Geslaagde marxistische vormingsdag in Antwerpen

Het enthousiasme dat al sinds het najaar 2014 in de lucht hangt bij de Linkse Socialisten kan zelfs niet door het tegenvallende weer worden geblust. Het bewijs: een zeer geslaagde vormingsdag in de buitenlucht ondanks stevige koude en regen. Op 15 augustus organiseerde LSP Antwerpen volgens haar traditie ‘Marxisme voor A’ , een dag vol discussie, theoretische en praktische vorming en natuurlijk gezelligheid.

Verslag door Hanne

Dit jaar waren de belangrijkste thema’s: de verderzetting van de strijd die werd gevoerd tijdens het najaar van 2014 tegen de rechtse regering van Michel I en haar besparingsbeleid, een nieuw actieplan voor 7 oktober, en de klimaatcampagne die komend najaar ook gevoerd zal worden, hoofdzakelijk met de jongerenwerking, naar aanleiding van de klimaattop in Parijs die in november zal doorgaan en waar tegen meerdere grote betogingen en acties zullen gevoerd worden.

Vlak na de middag vonden twee commissies plaats, de aanwezigen konden zich verdelen over de twee groepen om deel te nemen aan de discussie. De eerste comissie stond in het teken van ‘mens en milieu’, ofwel hoe staat de mens vandaag in verhouding tot het milieu, en is het echt een kwestie van het terugschroeven van productie, of het primitiever gaan leven, zoals vele ‘groene’ organisaties en individuen claimen? Het antwoord dat LSP geeft is neen. Er is duidelijk een groot aantal nieuwe en bestaande technieken om het huidige niveau van productie te behouden, en in de levensbehoeften van iedereen te voorzien, zonder het milieu om zeep te helpen. Zaken zoals ‘consuminderen’, of persoonlijk inboeten op je levensstandaard is niet de oplossing voor het klimaatprobleem.

Wat is dan wel de oplossing? De tweede commissie formuleerde daar een antwoord op. Het huidige systeem van produceren, het kapitalistisch systeem, is volledig geconcentreerd op het vergaren van winsten. De bestaande energiebedrijven zijn afhankelijk van steenkool, of olie, en andere koolstof producerende grondstoffen, en hun winsten zijn dan ook volledig afhankelijk van het gebruik hiervan. Investeren in hernieuwbare energie zou bijlange niet zo winstgevend zijn. Dus hoe moeten we dan die nieuwe technieken op grote schaal gaan toepassen in de productiesector (energie, voeding,…)? Door deze sleutelsectoren te gaan nationaliseren en onder democratische controle van de werkende bevolking te gaan plannen. Zo kunnen we snel de omschakeling maken naar een groene economie, zonder dat de grote koolstofproducenten met gelobby tussenkomen om hun egoïstische belangen te verdedigen.

In de namiddag werden twee praktische commissies georganiseerd. Gezien de nadering van het begin van het academiejaar, en daarmee ook het einde van de zomerrust, is het noodzakelijk een agenda te bespreken voor de komende campagnes. De jongeren zullen zich vooral bezighouden met de campagne rond het milieu en klimaat. In november zal in Parijs een grote klimaattop plaatsvinden (de 21ste al sinds 1992), maar er is weinig hoop dat deze conferentie wel verandering zal teweegbrengen. Er worden grote woorden gebruikt, maar daden blijven uit, om een voorbeeld te geven uit de actualiteit: recent kwam President Obama naar voor met een ‘klimaatplan’ voor de VS, dat zou tegen 2030 beogen om 28 procent van de Amerikaanse energieproductie uit hernieuwbare bronnen te laten komen. Maar recent nog gaf Obama groen licht aan de omstreden plannen van Shell om te boren naar olie in het fragiele noordpoolgebied! Er is dus duidelijk meer nodig om het klimaat te redden dan wat het huidig politieke regime kan bieden. Daarom zullen er grote manifestaties georganiseerd worden tijdens de klimaatconferentie in Parijs (de laatste week van november), waar duizenden betogers verwacht worden. De ALS zet al in op dit thema tijdens de zomercampagne en zal dit voortzetten tijdens het academiejaar, met het oog om niet alleen een grote delegatie vanuit België op de betoging te krijgen, maar ook om de noodzaak voor een ecologisch beleid te koppelen aan de onvermijdelijkheid van een ander systeem. Zonder economische planning, zonder de productiemiddelen en technolgie in publieke handen zal de afbraak van het milieu blindelings worden voortgezet door de grote bedrijven en hun politieke aanhangers.

