Verkrachting en seksueel geweld. Producten van het kapitalisme
De enorme woede onder de jongeren van Delhi en andere Indische steden als gevolg van een groepsverkrachting op een private busdienst waarbij een 23-jarige studente om het leven kwam, was het resultaat van een broeiend ongenoegen dat al langer aanwezig was. Bij de protestacties kwam Delhi drie dagen plat te liggen. Het toonde aan wat de macht van de straat kan zijn. De zogenaamde volksvertegenwoordigers slaagden er intussen niet in om iets te veranderen.
De vrees voor de macht van de straat leidde tot het onderdrukken van het protest. Terwijl het aanvankelijke protest positief werd onthaald door het establishment, werd nu hardhandig opgetreden tegen de jonge vrouwen en mannen die op straat kwamen. Reactionaire krachten en provocateurs zorgden voor geweld op het protest om dit als excuus te kunnen gebruiken tegen de beweging.
Het geweld waartegen geprotesteerd wordt, is niet de enige vorm van geweld tegen vrouwen. Geweld tegen vrouwen is in het bijzonder onder de armste lagen een enorm probleem. Onder de zogenaamde kastelozen, seksuele minderheden, vrouwen in ongeorganiseerde sectoren,… is er veel geweld en wordt amper opgetreden.
Seksueel geweld treft vrouwen van alle achtergronden en etnische afkomsten. Het is het resultaat van een minderheid van mannen van alle achtergronden en identiteiten. De meeste incidenten van verkrachting of seksueel geweld worden niet gerapporteerd, daarvoor wegen de feodale waarden in de Indische cultuur en samenleving nog te zwaar door.
Na een bekend verkrachtingsgeval in 1972 werd geweld tegen vrouwen geregistreerd in India. In heel het land zijn er problemen met uitschieters van geweld op grote schaal. Bij de rellen in Gujarat werden moslimvrouwen verkracht en gemarteld. Ook de misdrijven tegen de bevolking van Jammu & Kashmir of het noord-oosten van India worden amper vermeld in de gevestigde media. Het feit dat opgepakte vrouwen worden gemarteld en verkracht door agenten wordt amper opgepikt door de media. De verkrachters in uniform worden integendeel gevierd als eerlijke patriotten.
[box type=”shadow” align=”alignright” width=”100″]
Enkele cijfers
- Verkrachting is het meest voorkomende misdrijf in India. Er waren 24.206 verkrachtingszaken in 2011.
- Sinds 1971 is het aantal zaken met 873% toegenomen
- Slechts de helft van de verkrachtingen wordt aangegeven
- Om de 20 minuten wordt iemand verkracht
- Om de 76 minuten wordt een kind verkracht
- Het aantal veroordelingen is van 41% in 1971 afgenomen tot 27% in 2010
- Er waren meer verkrachtingszaken in Delhi (572) dan in Mumbai (221), Kolkata (46), Chennai (76), Bangalore (97) en Hyderabad (59) samen.
[/box]
Geweld tegen vrouwen is het resultaat van een ziek systeem, van het kapitalistische systeem waarin vrouwen als inferieur worden gezien en waarbij het lichaam van vrouwen een handelswaar of een lustobject wordt. Seksualiteit wordt verwrongen door pornografie en het steeds sterker opleggen van seksuele stereotypen.
Seksisme is een onderdeel van het kapitalisme dat dit systeem ondersteunt. Het gezin is de basis voor reproductie en het groot brengen van toekomstige arbeiders, naast het verzorgen van huidige (al dan niet werkloze) arbeiders en gepensioneerden. Het werk dat thuis wordt verricht, wordt vaak door vrouwen verricht.
Daders van seksueel geweld moeten gestraft worden, maar de roep naar middeleeuwse praktijken als de doodstraf biedt geen antwoord. Meer toezicht door de politie zal evenmin een oplossing vormen. Dat zal de regering enkel meer middelen geven om tegen de werkende bevolking op te treden. Met een misdrijf dat zo breed verspreid is, zijn ernstige antwoorden nodig.
