Verkiezingen 2004: ook in Wallonië een zwarte zondag?

De tijden veranderen. Vandaag hoor je de kopstukken van de traditionele partijen in het Franstalige landsgedeelte veel minder ronkende verklaringen afleggen over het feit dat extreem-rechts bij hen geen electorale bedreiging vormt. En er zijn redenen voor: de "Waalse uitzondering" blijkt immers geen uitzondering meer te zijn…

Cédric Gérôme

Volgens de opiniepeiling in Le Soir van 6 maart zou het Front National de vierde partij van Wallonië worden en de groenen van Ecolo voorbijsteken. Het FN lijkt haar heropstanding van bij de verkiezingen van mei 2003 te bevestigen. Toen haalde de neo-fascistische partij stevige scores in steden als La Louvière en Charleroi. Het kan verbazing wekken hoe een partij met een dergelijk programma toch steun kan winnen.

Ook verrassend is dat de hele reeks schandalen rond de voorzitter-voor-het-leven van het FN, dokter Daniel Féret (die nauwe banden onderhoudt met tal van negationistische en nazistische groeperingen in Europa) nauwelijks impact hebben op de score van het FN. De verdeeldheid van extreem-rechts in Wallonië, het ontbreken van een charismatisch figuur, de afwezigheid van politieke campagnes op het terrein,… zijn evenzeer elementen die een doorbraak van het FN vreemd maken.

Maar misschien moeten we eraan herinneren dat de sociale voedingsbodem voor een groei van extreem-rechts wel bijzonder sterk aanwezig is… In Henegouwen is er een werkloosheid van 24,1%, met pieken tot 30% in de Borinage. Dat cijfer omvat enkel de officiële werkloosheid. In realiteit is in deze regio één op drie niet professioneel actief. Het aantal sociale woningen is ontoereikend om te voorzien in de reële behoeftes. Het FN zal bovendien niet gestopt worden met de huidige besparingsplannen die op de regeringstafel liggen, of de fiscale avonturen van figuren als Daniel Ducarme. De invoering van een kiesdrempel van 5% zal daar niets aan veranderen.

In Frankrijk behaalde het FN van Le Pen een goede score bij de regionale verkiezingen en dit heeft een zekere impact op het Belgische FN. De provocaties van Le Pen in de media zijn daar niet vreemd aan. Maar de oorzaak van het probleem ligt niet in het buitenland, de oorzaak van de groei van extreem-rechts moet gezocht worden bij de crisis van het kapitalisme.

De afbouw van de materiële voorwaarden waarin de meerderheid van de bevolking zich bevindt leidt ertoe dat ze zich richten tot wie zij zien als de enige oppositie. De illusie dat de PS een "minder kwaad" zou zijn, zal bovendien sterk afnemen na de verkiezingen.

Er is nood aan een linkse oppositie die met een serieus alternatief aanwezig is in de wijken, bedrijven, scholen,… zodat de weg naar extreem-rechts kan afgesloten worden.