Europese Commissie wil economische schokdoctrine opleggen
Artikel door Paul Murphy uit de juni-editie van ‘De Linkse Socialist’
Volgens Commissie-voorzitter Barosso is er een “stille revolutie” bezig in de Europese Unie. Dit contrarevolutionaire “economisch beleid” omvat een verdere afbouw van de democratie om een Europese schokdoctrine te kunnen opleggen. Het doel is om de besparingen, privatiseringen en neerwaartse druk op de lonen te institutionaliseren.
Door maatregelen van “economisch toezicht” op te leggen met boetes voor landen die de besparingsdoelstellingen niet halen, wil de Europese Commissie vermijden dat regeringen zouden buigen voor massaal protest tegen het besparingsbeleid.
Er zijn drie belangrijke elementen in de Europese voorstellen. Het eerste is dat nationale begrotingen voortaan ter goedkeuring aan de Commissie en de Raad moeten worden voorgelegd vooraleer een parlementair debat in eigen land wordt gevoerd. Het doel is duidelijk: de Commissie wil er zeker van zijn dat een neoliberaal besparingsbeleid wordt gevoerd. Ten tweede wordt voorgesteld om de maatregelen van het Stabiliteitspact te verstrengen. Dat pact stelt dat de overheidsschuld maximaal 60% van het bbp mag bedragen en het jaarlijkse tekort 3% van het bbp. Landen die de doelstellingen niet halen, zouden in de toekomst een sanctie krijgen en 0,2% van het bbp moeten storten op een aparte rekening. Dat geld wordt omgezet in een boete indien de richtlijnen van de Commissie niet worden gevolgd. De boete kan oplopen tot 0,5% van het bbp.
Het laatste element is een procedure om “macro-economische onevenwichten” tegen te gaan. De Commissie wil een aantal niet nader omschreven parameters gebruiken voor een scorebord van besparingen om de ‘vooruitgang’ van elk land te meten. Als een lidstaat de doelstellingen niet behaalt, kunnen vervolgens boetes worden opgelegd.
Dit soort voorstellen is een onderdeel van de pogingen van de Europese kapitalistische klasse om het opbreken van de eurozone te vermijden door een gecoördineerde aanval in te zetten op de levensstandaard van de gewone bevolking. Deze benadering wordt al lang geëist door lobbygroepen van de grote bedrijven, in het bijzonder de Europese Ronde Tafel van Industriëlen. Zij willen een neerwaartse spiraal voor de lonen en arbeidsvoorwaarden doorheen Europa om zo hun eigen winsten te maximaliseren.
Deze pogingen zijn gedoemd om te mislukken omwille van de verschillende belangen van verschillende nationale kapitalistische klassen in Europa. Het verzet van de arbeiders en hun gezinnen kan een beslissende rol spelen in het stoppen van het besparingsbeleid.
Op een ogenblik dat de bazen en hun regeringen hun aanvallen doorheen Europa coördineren, moeten wij hetzelfde doen voor ons antwoord. De EU en het IMF willen ook in Portugal gelijkaardige voorwaarden opleggen als in Ierland en Griekenland. We moeten doorheen Europa tot een gezamenlijk verzet komen, bijvoorbeeld met een Europese algemene staking, om de aanval op onze levensstandaard te stoppen en om in te gaan tegen de poging om deze aanvallen te institutionaliseren.