Momentum voor Europese actiedag op 14 november. Naar een Europese stakingsdag!
De vakbondsoproep voor een Europese dag van strijd tegen de besparingen op 14 november leidt tot een krachtig momentum. In een toenemend aantal landen wordt besloten tot acties en stakingen. Hierdoor zal 14 november een belangrijke gebeurtenis zijn, de eerste gecoördineerde Europese staking. Miljoenen werkenden zullen verenigd protesteren tegen de internationale poging om de crisis van het kapitalistische systeem op de werkenden, armen, jongeren en delen van de middenklasse af te wentelen.
In onze vorige verklaring stelden we dat de aankondiging van 14 november met minstens een gecoördineerde algemene staking in Spanje en Portugal een historische ontwikkeling vormde, mogelijk zelfs een keerpunt in Europa voor de strijd van de meerderheid van de bevolking, de werkende klasse, tegen de ontwikkelende ramp. Het belang van de aankondiging bleek intussen in de impact sindsdien.
Aanzet tot actie doorheen Europa
De oproep heeft een verenigend effect op de strijd van de Spaanse en Portugese arbeiders. Maar de oproep voor de internationale actiedag zette ook vakbondsleiders in andere landen tot actie aan. De oproep versterkte het zelfvertrouwen en de strijdbaarheid, het is een van de sterkste uitdrukkingen van verenigd internationaal verzet sinds lange tijd. Het zorgde alvast tot een aantal oproepen voor ernstige mobilisaties die hier en daar ook effectief zullen gerealiseerd worden.
In Italië werd aanvankelijk getwijfeld, maar kwam er uiteindelijk door de grootste vakbond (Cgil) toch een oproep voor een algemene staking. Het is slechts een algemene staking van een halve dag, maar de kleinere vakbond COBAS gaat wel voor een 24-urenstaking. In Griekenland hebben de leiders van de GSEE aangegeven dat er een algemene staking kan komen. Er was pas op 6 en 7 november een 48-urenstaking. Indien er ook in Griekenland stakingsacties komen, zou dit een belangrijke stap zijn in de richting van een algemene staking doorheen Zuid-Europa.
Maar ook elders was er een impact van de Europese actie-oproep. De massale afdankingen in België, onder meer met de sluiting van Ford in Genk, zorgen voor een grote druk van onderuit. Er zullen regionale acties zijn van verschillende centrales, met onder meer een algemene staking in de regio rond Luik. In Frankrijk is er een oproep van vakbonden, waaronder CGT, om massale betogingen te houden op 14 november.
Naar een Europese staking
In heel wat landen zullen er slechts beperkte of symbolische acties zijn op 14 november. In Groot-Brittannië is er tegelijk een groeiende steun voor de campagne die werd opgestart door het National Shop Stewards Network om de vakbondsleiding ertoe aan te zetten om een 24-urenstaking te organiseren. De Franse regering onder leiding van Hollande gaat steeds meer over tot besparingen. Ook in de landen met een toprating begint er verzet te ontstaan. Na 14 november ligt het pad voor intensieve eengemaakte acties doorheen Europa open met de mogelijkheid van meer gecoördineerde acties in verschillende landen.
Zoals we eerder stelden, kan de dynamiek van internationale mobilisaties samen met het aanhoudende protest tegen de gevolgen van de kapitalistische crisis (gevolgen die ook steeds meer voelbaar zijn in de kernlanden), de deur openen voor een algemene staking op Europees niveau. Om dat effectief te realiseren, moet er voor na 14 november een ernstig actieplan zijn met aangehouden en uitbreidende acties die zowel ingaan tegen de specifieke aanvallen in ieder land als de kwestie van internationaal verzet naar voor brengen. Na de mobilisaties op 14 november moet druk opgevoerd worden om tot een echte Europese algemene staking te komen in het begin van 2013. De aankondigingen van harde besparingen in een reeks landen zouden ertoe leiden dat zo’n oproep een brede steun vindt.
Het is positief dat het Europees Vakverbond nu een oproep heeft gedaan voor Europese acties. Maar we zullen ervoor moeten strijden om tot sterkere acties te komen waarbij ook directe banden worden gelegd tussen werkplaatsen in verschillende landen, zeker bij multinationals als pakweg Ford is dat van belang om de solidariteit en de strijd te organiseren.
De strijd tegen de lokale besparingsmaatregelen vereist ook actie na 14 november. Doorheen deze strijd is er nood aan een programma om pro-kapitalistische regeringen ten val te brengen om ze te vervangen door echte linkse en dus socialistische regeringen die breken met het kapitalisme.
De arbeidersbeweging moet de strijd internationaal verbinden en werken aan gecoördineerde acties met een grotere geografische omvang. Dat is de beste manier om de richting van een echte Europese algemene staking. Wij zullen daar met het CWI in de verschillende Europese landen voor pleiten en tegelijk opkomen voor een socialistische Europa van de werkende bevolking, jongeren en werklozen in plaats van de kapitalistische EU en de rivaliteit tussen de met elkaar concurrerende heersende klassen in Europa.