Sint-Niklaas: succesvol debat over een andere politiek

Vorige vrijdag vond in het Masereelhuis van Sint-Niklaas een debatavond plaats van het lokale comité van het initiatief “voor een andere politiek”. De avond was uitermate geslaagd, niet in het minst door de goede opkomst: zo’n 40 arbeiders, syndicalisten, jongeren, gepensioneerden… woonden het debat bij. Gelet op de beperkte middelen en krachten van het organiserende comité mogen we stellen dat de opkomst een uitdrukking is van het potentieel voor een alternatief op de traditionele politiek. De avond was enthousiasmerend, met soms emotionele tussenkomsten, maar vooral een opmerkelijk bewustzijn rond de noodzaak van een politiek verlengstuk voor de arbeidersbeweging.

Jan Vlegels

Het debat ging van start met 4 interessante toespraken door de uitgenodigde sprekers. Achtereenvolgens spraken Raf Verbeke (ex-delegee van Carnoy), Bruno Verlaeckt, Frans Wuytack en Jef Sleeckx (ex-parlementair van de SP.a). Elk panellid legde zijn eigen klemtonen, gezien de verschillende achtergronden, maar de rode draad bleef het ontbreken van een politiek wapen voor de arbeiders die het gevecht willen aangaan tegen het neoliberalisme van de regering en het patronaat. Men wees op de alsmaar groeiende discussies op de werkvloer, tussen delegees, binnen de structuren van de vakbonden, over de rol van de SP.a in recente bewegingen zoals de strijd tegen het Generatiepact, en de overtuiging bij vele arbeiders dat de SP.a definitief de rug gekeerd heeft naar hen. “Er moet iets nieuw komen!”, riep Jef Sleeckx met luide stem, en instemmende geluiden waren te horen vanuit het publiek en het panel.

Verschillende delegees en arbeiders uit het Waasland woonden het debat bij, anderen waren verontschuldigd maar ondersteunen het initiatief. Er was een opvallend sterke aanwezigheid van ex-delegees van de Boelwerf in Temse, sommigen zijn elders aan het werk, anderen zijn reeds op (brug) pensioen. Velen haalden voorbeelden aan van strijdbewegingen die op het scherpst van de snee gevoerd werden, maar het moesten stellen zonder politieke vertegenwoordiging, waardoor de patroons gemakkelijker in staat zijn hun slag thuis te halen.

“Geef ons pamfletten waarmee we naar de vloer kunnen” klonk het vanuit de zaal. Het zal nodig zijn dat het initiatief meer politieke inhoud krijgt, willen we in staat zijn om bredere lagen te overtuigen om mee te werken aan een nieuwe arbeiderspartij, maar we mogen niet te overhaast te werk gaan.

Vandaag tasten we de ruimte voor de opbouw van een nieuwe arbeiderspartij af onder de meest strijdbare lagen van de arbeidersklasse, onder andere de delegees die op 28 oktober de motor vormden van de succesvolle staking en betoging tegen het Generatiepact, en stelselmatig zullen de discussies over welk programma voor zo’n partij op gang komen.

Iedereen was het erover eens dat de sleutel ligt bij degenen die vandaag reeds in de bedrijven opkomen voor de belangen van de werkende mensen, over het algemeen zijn dat de vakbondsafgevaardigden en militanten. Op termijn zal het initiatief echter in staat moeten zijn om zich te richten naar alle lagen in de samenleving, wil het werkelijk de ambitie inlossen om uit te groeien tot hét politieke instrument van jongeren en arbeiders om voor hun belangen te vechten.

Ook LSP-militanten kwamen tussen om onze positie te verduidelijken. We benadrukten onze loyaliteit tegenover initiatieven als deze, we zullen niet twijfelen om onze beste krachten in te zetten in de uitbouw van een nieuwe arbeiderspartij dat bredere lagen binnen de arbeidersklasse herkennen als het politiek instrument waarmee ze zich kunnen wapen tegen de agressie van het patronaat.

Vandaag willen velen op één of andere manier strijd voeren tegen zaken die ons opgedrongen worden: langer werken, loonmatigingen, loonlastenverlagingen, privatiseringen, flexibilisering, interim-arbeid…, maar slechts een minderheid verbindt hieraan de conclusie voor een socialistische omvorming van de maatschappij.

Dit neemt niet weg dat ervaringen in strijd openingen bieden voor linkse socialisten om te wijzen op de tijdelijkheid van elke verworvenheid onder het kapitalisme, en de enorme kracht waarover de arbeiders bezitten wanneer ze staken en de patroons raken in hun winsten. Echter, om te strijden heb je instrumenten nodig, syndicale en politieke, en het ontbreken van dat laatste vormt een enorme rem op strijdbewegingen vandaag. Een nieuwe arbeiderspartij zal de ruimte voor LSP vergroten om de ideeënstrijd binnen de arbeidersbeweging aan te gaan.

Het debat duurde lang, bijna 3 uur, maar leidde spontaan tot conclusies. Vele aanwezigen gaven hun gegevens op om mee te werken aan het initiatief. In het najaar zal waarschijnlijk een grote nationale meeting plaatsvinden, en het ziet er naar uit dat we op een mooie groep kunnen rekenen die de mobilisatie vanuit het Waasland kan organiseren. In de komende maanden zal de discussie verder gezet worden, eventueel met nog enkele lokale activiteiten. Tot slot willen we iedereen, zeker de Antwerpenaars, oproepen om op woensdag 24 mei naar het debat “voor een andere politiek” in Antwerpen te komen (meer info).