Arbeiders en bedienden van Bekaert zijn geen wegwerpproducten!

In de komende weken zal er in de Ondernemingsraad gesproken moeten worden over de toekomst van Bekaert Hemiksem. De directie moet maar eens aantonen waarom een winstgevende bedrijf met een voor het eerste kwartaal reeds goedgevuld orderboekje dicht zou moeten. De directie heeft een maatschappelijke verantwoordelijkheid inzake werkgelegenheid. Winst en subsidies op zak steken als het goed gaat maar de boel dicht gooien als het iets minder gaat is onaanvaardbaar. Daarom moet in de Ondernemingsraad nu gekeken worden naar mogelijke alternatieven op een eventuele sluiting.

LSP-pamflet dat vandaag wordt verspreid. PDF-versie van het pamflet

Geen enkele arbeider of bediende mag zolang de consultaties in de Ondernemingsraad en de onderhandelingen lopen inkomensverlies lijden. Het kan niet zijn dat de arbeiders en bedienden in de komende dagen en weken ook nog eens financieel in de zak gezet worden.

De personeelsvergadering van deze ochtend is een positief initiatief. Maar er zouden nu wekelijks personeelvergaderingen met alle arbeiders en bedienden moeten gehouden worden. Door wekelijks bij elkaar te komen kan iedereen op de hoogte blijven en betrokken worden in de discussies en de strijd voor de toekomst van Bekaert Hemiksem. Het is ook een ondersteuning van het werk van de delegees in de Ondernemingsraad en de syndicale delegatie.

Maar enkel vergaderen is onvoldoende. Initiatieven zoals afgelopen weekend in Aalter en de barbecue hier zijn belangrijk. Iedereen kan zo zijn solidariteit tonen. De vakbonden moeten nu elke gelegenheid aangrijpen om de strijd voor het behoud van de werkgelegenheid bij Bekaert te verbreden. Een Mars voor Werk in het Antwerpse kan hierin een belangrijke stap zijn. Op die manier kunnen duizenden gemobiliseerd worden en de druk op het patronaat opgevoerd.

Ook vanuit politieke hoek is er de voorbije dagen solidariteit gekomen, dat is nodig en welkom. Maar we vragen ons af waar de spreekwoordelijke stok achter de deur blijft? Als Bekaert niet geïnteresseerd is om haar verantwoordelijkheid te nemen tegenover de gemeenschap en een winstgevend bedrijf met een gevuld orderboek open te houden, waarop wacht men dan om een politiek initiatief te nemen om het bedrijf te nationaliseren en onder publiek beheer te plaatsen? Als bankiers in moeilijkheden verkeren, tovert de regering miljarden euro’s te voorschijn, als wij ons inkomen verliezen, gaan we toch geen genoegen nemen met een schouderklopje?