellicht de meest rechtse van de kandidaten is. Voorheen was er ook even sprake van een kandidatuur van Jack Lang, François Hollande en Lionel Jospin (die beweerde kandidaat te zijn ”indien de PS mij nodig heeft”).
Eerst was er François Hollande, de partner van Ségolène Royal, die zich terugtrok om plaats te ruimen voor zijn vrouw. Recent volgde ook Jospin die ervan afzag om nog eens een verkiezing te verliezen en het excuus gebruikte dat 4 of 5 kandidaten voor de voorronde teveel zou zijn. Jack Lang, die beweert populair te zijn onder jongeren, slaagde er niet in om de nodige handtekeningen te verzamelen om op te komen in de voorronde.
Royal slaagde er in om zichzelf sterker naar voor te brengen, onder meer door de regionale verkiezingen van 2004. Het Franse neen tegen de grondwet gaf wat meer ruimte aan Fabius die actief campagne voerde tegen de Europese Grondwet. Toch blijft Royal de peilingen leiden. Alhoewel ze aanvankelijk amper ernstig werd genomen, slaagt ze er nu wel in om de mascotte van de PS te worden.
Totnutoe ging de campagne in de voorronde amper over programmapunten. Ook werd reeds opgemerkt dat wie er ook de PS-kandidaat zal zijn, deze sowieso het officieel programma van de partij zal moeten verdedigen. Hierdoor zijn de voorverkiezingen binnen de PS veeleer een individuele populariteitstest.
Inhoudelijk was er enkel wat discussie over een uitgelekte interne video waarin Ségolène Royal uithaalde naar de leraars. Die zouden volgens haar langer op de scholen aanwezig moeten zijn. Op zich is dat geen spectaculair nieuw standpunt: het is al langer duidelijk dat de PS voor een neoliberaal beleid staat dat ingaat tegen de belangen van de arbeiders en hun gezinnen!