Griekenland. Migranten beschoten toen ze achterstallige lonen eisten. Ergste racistisch geweld sinds 1999
In de regio rond Nea Manolada werden een dertigtal migranten beschoten door hun ploegbazen. Het ging om aardbeienplukkers die hun achterstallige lonen opeisten maar niet kregen. Hierop gingen ze in staking, wat met brutaal geweld werd beantwoord. De aardbeienplukkers kwamen uit Bangladesh. Voor enkele ploegbazen volstond dat om hen als slaven te behandelen. Er vielen minstens een 30-tal gewonden, waaronder enkele ernstig. Het is het ergste geval van racistisch geweld in Griekenland sinds 1999.
De eigenaar van de aardbeienplantage moet de migranten die plukken nog 750 tot 1.000 euro aan achterstallige lonen, het gaat om een totaal bedrag van zowat 200.000 euro. Toen de arbeiders uit Bangladesh in staking gingen om hun lonen van de afgelopen zes maanden uitbetaald te krijgen, reageerden enkele ploegbazen met geweld. Ze schoten op de stakers en daarbij vielen een dertigtal gewonden, waaronder zeven ernstig.
Het incident in Manolada is het ergste geval van racistisch geweld in Griekenland sinds 1999. Toen kwam een extreemrechtse militant op straat om alle migranten die hij zag neer te schieten. Dat leidde tot twee doden en zeven gewonden.
De arbeiders op plantages als deze in Manolada werken soms dag en nacht, worden slecht betaald en worden wel meer met wapens bedreigd. Bovendien moeten ze een deel van hun loon afstaan voor ‘kost en inwoon’ op de plantages waar ze in barakken overnachten. Het gaat om moderne slavernij die getolereerd wordt door de lokale autoriteiten. Dat er nu ook effectief geschoten is op deze slaven, is een uitdrukking van het scherper wordende racisme. Met een gewelddadige neonazistische partij als Gouden Dageraad die het voorbeeld geeft, is dergelijk bloedig racisme jammer genoeg niet verwonderlijk.
De regering was er snel bij om het geweld te veroordelen en de politie kondigde aan dat ze de moordenaars zou vervolgen (die waren direct na het incident ondergedoken). De houding van de regering is hypocriet, de huidige en vorige regeringen hebben het bestaan van slavenarbeid bij het plukken van aardbeien steeds toegelaten. Nu wordt plots verklaard dat de arbeidsinspectie zou ingezet worden om de onmenselijke arbeidsomstandigheden te onderzoeken.
De gevestigde politici ‘vergeten’ dat er in 2008 al een eerste staking was van migranten die op de aardbeienvelden van Manolada werkten. Tussen 2008 en 2012 werden in de regio meer dan 200 PV’s opgemaakt tegen werkgevers die illegale vreemdelingen tewerkstelden aan schandalig lage lonen. In 2011 werden twee journalisten die een reportage maakten over de aardbeienplukkers genadeloos in elkaar geslagen. Het geweld vond al die jaren op klaarlichte dag plaats en was algemeen bekend in de regio. Waarom werd toen niet opgetreden?
Het antwoord op die laatste vraag is evident: er werd een oogje dicht geknepen. Deze praktijken zijn immers algemeen verspreid in de regio. De arbeidsinspectie treedt al helemaal niet op, het gebrek aan personeel zal daar geen positieve verandering in brengen.
Gouden Dageraad heeft zich officieel uitgesproken tegen het geweld in Manolada maar voegde er meteen aan toe dat illegale migranten het brood van duizenden Griekse gezinnen ontnemen. Het geweld in Manolada ligt nochtans in de lijn van het geweld dat ook door militanten van Gouden Dageraad wordt gepleegd. Recent nog was er de moord op een Pakistaan in Petralona (op 17 januari) door militanten van Gouden Dageraad, eerder werden linkse militanten vermoord. Het incident in Manolada toont overigens de hypocrisie van Gouden Dageraad. Die partij haalt uit naar de migranten die als slaven werken, maar zegt niets over de slavenhouders. Dat zijn Griekse kapitalisten die liever migranten inzetten omdat die aan lagere lonen en slechtere omstandigheden werken.
De vakbonden moeten deze zaak opnemen. Ze weten al langer van het bestaan van slavenpraktijken maar er werd amper iets tegen gedaan. Er is een offensieve campagne nodig om niet alleen de schuldigen van het bloedbad in Manolada te veroordelen, maar ook om een einde te maken aan de slavernijpraktijken in de regio.
De betogingen van komende zondag – in het kader van de herdenking van de strijd tegen de dictatuur – moeten de strijd tegen racisme opnemen en kunnen aangegrepen worden om antifascistische initiatieven, zoals de antifascistische comités, te versterken.