Griekenland: internationaal kamp van neo-nazi’s verhinderd
De internationale oproep voor een Europees zomerkamp van neo-nazi’s in Griekenland heeft tot niets geleid. De oproep kwam van verschillende groepen waaronder Forza Nuova (Italië), NDP (Duitsland), Falang (Spanje) en Chrysi Avgi (Griekenland). De organisatoren hoopten op 1.000 aanwezigen, maar het kamp kon niet doorgaan. Dit is een belangrijke overwinning voor de anti-fascistische beweging in Griekenland.
De neo-fascisten van Chrysi Avgi die het kamp organiseerden, probeerden een geheime locatie te vinden om zo te vermijden dat er een mobilisatie zou zijn van antifascisten. Er waren echter geruchten dat het kamp zou plaatsvinden in Pelopennese (Messinia of Ilia in het zuiden van Griekenland) en nadien waren er geruchten over een locatie in het centrum van Griekenland (Stylida of Platamona). Dit volstond om hier telkens een reactie uit te lokken van vakbonden, gemeenteraden, antifascisten en jongerenorganisaties. De protestacties kregen heel wat aandacht en onder deze druk moest zelfs de rechtse regering toegeven dat ze tegen een dergelijke bijeenkomst was.
De neo-fascisten moesten uiteindelijk hun persconferentie van 16 september afzeggen en moesten aankondigen dat ze geen locatie hadden gevonden voor hun kamp. Om het gezicht te redden, werd aangekondigd dat op 17 september een betoging zou plaatsvinden in het stadscentrum van Athene met mogelijks zo’n 3.000 betogers.
Xekinima en YRE (de Griekse tegenhanger van Blokbuster) riepen onmiddellijk op voor een tegenbetoging om de optocht van de neo-nazi’s te verhinderen en om de overwinning van de anti-fascisten te benadrukken. Uiteindelijk besliste het Grieks Sociaal Forum om onze oproep over te nemen. Hierdoor kwam er een protestbijeenkomst met zo’n 500 deelnemers tegenover een groep van 100 tot 150 neo-fascisten die hun betoging moesten afblazen en moesten afdruipen.
Dit is een belangrijk succes voor de anti-fascistische beweging en een belangrijke nederlaag voor Chrysi Avgi en de neo-fascisten in Europa die overal op een blokkade botsten waardoor hun internationale kamp en betoging niet konden doorgaan.
Deze successen zijn ook belangrijk omdat beide grote linkse partijen geen enkele rol speelden in het behalen van een overwinning. Synaspismos (Linkse Democratische Partij) steunde de mobilisaties maar speelde slechts een bijkomstige, zelfs marginale rol. De KKE (Communistische Partij) nam een schandalig standpunt in. De partij weigerde haar krachten te mobiliseren en verspreidde een pamflet waarin werd gesteld dat anti-fascisten en politieke organisaties die opkomen tegen de neo-fascisten de arbeiders en jongeren afleiden van de echte problemen.
Deze belangrijke strijd maakte duidelijk op welke manier correcte methoden en vormen van strijd kunnen zorgen voor overwinningen tegen de neo-fascisten. Door een mobilisatie van massa-organisaties van de arbeiders, ondanks hun leiding, kunnen arbeiders en jongeren effectief overgaan tot een blokkade van de activiteiten van neo-fascisten door ervoor te zorgen dat de tegenkantingen van de bevolking dermate tot uiting komt dat de neo-fascisten zich niet meer durven vertonen.
Kleine anarchistische groepen verkozen eerder taktieken om met molotov-cocktails of "guerrilla" taktieken naar voor te komen, maar deze groepen hebben geen enkel effect. Ze zaaien enkel verwarring en zetten de arbeiders tegen zich op waardoor de politie een voorwendsel heeft om op te treden. In de strijd tegen het neo-nazi kamp speelden de anarchisten geen belangrijke rol, maar tijdens de anti-fascistische tegenbetoging waren ze wel aanwezig om zaken in brand te steken en ruiten te breken. Hierdoor werd een excuus gegeven aan de media om niet in te gaan om het feit dat de anti-fascisten ervoor zorgden dat de neo-fascisten moesten afdruipen, maar om alle aandacht te richten op de vernielingen van de anarchisten om de beweging te discrediteren.
Deze overwinning toont echter aan dat ook kleine organisaties een belangrijke rol kunnen spelen door op te treden als catalysator. Met een juiste aanpak is het mogelijk overwinningen te boeken. Onze organisatie was niet de enige die betrokken was in de acties, maar wij waren wel de eersten die dit thema hebben opgenomen en zijn blijven gaan voor een mobilisatie tot op het einde. Dit leidde tot een overwinning ondanks de "twijfelende" houding van de leiding van de grote organisaties, om het zacht uit te drukken.