Indisch protest na groepsverkrachting in Dehli
Recent was er een bijzonder tragische gebeurtenis in India: een 23-jarige student verpleegkunde werd door een groepje mannen verkracht in een busje dat rondreed. Ze werd samen met een vriend in elkaar geslagen, onder meer met ijzeren staven. Beiden werden uiteindelijk uit de bus gestampt. De toestand van het meisje is kritiek, ze vecht voor haar leven.
Het incident heeft tot een grote uitbarsting van woede geleid, vooral onder de middenklasse. Er waren protestacties in alle grote Indische steden. In de media werd gediscussieerd over de straf die de aanvallers moeten krijgen, zo werd gesproken over de doodstraf of over chemische castratie. Heel wat parlementsleden pleiten voor de hardste straffen.
Geen enkele verkrachting of aanval mag straffeloos blijven. Maar de huidige roep voor harde bestraffing, met onder meer de doodstraf, biedt geen oplossing. Dat vormt immers geen antwoord op de onderliggende problemen van vrouwen in onze samenleving.
Geweld tegen vrouwen is een alledaags gegeven in onze samenleving. Bij eerdere incidenten kwam er echter geen protest. Er werd nooit op een zelfde manier gereageerd toen een Dalit [kastenloze of onaanraakbare] vrouw het slachtoffer werd van groepsverkrachting. De politie weigert in zo’n geval zelfs om de klacht te noteren. Verkrachtingen binnen het gezin worden zelfs niet als een misdrijf beschouwd. Heel wat slachtoffers van een verkrachting worden zelf verantwoordelijk gesteld voor de misdrijven die tegen hen begaan werden.
We leven in een samenleving waarin seksisme algemeen bekend, aanvaard en zelfs aangemoedigd wordt. Dat zien we thuis, op school, op publieke plaatsen,… Mannen krijgen te horen dat ze superieur en stoer moeten zijn en dat vrouwen zich aan hen moeten onderwerpen. Naarmate vrouwen economisch iets onafhankelijker zijn geworden, zien we hoe mannen zich bedreigd voelen en er tegen in gaan. In een extreem ongelijke samenleving moedigt het winstsysteem de oude feodale waarden aan.
De radicale activiste en auteur Arundathi Roy stelde recent dat de aanvallers in dit geval van lagere afkomst waren en een aanval uitvoerden op een meisje uit de middenklasse. Dat verklaart de enorme mediabelangstelling. Dat zou niet het geval zijn indien mannen van hogere afkomst een Dalit-vrouw verkrachten. Verkrachting draait in veel gevallen om een gevoel van dominantie, de aanvallers stelden ook nu dat ze het meisje een “lesje wilden leren”.
Na het incident vroegen velen voor een grotere bewaking, camerabewaking en striktere straffen. Als deze methoden zouden werken, zou het slechts een klein deel van de bevolking ten goede komen. Het probleem is immers breed verspreid. Het opleggen van de doodstraf zou verkrachtingen niet stoppen, de meeste verkrachtingen worden immers niet vastgesteld of worden genegeerd.
Het kastensysteem speelt een belangrijke rol in de onderdrukking van minderheden, werkende vrouwen en armen. Om iets fundamenteel te veranderen, moeten we de plaats van vrouwen in onze samenleving en de samenleving zelf in vraag stellen. Fundamentele verandering kan niet binnen de uitbuiting van het kapitalisme, deze uitbuiting leidt onvermijdelijk tot geweld. We moeten een einde maken aan het kapitalisme om te komen tot echte gelijkheid en dus tot een einde aan seksueel geweld.