Verkiezingen in Irak: geen vrede en geen democratie
Vlak voor kerstmis vielen 100 doden en gewonden bij een aanval op de refter van een Amerikaanse militaire basis in Mosul, in het noorden van Irak. 19 VS-soldaten kwamen daarbij om, het grootste aantal dodelijke slachtoffers onder VS-troepen bij een aanval sinds het begin van de bezetting.
Chris Thomas
Met meer dan 1.000 VS-soldaten die reeds zijn omgekomen, is het niet verrassend dat volgens een recente peiling 70% van de Amerikanen denkt dat het aantal slachtoffers onaanvaardbaar hoog ligt en 56% denkt dat de oorlog het niet waard is om uitgevochten te worden.
De woede tegenover de Amerikaanse minister van defensie, Donald Rumsfeld, neemt toe omdat deze op een arrogante wijze de bezorgdheden vna de troepen naast zich neer legt. Hij negeert de vraag naar betere bescherming van voertuigen en tekende zelfs de medelevingsbrieven naar familieleden van slachtoffers niet zelf.
Nu 30 januari dichterbij komt – de datum van de voorziene verkiezingen in Irak – zijn er dagelijks zelfmoordaanslagen in het land, vooral tegen Irakese veiligheidsdiensten. Bush moest toegeven dat die veiligheidsdiensten niet in staat zijn om de veiligheid in Irak te garanderen. Nochtans zouden zij de stembusgang moeten begeleiden en ervoor zorgen dat het veilig is om te gaan stemmen.
De grootste Soennitische partij heeft zich teruggetrokken van de verkiezingen. De meeste Soennieten, en deze bevolkingsgroep vormt zowat 20% van de Irakese bevolking, zullen de verkiezingen boycotten waardoor de retoriek over democratische en eerlijke verkiezingen een lege doos wordt.
Het meest waarschijnlijke resultaat van de verkiezingen is dat er een parlement komt gedomineerd door Sjieten. Dit kan de Soennieten verder vervreemden van het regime, terwijl ze nu al woedend zijn door de vernielingen van hun huizen, de basisvoorzieningen en de massale werkloosheid. Dat leidt tot een grotere steun voor het verzet. Het kan ook verder leiden tot intensere religieuze en etnische tegenstellingen.
Zelfs de Amerikaanse regering moet toegeven dat hun laatste ‘strategie’ kan leiden tot nog meer onstabiliteit in Irak. "We moeten flexibel zijn als we dit probleem benaderen", stelde een woordvoerder van het Witte Huis. "Er is een bereidheid om het eindresultaat aan te passen – niet door het aantal verkozenen aan te passen, maar misschien door een aantal zetels te garanderen voor Soennietische gebieden, zelfs indien deze kandidaten geen groot aantal stemmen krijgen." (The Guardian, 27 december). Met andere woorden: het resultaat zal aangepast worden tot het de VS uitkomt.
Maar wat de VS ook probeert, het imperialisme brengt geen vrede, stabiliteit en democratie in Irak. Leden van verschillende Britse partijen trokken naar Irak en stelden dat er wellicht nog gedurende 10 tot 15 jaar buitenlandse troepen zullen nodig zijn! Wij denken dat de troepen moeten teruggetrokken worden zodat de Irakese bevolking over haar eigen toekomst kan beslissen, zonder een imperialistische bezetting.
De Canadese journaliste Naomi Klein bekritiseerde de anti-oorlogsbeweging omdat het geen programma heeft dat verder gaat dan de "terugtrekking van de troepen". Wij gaan wel verder. Daarbij komen we op voor steun aan de Irakese arbeiders en armen om eigen organisaties op te bouwen die een eenheid kunnen bewerkstelligen over etnische, religieuze en andere verschillen; die de gewone bevolking kan beschermen en een massa-strijd kan leiden tegen de bezetting en voor de democratische arbeiderscontrole over de enorme middelen in Irak zodat deze kunnen aangewend worden om te voorzien in jobs, huisvesting, diensten en de behoeften van de hele bevolking.