De syndicale werking binnen LSP zal vanzelfsprekend zwaar inzetten op een nieuw actieplan vanaf 7 oktober, de dag die door de vakbonden is neergezet als het vervolg op de grote stakingen en betogingen van het najaar 2014. Het doel is om het besparingsbeleid, en uiteindelijk de hele rechtste regering weg te krijgen van het toneel. Tijdens de commissie werd uitgebreid ingegaan op de gevolgen die het besparingsbeleid tot nu toe al heeft gehad voor de werkende bevolking in België, en de tactieken van de vakbonden tijdens de campagne van vorige herfst. Waarom is de roep om de taxshift uiteindelijk door de regering gebruikt als asociale maatregel, weer een besparing op de kap van de armen? Hoe kan het dat zo’n strijdbare beweging er niet in is geslaagd om de regering weg te krijgen, en zelfs niet om noemenswaardige overwinningen te boeken? De noodzaak voor een duidelijk opbouwend actieplan, het linken van individuele acties op de werkvloer aan een groter geheel, namelijk een algemene stakingsbeweging die eenzelfde einddoel heeft, is duidlijk gebleken uit de tekorten van de beweging van vorig jaar. LSP zal met het voorstel voor een niew actieplan naar voor komen om de vakbondsleiding tot actie te dwingen van onderuit. Om met de strijdbare basis een nieuw programma op poten te zetten, en de strijd opnieuw aan te gaan tegen het rechtse besparingsbeleid van Michel I. Afspraak 7 oktober!

Drie sprekers sloten het formele deel spetterend af op de meeting die ’s avonds werd gehouden. Er werd gesproken over de noodzaak aan een duidelijk programma voor de jongeren- en arbeidersbeweging in de strijd voor een rechtvaardige samenleving en de noodzaak aan een revolutionaire partij die zo’n programma zal verdedigen.

Het voorbeeld van Griekenland werd aangehaald waar het gebrek aan een duidelijk en radicaal antikapitalistisch programma tot gevolg had dat de partij die op de hoge golven van de arbeidersstrijd de verkiezingsoverwinning kon boeken op basis van beloften en linkse retoriek, uiteindelijk moest zwichten voor de europese Trojka en een verschrikkelijk nieuw besparingsplan ondertekende dat de Griekse bevolking volledig in hun hemd laat staan. Het werd aangehaald dat de opkomst van nieuwe linkse formaties in Europa een duidelijke uiting is van het bewustzijn onder de mensen dat het kapitalisme op zijn grenzen botst, en geen progressieve rol meer te spelen heeft. Crisis na crisis verarmen de werkenden en jongeren, imperialistische belangenoorlogen doen de vluchtelingenstroom zwellen, en de klimaatopwarming vormt nu een accute bedreiging. Maar zonder duidelijk programma dat een weg vooruit wijst, dat wilt breken met het kapitalisme, en een socialistische samenleving als einddoel voorstelt, zullen ook organisaties als Podemos in Spanje, net zoals Syriza in Griekenland, op een muur botsen, en niet in staat zijn om werkelijke verandering door te voeren. De kracht van de beweging is enorm, maar linkse organisaties die erop groeien moeten de durf hebben om met een programma naar buiten te komen dat bereid is om te breken met het kapitalisme, en zo een duidelijke richting geven aan de massa’s.

Het belang van een duidelijk links programma, en een revolutionaire partij die zo’n programma naar voor durft schuiven, werd ook aangehaald met betrekking tot de discussies van de dag over klimaat en de vakbondsbeweging in het najaar. De eis voor een leefbare planeet zal slechts een roep in de woestijn blijven als er geen programma komt om werkelijk te bereiken wat nodig zal zijn, namelijk het beginnen plannen van de economie op een rationele manier. De vakbondsbetogingen en stakingen zullen geen absolute bedreiging vormen voor het patronaat, tenzij een helder actieplan de kracht van de werkende bevolking bundelt en richting geeft.

De conclusie van de meeting luidde dat het erop zal aankomen om dit in de praktijk om te zetten, en daarom zullen militanten van LSP en ALS zich komend najaar weer 100 procent geven in de strijd. We zullen daarbij ook discussiëren over welk programma nodig is en hoe we een brede beweging kunnen uitbouwen.

De vormingsdag ging gepaard met een heerlijke BBQ georganiseerd door enkele leden van Tamil afkomst. De avond werd vervolledigd door DJ Tine. Het is duidelijk dat de geslaagde campagnes en acties van afgelopen jaar niet enkel het vuur hebben doen ontbranden bij velen, maar ook dat de verderzetting van de discussie, het plannen van de volgende actiemomenten en het aanhoudende enthousiasme het vuur brandend houden, zelfs in de gietende regen!