Er is geld! Rijke Belgen hebben 30 miljard euro op Zwitserse rekeningen
Bij alle besparingsoperaties wordt ons gezegd dat iedereen een tandje moet bijsteken of nog dat we met z’n allen de buiksriem moeten aanhalen. Nu blijkt dat wij vooral bezuinigen en op onze levensstandaard inleveren, terwijl een kleine groep rijken over enorme middelen beschikt. Rijke Belgen zouden maar liefst voor 30 miljard euro spaargeld in Zwitserland staan hebben.
Dat cijfer komt van de Zwitserse nationale bank en werd vandaag in De Morgen gepubliceerd. Gezien het bankgeheim worden geen details bekend gemaakt over wie de rekeninghouders zijn en wie hoeveel geld naar Zwitserland heeft doorgesluisd. De Zwitserse regering staat op het bangeheim, maar is wel bereid om een eenmalige belasting van 34% op de bedragen te heffen en naar België door te storten. Eerder was er een dergelijk akkoord tussen Zwitserland en Duitsland, Groot-Brittannië,… Heel wat spaargeld in Zwitserland betreft immers ‘zwart’ geld.
De Belgische overheid weigert een dergelijk akkoord te sluiten en misloopt hierdoor 10 miljard euro. De onderhandelingen rond een akkoord botsen op de eis om het bankgeheim volledig af te schaffen. De 30 miljard euro in Zwitserland komen bovenop de 229,16 miljard euro op Belgische spaarrekeningen. Dit laatste cijfer komt van de Nationale Bank van België en heeft betrekking op augustus, er was in die maand een stijging met 10 miljard euro.
De omvang van het Belgische spaargeld in Zwitserland – gemiddeld 3.000 euro per Belg, maar wellicht hebben onder meer de 99.362 Belgen die in collectieve schuldenregeling zitten geen dergelijk Zwitsers spaarpotje – maakt duidelijk dat er wel degelijk middelen zijn. Waarom moet op de levensstandaard van gepensioneerden, uitkeringstrekkers en gewone werkenden bespaard worden als er tegelijk superrijken zijn die geld met hopen hebben op onder meer Zwitserse rekeningen? Waarom zouden we het geld niet halen waar het zit?
De enorme kloof tussen een steeds rijker wordende elite en werkloosheid, armoede,… voor de rest van de bevolking, kan in volgend cijfer worden samengevat: de rijkste 1.000 mensen op deze wereld controleren evenveel rijkdom als de armste 2,5 miljard mensen! De rijksten worden rijker en domineren ook de politiek, 67% van de Amerikaanse senatoren zijn miljonair en de totale rijkdom van de Amerikaanse parlementsleden ging er tussen 2009 en 2011 met 11% op vooruit. Dat kan van de rijkdom van hun kiezers niet gezegd worden.
De groeiende tegenstellingen tussen een kleine superrijke elite en de meerderheid van de bevolking zitten ingebakken in dit systeem. Een belasting op de miljoenen van de superrijken zou een stap vooruit betekenen, maar het zal niet volstaan om de tegenstellingen weg te nemen. Zolang de creatie van rijkdom – wat nog steeds gebeurt door de arbeid van de meerderheid van de bevolking – in private handen blijft, zal een kleine elite zichzelf verrijken ten koste van de rest.
We mogen ons niet tevreden stellen met de kruimels die van de tafel vallen, we moeten de volledige publieke eigendom en controle op de sleutelsectoren van de economie eisen. Dan kunnen we met open boeken zien waar de rijkdom naar toe gaat en hoe de bestaande middelen afgestemd worden op de bestaande behoeften. Dat is waarom wij opkomen voor een socialistische samenleving.