Iedere zaterdag publiceren we een overzicht van enkele opvallende nieuwtjes, feiten, opmerkelijke uitspraken of video’s.


Gezondheid en armoede gaan niet samen

De Morgen schreef op maandag: "Als in ons land een baby dood wordt geboren, dan is de kans 1,76 keer groter dat dit gebeurt in een lage sociale klasse. "De gezondheidskloof begint al voor de geboorte", zegt Sara Willems, professor aan de Gentse universiteit en expert in de relatie tussen de sociale status en gezondheid. "Hoe armer, hoe ongezonder. Zelfs voor wie nog in de baarmoeder zit." (…) Het opleidingsniveau van de moeder heeft een indirecte invloed op het gewicht van de pasgeboren baby. Bij de Belgische moeders die enkel lager onderwijs hebben gedaan, weegt 10 procent van de baby’s minder dan 2.500 gram, 1,8 procent minder dan anderhalve kilo. Bij moeders met een hoger diploma hebben de pasgeborenen een opmerkelijk hoger gewicht. Slechts 5,6 procent van de baby’s daar weegt minder dan 2,5 kilo en 0,8 procent minder dan 1,5 kilo." Bovendien neemt de gezondheidskloof verder toe naarmate kinderen ouder worden.


Nigel Williams op betoging in Genk


België: paradijs voor multinationals en superrijken?

Express.be schreef deze week: "Toen Bernard Arnault, hoofd van het luxegoederenbedrijf LVMH en de rijkste man van Frankrijk, deze zomer aankondigde dat hij Belg wilde worden, kreeg hij gans links Frankrijk over zich heen. Maar waarom koos Arnault voor België en niet voor Monaco, Zwitsreland of Luxemburg? James Fontanella-Khan geeft in de Financial Times het antwoord op die vraag.

"België is niet bepaald het meest voor de hand liggende belastingparadijs. Ons land is volgens KPMGwereldkampioen belastingen innen en terwijl andere overheden de broeksriem aanspannen, is de onze de voorbije tien jaar nog 9% in omvang toegenomen. Arnault ontvlucht Frankrijk om te ontsnappen aan Hollandes marginale belasting van 75% op inkomens boven het miljoen euro. Maar waarom dan voor België kiezen, waar de rijksten tegen de 60% betalen (inclusief socialezekerheidsbijdragen) en de bedrijfsbelasting één van de hoogste van Europa is (ongeveer 10 procentpunten boven het gemiddelde)?

"De reden waarom Arnault toch naar België komt is volgens de Financial Times het bestaan van allerlei loopholes zoals belastingvrijstellingen voor rijken en bedrijven waardoor die hun belastingaanslag tot bijna nul kunnen herleiden. De lijst met loopholes is eindeloos, maar voor de superrijken zijn vooral de nulbelasting op vermogenswinsten en huurinkomsten aantrekkelijk. (…)

"Dat een superrijke bedrijfsleider als Arnault kiest voor België is dus helemaal niet zo gek als het op het eerste zicht lijkt. De Financial Times betreurt enkel dat dit niet bekender is bij een breed internationaal publiek en dat onze overheid België niet actiever aanprijst als een paradijs voor bedrijven en rijken."


De Gazet van N-VA (1)

Editorialist Paul Geudens maakte donderdag duidelijk waarom hij voor de N-VA kiest. Hij schreef een tirade tegen de stakers van 14 november, het waren voor hem allemaal FGTB’ers. In Gazet van Antwerpen schreef hij: "Grof gesteld kunnen we zeggen dat gisteren alleen de Franstalige socialistische vakbond, de FGTB, erop uit was om te staken. Hij volgde daarmee het voorbeeld van de collega’s in Spanje en Portugal. Zelfs in Griekenland was er gisteren meer bereidheid tot werken dan in Luik. In Duitsland, Nederland en Frankrijk viel de Europese actiedag amper op." Dat grijpt hij aan om een communautaire agenda bij de vakbonden binnen te brengen en iedere zwakte van de vakbondsleiders op dat vlak wordt meteen volledig uitgespeeld. "Zelfs ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw leek zich gisteren niet goed te voelen bij de drieste houding van zijn Franstalige kameraden. Luc Leemans van het ACV liet het nog duidelijker merken."


