Voor een actieplan naar een Europese algemene staking
Wij willen hun crisis niet betalen
Overal in Europa gaan regeringen over tot een frontale aanval op de levensstandaard van de arbeiders en hun gezinnen. In België lopen we op dat vlak nog wat achter, vooral omdat we in het spoor van Duitsland konden profiteren van een beperkte groei. Maar ook daar komt een einde aan, de crisis zal onverbiddelijk opnieuw toeslaan en de volgende regering van dit land aanzetten tot besparingen.
Voor de kapitalisten en grote bankiers is de crisis al voorbij, zij hebben hun winsten opnieuw veilig gesteld. De prijs hiervoor wordt afgeschoven op de gemeenschap, op de werkenden en hun gezinnen. Dat leidt tot een aanval op alle verworvenheden van de arbeidersbeweging. Onze arbeids- en loonvoorwaarden, openbare diennsten,… kortom onze levensstandaard wordt onder vuur genomen. En dat terwijl de rijksten nog nooit zo rijk zijn geweest.
Het is noodzakelijk om het verzet tegen de besparingsplannen in de diverse Europese landen op te voeren en te versterken. De afgelopen weken en maanden waren er al veel grote betogingen (zie hiernaast). Maar deze mobilisaties volstonden nog niet om tot een andere politiek te komen. Voor de arbeidersbeweging komt het er op aan om haar eigen strijd in handen te nemen op zowel syndicaal als politiek vlak. De noodzaak van strijdbare en democratische vakbonden stelt zich, maar er is ook nood aan een eigen politiek instrument zodat de politici niet ongestoord verder kunnen gaan met het besparingsbeleid waarover ze het allemaal eens zijn.
Bij het establishment is er een consensus over het feit dat wij de crisis moeten betalen. Wij aanvaarden deze consensus niet en willen bouwen aan een krachtsverhouding waarmee we de huidige politiek niet alleen betwisten, maar ook effectief stoppen. De Europese actiedag van 29 september was een goede aanzet, maar kreeg amper enig vervolg. De mobilisatie naar de geplande actiedag van de Europese vakbonden op 15 december werd beperkter opgevat.
Af en toe eens betogen, volstaat niet. Er is nood aan een democratisch opgesteld actieplan om te bouwen aan een algemene staking op Europees niveau. Dat zou de kapitalisten raken waar het pijn doet: in de portemonnee. Door in heel Europa te staken, zou het verzet dat nu nog op nationaal vlak plaatsvindt op een grotere solidariteit kunnen rekenen. Waarop wachten de vakbonden om op de Europese actiedag van 15 december dat ordewoord te lanceren?
Het besparingsbeleid gaat in tegen de belangen van de meerderheid van de bevolking, de arbeiders en hun gezinnen. Die meerderheid moet het heft in eigen handen beginnen nemen. Eens dat gebeurt, zijn de mogelijkheden voor echte verandering reëel. Door onze strijd te organiseren en te richten op een breuk met het failliete kapitalisme, kunnen we bouwen aan het noodzakelijke socialistische alternatief.