De maskers vallen af. SP.a en PS keren de arbeiders verder de rug toe
SP.a en PS blijven het Generatiepact verdedigen en halen scherp uit naar de vakbonden. Volgens Willy Claes gaan de plannen zelfs niet ver genoeg. De vakbonden zijn volgens SP.a en PS onverantwoordelijk en kortzichtig. Op alle mogelijke manieren proberen ze het protest zwart te maken. Dit toont nog maar eens aan dat het ABVV-FGTB niet langer moet rekenen op SP.a of PS als politiek verlengstuk om de belangen van hun leden in het parlement en de regering te verdedigen.
Karel Mortier
In quasi alle belangrijke dossiers van de laatste jaren stonden vakbond en partij lijnrecht tegenover elkaar. Het Interprofessioneel Akkoord (IPA): te weinig voor het ABVV, het maximaal haalbare volgens SP.a/PS. De liberalisering en privatisering van de openbare diensten: vele basismilitanten van het ABVV tegen, SP.a/PS voor – al maken ze daar weinig woorden aan vuil. Dienstencheques: ABVV tegen, SP.a voor. De verdere flexibilisering van de arbeidsmarkt: ABVV tegen, SP.a/PS voor. De schorsingspolitiek van (jonge) werklozen,…: hetzelfde verhaal.
SP.a en PS stellen dat er niet meer over de inhoud van het Generatiepact kan worden gesproken: enkel nog over de doorvoering van de plannen. SP.a en PS negeren de 100.000 mensen die op 28 oktober betoogden tegen de regeringsplannen. De SP.a stelt dat het ongenoegen tegen de regeringsplannen vooral te wijten is aan slechte communicatie van de regering én leugens van de vakbonden.
Nochtans heeft de SP.a wel wat ervaring op het vlak van communicatie en mediastrategieën. Enkele jaren geleden maakten ze het hoofd van hun reclamebureau, Patrick Janssens, zelfs voorzitter. Bovendien kon de regering rekenen op zowat alle journalisten, die kritiekloos slikten wat de regering hen vertelde. De enige kritiek in de media was dat de regering niet "doortastend" genoeg was (lees: de aanval op het brugpensioen moest harder zijn). Ook in het parlement was er geen oppositie: CD&V zweeg en het VB vond dat het allemaal niet ver genoeg ging.
Aan de communicatie zal het dus niet liggen. Misschien ligt het gewoon aan de inhoud? De eerste les van communicatie en marketing is dat gelijk welke communicatie niet helpt als het "product" slecht is. Misschien moeten de marketingboys en -girls van de SP.a dat maar eens vertellen aan hun voorzitter.
Sociaal-democratie keert de rug naar links
De SP.a haalt alle beproefde middelen boven om het protest in de kiem te smoren. Het ABVV wordt voorgesteld als een objectieve bondgenoot van de VLD, waarmee de SP.a nota bene een coalitie vormt. "Wie zijn rug keert naar links, kijkt naar rechts", aldus SP.a-voorzitter Vande Lanotte. Tenslotte de klassieker: "Zonder de SP.a/PS zou het allemaal nog véél erger geweest zijn." Volgens Renaat Landuyt gaat het om "protest van de onderbuik tegen het hoofd", en volgens Vande Lanotte is het "protest uit angst". Di Rupo lijkt zich al helemaal niets aan te trekken van wat de vakbonden zeggen.
De PS ziet in deze discussie zelfs een kans om afstand te nemen van het FGTB. Op die manier kan de PS mensen aantrekken die niet veel zien in een "ouderwetse" vakbond, maar die wel bereid zijn om te stemmen voor een "gemoderniseerde" PS. De schandalen die de PS op dit moment teisteren doen het imago van "moderne" partij echter geen goed. Bij de SP.a gaat men nog een stap verder in de "verruiming". Daar benoemt men al een bankier tot staatssecretaris, ook al is die nooit lid geweest van de SP.a.
Opvallend in heel de discussie is het gebrek aan oppositie binnen de sociaal-democratie. Op een aantal geïsoleerde verzetshaarden na, blijft het opvallend stil. Het gebrek aan intern debat of een fundamentele oppositie, maakt dat kleinschalige initiatieven toch enige media-aandacht krijgen.
Doorheen deze discussie is duidelijk geworden dat er binnen de SP.a geen grote actieve betrokkenheid is van ABVV-militanten. Zoniet zou de leiding nooit op een dermate brutale wijze kunnen tewerk gaan. Zelfs ABVV-kopstuk Verboven moet toegeven dat hij niets te zeggen heeft in het partijbureau van de SP.a. Welke vakbondsmilitant zou dan wel iets te zeggen hebben in de SP.a?
Het wordt tijd dat de vakbondstop conclusies trekt en net zoals haar leden breekt met SP.a en PS. Dat kan de weg vrijmaken om te bouwen aan een nieuwe arbeiderspartij, die wel de belangen van de vakbondsleden verdedigt.