Oakland: van bezetting naar staking
De vraag hoe de Occupy-beweging zich verder zal ontwikkelen, is zowel voor de 99% als de 1% van belang. Occupy Oakland toonde alvast hoe stappen vooruit kunnen worden gezet. Het verdere verloop van de beweging zal voor ons allen gevolgen hebben. Zoals Howard Zinn het ooit stelde: “Je kan niet neutraal zijn op een trein in beweging.”
Eén van de vaak voorkomende eisen van de Occupy-beweging is voor betaalbaar onderwijs. Het was bijzonder cynisch dat het stadsbestuur van Oakland, een dag na de grootschalige en dure poging om de beweging met repressie de kop in te drukken, besloot om vijf scholen te sluiten om kosten te besparen. Leerkrachten die zich voorheen niet inlieten met de beweging gaven hun onverdeelde steun aan de algemene staking waartoe werd opgeroepen tijdens de volksvergadering. Afzijdig blijven, betekende immers instemmen met massaal jobverlies.
Onderwijs is ook bij de oorlogsveteranen een knelpunt. Als veteraan kunnen ze studietoelagen verkrijgen, maar in realiteit is het zeer moelijk om daar werkelijk aanspraak op te maken. Daarnaast hebben veteranen het moeilijk om werk te vinden; de werkloosheid onder voormalige soldaten loopt op tot meer dan 30%. Hun kans om dakloos te worden, is dubbel zo groot als gelijk welke andere bevolkingsgroep. Dit verklaart waarom veel oorlogsveteranen deelnemen aan de Occupy-beweging. Eerder was er ook een grote deelname aan de beweging in Wisconsin.
Het protest van Occupy Oakland werd op 25 oktober hardhandig de kop ingedrukt. De aanleiding hiervoor moet gezocht worden bij geïsoleerde misdragingen van enkelen aangewakkerd door desinformatie van bovenaf en een poging om met intimidatie en geweld de acties te stoppen. De 1% heeft er alle belang bij dat de beweging verdwijnt. Door zich te richten tegen de macht van de 1% richt de beweging zich immers ook tegen de winsthonger van de 1% die aan de basis van dit systeem ligt.
Het repressieve optreden kreeg repliek van de algemene vergadering die op de feiten volgde. Er werd massaal gestemd voor een algemene staking in Oakland. In de VS zou dit de eerste algemene staking sinds 1946 zijn. Die algemene staking vond eveneens in Oakland plaats. Vakbonden schaarden zich achter de oproep en op 2 november begon een massale betoging op de plaats waar ook in 1946 werd betoogd. De vijfde grootste haven van de VS werd stilgelegd door een beweging die tienduizenden deelnemers telde.
Het bewustzijn dat voortvloeide uit de ontwikkelingen gaf velen het inzicht dat de strijd zich moet ontwikkelen als een bewuste klassenstrijd tegen het kapitalisme. Ook elders moeten we het voorbeeld van Oakland volgen en de beweging naar de werkende bevolking richten. Dan kunnen we de strijd voor een socialistisch alternatief op het kapitalisme aangaan. Uiteindelijk is dat een strijd waarin niemand aan de kant kan blijven staan, zoals Rosa Luxemburg stelde is de keuze immers beperkt tot “socialisme of barbarij”.