Blokbuster en de verkiezingen

Blokbuster is een anti-racistische campagne met een uitgesproken politieke visie. Deze campagne is intussen bijna 20 jaar geleden opgezet door de voorlopers van wat nu LSP is, de Linkse Socialistische Partij. Voor 13 juni roepen we anti-fascisten op om LSP te stemmen, dat is lijst nummer 15.

Een kapitalisme in crisis leidt onvermijdelijk tot meer sociale problemen en rottigheid. De jongerenwerkloosheid loopt snel en hard op, in sommige wijken in de grote steden is tot de helft van de jongeren werkloos. Er wordt nu al gesproken over verloren generaties van jongeren die totaal uit de boot vallen en bijgevolg ook geen enkele band meer hebben met die samenleving. Dit opent ook voor extreem-rechts en kleine groepen neo-nazi’s mogelijkheden. Als een systeem rot is, merk je dat immers in eerste instantie aan de schimmel die er op groeit.

Ons anti-fascisme gaat in tegen de voedingsbodem voor racistische vooroordelen: de kapitalistische samenleving waarin van de werknemers steeds meer wordt geëist (flexibiliteit, productiever werken, langer werken,…) en waarin een groeiende groep uit de boot valt: vandaag is 15% van de Belgische bevolking officieel arm. Tekorten benadrukken hetgeen ons verdeelt en geven bijgevolg ruimte aan racisme, seksisme of homofobie. Blokbuster stelt duidelijk: alles wat ons verdeelt, verzwakt ons. Daarmee bedoelen we de werknemers en hun gezinnen (jongeren, gepensioneerden, werklozen,…). Wij willen nadruk leggen op hetgeen ons verenigt, vandaar onze slogan “jobs, geen racisme”.

Met de verkiezingen van 13 juni zal extreem-rechts het mogelijk niet al te best doen. Langs Franstalige kant slaagde het FN (en ook het afgesplitste FN) er niet in om een Senaatslijst in te dienen. Langs Nederlandstalige kant kan het VB een verkiezingsnederlaag oplopen. Dit is niet het einde van extreem-rechts, het gevaar is absoluut niet geweken! Anti-fascisten mogen zich niet laten vangen aan het verkiezingsresultaat van extreem-rechts. De electorale steun voor het VB was de afgelopen jaren erg groot: velen stemden uit ongenoegen met de traditionele partijen voor het VB. Sommigen deden dit met racistische vooroordelen, maar weinigen deden het uit actieve overtuiging voor de standpunten van het Vlaams Belang. In dat opzicht is het logisch dat er ooit een nederlaag moest komen bij de verkiezingen, maar dit verandert niets aan het gevaar dat uitgaat van VB en consoorten.

Een verkiezingsnederlaag kan leiden tot een poging van het VB (of toch delen van die partij) om radicaler uit de hoek te komen. Het kan moeilijker worden om radicalere groepen in de marge van de partij volledig onder controle te houden. In die zin is het niet uitgesloten dat er meer gevallen van geweld en brutaal racisme zullen zijn. Daarnaast is er bij de traditionele partijen een vorm van gewenning en wordt gedaan alsof bij de minste verkiezingsnederlaag het gevaar is geweken. Dat verklaart wellicht waarom de jongerenorganisaties van de traditionele partijen overgingen tot het erkennen van de studenten van het VB aan verschillende universiteiten. Dit zal de problemen met extreem-rechts aan deze universiteiten enkel doen toenemen. Bovendien zal deze visie aan steun winnen naarmate andere rechtse krachten stemmen winnen bij de verkiezingen.

Er zijn natuurlijk verschillen tussen VB, LDD en N-VA. We mogen die niet zomaar op één hoopje gooien. Het Vlaams Belang is een partij die recht uit de collaboratie met de nazi’s komt en jarenlang heeft gebouwd aan een partijkader dat ideologisch geschoold is op fascistische basis. Het ontbreekt de partij aan actieve steun om deze ideologie ook in de praktijk te zetten. Op basis van een populistische retoriek werd veel passieve steun van kiezers gekregen, maar dit was steeds op een onstabiele basis. Een deel van het VB lijkt intussen wel aangetast te zijn door de verleiding van de vetpotten van de postjes. LDD kopieerde de populistische retoriek, maar daar bleef het bij. De “partij” was een one-man show die meer aan Verdonck of Wilders in Nederland deed denken, enige stabiliteit is er niet voor zo’n formatie. N-VA deelt de historische oorsprong van het VB, maar is niet daartoe beperkt. Er zijn elementen van populisme in de “lijst-Dewever” die maken dat het succes wel eens van erg korte duur zou kunnen zijn. N-VA is uiteraard niet fascistisch en het partijkader heeft geen dergelijke ideologische vorming zoals bij het VB, anderzijds blijven er grote verschillen tussen de standpunten van diverse N-VA’ers. Electoraal gezien weegt echter enkel het gewicht van Dewever, momenteel lijdt die aan overgewicht.

Blokbuster scheert niet alle rechte krachten over een zelfde kam. Wel voeren we actief campagne tegen het VB en tegen racisme en waarschuwen we voor rechts. Dat geldt overigens ook voor het rechtse beleid dat wordt gevoerd door de traditionele partijen. Een duurzaam antwoord op extreem-rechts en racisme zal er pas komen indien we samen in actie komen voor een samenleving waarin er geen tekorten meer zijn. Het volstaat niet om afschuwwekkende symptomen van dit zieke systeem te bestrijden, we moeten het systeem zelf aanpakken.

Dat is de reden waarom Blokbuster bij deze verkiezingen opnieuw de campagne van LSP ondersteunt. LSP is een kleine partij en heeft nog geen electoraal gewicht. Er wordt van de verkiezingen gebruik gemaakt om in discussie te treden met jongeren en werkenden over hoe we iets efficiënt kunnen doen tegen extreem-rechts en tegen het kapitalisme. Dat is immers geen vrijblijvende kwestie. Op de traditionele partijen kunnen we niet rekenen, zij hebben allemaal verantwoordelijkheid opgenomen in het neoliberale beleid van de afgelopen decennia. Een tegenkracht opbouwen vergt geduld en moed om tegen de stroom in te gaan. Het bewustzijn vandaag is echter aan het veranderen: er is ontgoocheling door de gevolgen van de crisis, er wordt nog gehoopt dat de crisis snel voorbij zal zijn maar dit blijkt steeds meer een illusie te zijn. Geleidelijk aan groeit het verzet, op electoraal vlak zal zich dat misschien nog niet uiten maar het is belangrijk om er nu al op voorbereid te zijn en te bouwen aan fundamenten die een massale beweging tegen het kapitalisme vorm, inhoud en richting kunnen geven. Aarzel daarom niet om op 13 juni je stem aan LSP te geven.