Het kapitalisme en de heersende klassen zullen die niet bieden, zij slaagden er niet in om de samenleving te ontwikkelen en de middeleeuwse praktijken en waarden uit te schakelen. Het winstsysteem is gebaseerd op de uitbuiting van de 99% voor het belang van de 1% rijksten. Dat systeem treft vrouwen bijzonder hard, ze moeten vaak lange werkdagen kloppen voor lage lonen en krijgen er seksueel geweld bovenop. Als ze ’s avonds thuis komen, moeten ze ook daar nog onbetaalde arbeid verrichten.
Een campagne tegen verkrachtingen kan niet los gezien worden van andere onderdelen van onderdrukking van vrouwen. Er moet worden ingegaan op alle toenemende problemen die vrouwen kennen. Verkrachting, geweld binnen het gezin, seksueel geweld,… het zijn allemaal symptomen van een erg ongelijke klassensamenleving waarin een aantal mannen denkt dat ze vrouwen kunnen controleren, ook op seksueel vlak. Dit wordt versterkt door de materiële ongelijkheid en de lagere status die de meeste vrouwen kennen. We moeten ingaan tegen seksisme als onderdeel van onze strijd tegen het brutale kapitalistische systeem.
Zonder overheidstussenkomst zou de beweging niet gestopt zijn bij de kwestie van verkrachtingen en geweld tegen vrouwen, de radicalisering zou verder gaan en het hele systeem in vraag stellen. Er zijn nu acties in alle grote steden. De brutale groepsverkrachting was slechts een uitdrukking van een erg ziek systeem.
Dat de mensen genoeg hebben van de corrupte kapitalistische regering blijkt ook uit het feit dat de argumenten van de Congress-regering niet zomaar nog worden gepikt. Jongeren en delen van de middenklasse trekken de straat op en betogen. De regering heeft het bij deze lagen verkorven en kan daar niets aan doen.
Heel wat jongeren komen nu voor het eerst in beweging. De regering zit in een crisis, jongeren en delen van de middenklasse zijn woedend, maar ook de arbeidersklasse komt uit haar lange winterslaap met strijdbewegingen zoals bij Maruti Suzuki. Wat ontbreekt is een echt socialistisch alternatief dat het verschil kan maken door de strijd vooruit te brengen.
Het gezamenlijke vakbondscomité deed eerder een oproep om in februari een 48-urenstaking te houden. De vakbonden moeten de veiligheid en de gelijkheid van vrouwen in India opnemen als eis in de strijd van de komende periode. Op deze manier kunnen de banden met jongeren en vrouwen sterker worden en kan de woede die zich vandaag op straat manifesteert een oriëntatie op de arbeidersbeweging krijgen.
Eisen van New Socialist Alternative (CWI in India)
- Onmiddellijk optreden tegen de daders van gewelddaden tegen vrouwen en aangepaste opvang voor de slachtoffers van zo’n misdrijven
- Een onafhankelijk onderzoek naar het antwoord van de politie en de staat op seksueel geweld. In dit onderzoek moeten de vakbonden, vrouwen-, studenten- en andere progressieve organisaties betrokken worden. Het moet leiden tot acties tegen diegenen die aan de kant van de geweldplegers staan.
- Neen aan de doodstraf, neen aan castratie! Ja aan snelrecht voor verkrachtingen en andere vormen van seksueel geweld
- De werkende bevolking kan niet op de autoriteiten vertrouwen en moet daarom eigen verdedigingscomités vormen met de vakbonden, wijkorganisaties, arbeiders en progressieve organisaties om campagne te voeren tegen seksueel geweld, uitbuiting van vrouwen en het recht van vrouwen op controle over het eigen lichaam te verdedigen
- Neen aan private transportdiensten. Alle bussen en transportdiensten moeten volledig in publieke handen zijn onder democratische controle van de vakbonden en de gemeenschap
- Stop het kapitalistische systeem dat vrouwen blijft discrimineren en onderdrukken. Voor een democratische, seculiere en socialistische samenleving op basis van echte gelijkheid waarbij de behoeften van de meerderheid centraal staan en niet de winsten van een minderheid
- New Socialist Alternative komt op voor een massaal socialistisch alternatief op basis van echte democratie om een einde te maken aan iedere vorm van uitbuiting en onderdrukking. Daartoe komen we op voor de eenheid van alle arbeiders, los van hun religie, regionale afkomst, kaste, gender, sekse, taal,…