De Gazet van N-VA (2)

Paul Geudens trekt het verder door. Communautaire verdeeldheid aan de top is niet genoeg. Neen, er moet ook benadrukt worden wie de slachtoffers zijn. Twee keer raden, jawel. De hardwerkende Vlaming uiteraard. "Waarom moeten de Vlaamse ondernemer én de werknemer het slachtoffer worden van een stakingsgeil syndicaat in de andere helft van het land? Hoeveel tienduizenden Vlamingen hebben gisteren een dag vakantie moeten nemen, of hebben uren in de file gestaan omdat één vakbond zijn leden oproept thuis te blijven?" Paul zal daar eens verandering in brengen. De kracht van verandering start bij de Gazet van Antwerpen. "Indien de syndicale bobo’s in het zuiden van het land weer eens beslissen om niet aan het werk te gaan en de medeburger te pesten, dan moeten de schadelijke sociaaleconomische gevolgen tot dáár beperkt blijven. Niemand betwist het recht op staken, maar het is niet oneindig. Er zijn grenzen. In dit geval zelfs letterlijk. Stakingen in Wallonië moeten stoppen aan de taalgrens. De FGTB heeft hier niets te zoeken." Na de overwinning van zijn partij bij de gemeenteraadsverkiezingen, zijn de standpunten van Geudens er niet bepaald socialer op geworden.


Politieke partners

Is de SP.a in de eerste plaats een politieke partner van het patronaat en de N-VA of van de vakbonden? Een antwoord op die vraag hangt er van af hoe je het bekijkt. Qua structuren is het niet eenvoudig aangezien de ABVV-leiding in het partijbestuur van SP.a zetelt. Qua ideeën en voorstellen echter, is SP.a de politieke partner van de partij waar het een Vlaamse regering mee vormt (N-VA) en de patronale vrienden van die partij. Dat bleek nogmaals toen de SP.a deze week de Europese actiedag van 14 november aangreep om het stakingsrecht bij het spoor te beperken. De partij had het over het ‘gijzelen’ van reizigers. Niet door de besparingen die de dienstverlening afbouwen, maar door diegenen die zich daartegen verzetten. Net zoals kameraad Thatcher in Groot-Brittannië het stakingsrecht aan banden legde, wil ook Karin Temmerman – je weet wel, die van dat linkse bestuur in Gent – dat bij ons doen.


Brede steun voor vermogensbelasting

Werkt de patronale propaganda niet meer? na maandenlang iedere dag opnieuw overdonderd te worden met oproepen om toch maar aan de index te knoeien of andere maatregelen die ons willen laten betalen voor de crisis, blijkt dat er meer mensen zijn die voor een vermogensbelasting zijn. Dat was toch niet de bedoeling? Onderzoeksbureau Ipsos stelde vast dat 75% voor een vermogensbelasting is. Dat gaat over de ondervraagden, bij de politieke partijen lag het percentage een pak lager. Maar liefst 80% wil een belasting op financiële speculatie. Aan de andere kant is maar 5% voor een afschaffing van de index. In de media krijgt dat laatste voorstel 75% van de aandacht, terwijl een vermogensbelasting slechts 5% van de aandacht krijgt. Onder de gewone bevolking liggen de percentages omgekeerd. En zelfs het idee om vanaf een bepaald inkomensniveau de index af te schaffen, is betwist. 53% is voor, 42% is tegen. Onder jongeren is 54% tegen. Generatieconflict, iemand? Een verhoging van de BTW? Maar liefst 86% is tegen. Om toch nog een goed cijfer te kunnen voorleggen, vroeg Ipsos ook aan werknemers uit de privésector of zij een indexsprong bij de ambtenaren goed vonden, 62% liet zich vangen.